Για να μη βαριόμαστε

Από το κακό στο χειρότερο

2011-12-30T14:48:00.003+02:00

Κοίτα να δεις που ήρθαν και τα Χριστούγεννα και προκοπή δεν είδαμε ακόμα! Κάθε πέρσι και καλύτερα που λέγανε και οι παππούδες μας γιατί φέτος, εκεί που στολίζεις αμέριμνος και μες στην καλή χαρά το δεντράκι σου, ανοίγεις την τηλεόραση κι ακούς για τις νέες αυξήσεις στη ΔΕΗ, τα νέα χαράτσια, την αύξηση στα τέλη κυκλοφορίας, την μείωση των συντάξεων, τους νέους φόρους κλπ. και σου ρχεται να τα πετάξεις όλα και να κάνεις επιστροφή στις παραδόσεις με ένα απλό λιτό κι απέριττο στολισμένο καραβάκι! Με τη διαφορά όμως ότι αυτό το καραβάκι για μας θα είναι ο Τιτανικός γιατί όπως κι αυτός έτσι και η καημένη Ελληνική οικονομία βούλιαξε. Το ακόμα καλύτερο όμως, είναι ότι εκεί, πάνω στη στιγμή που βούλιαζε, ο καπετάνιος μας, Γιώργος Παπανδρέου, δεν έμεινε στη θέση του, αλλά έδωσε το τιμόνι στο νέο αίμα, τον Λουκά Παπαδήμο και παράλληλα βρέθηκε και ανάμεσα στους 100 σπουδαιότερους ανθρώπους του 2011 ως ο «σωτήρας» μας! Πώς έγινε αυτό, πραγματικά δεν ξέρω! Τι να κάνει πάντως και ο Παπαδήμος; Απλά ήρθε σα δώρο Χριστουγέννων από τον καλό Άϊ-Βασίλη για να υπάρξει μια μικρή (ανούσια) αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό. Δεν μας έφταναν όμως όλα αυτά, έχουμε και την υπόθεση Βατοπέδι που άνοιξε ξανά με την ενοχοποίηση του ηγούμενου Εφραίμ. Κρίμα, πραγματικά κρίμα τέτοιες άγιες μέρες να κατηγορούμε έναν άνθρωπο του Θεού για ανταλλαγή δημοσίων ακινήτων! Το μόνο που ήθελε να κάνει ο καημένος ήταν φυσικά να βοηθήσει το Ελληνικό κράτος στα κτηματομεσιτικά του! Τι άλλο βέβαια; Λέτε να ήθελε να βάλει λεφτά στην τσέπη του; Ποτέ! Άνθρωπος του Θεού είναι εξάλλου. Πρώτα ο πλησίον του και μετά αυτός. Άντε που αμέσως όλοι έτρεξαν να τον κατηγορήσουν κι όπως λέει κι ο ίδιος σε δηλώσεις του, «ο Θεός επέλεξε για μένα να μαρτυρήσω, όπως όλοι οι Άγιοι.». Τι να πει κανείς πια; Μήπως να τον αθωώσουμε χωρίς να γίνει καν δίκη και μετά να τον αγιοποιήσουμε κιόλας; Όχι τίποτα άλλο, αλλά φοβάμαι μην κατέβουν και οι γιαγιάδες στους δρόμους και έχουμε επεισόδια μέρες που είναι! Έχει και κρύο, χιονίζει κιόλας στα βόρεια. Μην έχουμε και κρυοπαγήματα και γεμίσουν τα νοσκομεία γιατί έχουμε και ελλείψεις σε προσωπικό τελευταία. Ας ελπίζουμε ότι αυτή τη φορά το δίκαιο θα κερδίσει και τουλάχιστον θα τιμωρηθεί έστω κι ένας από τους πολλούς που συμμετείχαν στο σκάνδαλο. Όπως και να ‘χει μέχρι τότε, καλή χρονιά να ‘χουμε και καλά Χριστούγεννα!

Where did all the money go ?

2011-07-07T04:07:00.001+03:00

Μια όμορφη μέρα, λίγο καιρό πριν τις εκλογές-εάν δεν με απατά ΚΑΙ η μνήμη μου-ο πολυαγαπημένος μας πρωθυπουργός, Γεώργιος Παπανδρέου δήλωσε πως, "λεφτά υπάρχουν!" και έτσι ξεκίνησαν όλα.. Φυσικά και υπάρχουν, αλλά ποιοι τα έχουν είναι το θέμα, γιατί όπως αποδείχτηκε σίγουρα δεν τα έχει η Ελλάδα μας! Η τιμή της βενζίνης ανεβαίνει, ο ΦΠΑ ανεβαίνει, οι μισθοί μειώνονται, τα επιδόματα μειώνονται, οι συντάξεις επίσης μειώνονται, αλλά παραδόξως τα όρια συνταξιοδότησης αυξάνονται, το ποσοστό ανεργίας αυξάνεται σταδιακά και ωστόσο το χρέος της χώρας μας ακόμα αυξάνεται. Προσπαθούμε να το καλύψουμε με δάνεια, μα όσα δάνεια να πάρουμε τόσο πιο πολύ θα χρεωθούμε πιστεύω. Είναι σα να χτίζεις ένα σπίτι και δε σου φτάνουν τα χρήματα οπότε παίρνεις το πρώτο δάνειο για να το χτίσεις και έρχεται η ώρα να το επιπλώσεις και εκεί παίρνεις και ένα δεύτερο δάνειο για να αγοράσεις έπιπλα και μετά επειδή το σπίτι που έχτισες είναι στα προάστια και συ θέλεις κάθε πρωί να πηγαίνεις στη δουλειά σου με την άνεσή σου, παίρνεις ένα ακόμα δάνειο για να αγοράσεις αυτοκίνητο και έτσι σιγά σιγά καταλήγεις να χρωστάς 3 δάνεια και επειδή δεν τα βγάζεις πέρα, βγάζεις και πιστωτικές για να μπορείς να κινείσαι και μετά βρίσκεσαι να χρωστάς και στις πιστωτικές! Κάπως έτσι χρωστάνε όλοι οι Έλληνες, αλλά και το κράτος γενικότερα. Στην τελική νομίζω ότι ίσως φταίμε και μεις οι Έλληνες πολίτες λιγάκι γιατί τίποτα δεν μας είναι αρκετό, γιατί έχουμε κάτι καλό και θέλουμε το ακόμα καλύτερο, μέχρι που στο τέλος τα χάνουμε όλα! Όταν δεν έχεις, απλά δεν αγοράζεις! Δεν ανοίγεσαι.. Αλλά εντάξει, ας μην τα ρίχνουμε στους απλούς πολίτες γιατί οι 300 της Βουλής είναι κάπως χειρότεροι από εμάς. Πληρώνουμε 150.000 ευρώ το κινητό τηλέφωνο του Πάγκαλου, το ρεύμα τους, το νερό, την κρατική τους τηλεόραση, τα μεταφορικά τους.. μόνο που δεν τους ψωνίζουμε και ρούχα και σκεφτείτε πόσα μέτρα ύφασμα θα χρειαζόμασταν για ντύσουμε κάτι τύπους σαν τον Πάγκαλο και το Βενιζέλο! Το θέμα είναι ότι όλοι φταίμε με το ζυγό να γέρνει προς τους εκάστοτε πρωθυπουργούς, υπουργούς και βουλευτές γενικότερα που δεν μπορούν να διαχειριστούν τη χώρα τους και ακόμα περισσότερο τους εαυτούς τους. Χρειάζεται να δοθεί μία λύση στο οικονομικό μας πρόβλημα λοιπόν; Αυτή είναι η παραγραφή των χρεών και όχι οι συναινέσεις, τα μεσοπρόθεσμα, τα δάνεια κλπ! Όλα αυτά μόνο μεγαλύτερα προβλήματα θα μας δημιουργήσουν από το να μας λυτρώσουν. Ας βρεθεί κάποιος λοιπόν, που να μπορέσει να πάρει πάνω του την ευθύνη για όλα τα σκάνδαλα που άφησαν το ελληνικό δημόσιο καταχρεωμένο και σύντομα χρεοκοπημένο.. Καλή τύχη να χουμε όλοι μας και "ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό.." ας μην το ξεχνάμε αυτό.

Αγάπη..

2011-07-06T03:25:00.002+03:00

Τί είναι η αγάπη? Ποιος ξέρει τάχα να σου πει?

Όλοι πιστεύουμε ότι την έχουμε βρει, ειδικά όταν συναντάμε τον πρώτο και τελευταίο μας μεγάλο έρωτα. Αυτός είναι που μας σημαδεύει για το υπόλοιπο της ζωής μας, μας διαμορφώνει και μας κάνει αυτό που θα είμαστε στη συνέχεια. Δεν ξέρεις πόσο μπορεί να κρατήσει, αλλά σίγουρα θα αφήσει το σημάδι του και σχεδόν πάντα εμείς θα απορροφήσουμε τα αρνητικά του στοιχεία, αντί για τα θετικά του. Όπως λέει κι ένα τραγούδι, "Είχα πει πως θ' αλλάξω κι όσο αλλάζω σου μοιάζω..". Αυτό συμβαίνει τελικά.. Δίνουμε τα πάντα, ξεπουλάμε τον ίδιο μας τον εαυτό σε μια εξευτελιστική τιμή μόνο και μόνο γιατί δεν έχουμε μέτρο σύγκρισης και πιστεύουμε πως βρήκαμε τον άνθρωπό μας με την πρώτη προσπάθεια(ή και χωρίς προσπάθεια.. απλά ήρθε από κει που δεν το περιμέναμε!). Αφήνεσαι, δίνεις ψυχή και σώμα σε κάποιον που αύριο μπορεί να σε πετάξει απλά και μόνο γιατί βρήκε κάτι "καλύτερο". Υπομένεις και επιμένεις τα πάντα σαν την ύψιστη πράξη αγάπης και ποτέ δε φεύγεις γιατί πρώτα δεν θες να πληγώσεις τον άνθρωπο σου και δεύτερον δεν πιστεύεις ότι θα το αντέξεις. Είναι τόσο περίεργο πράγμα το να αγαπάς.. κάνεις τα πάντα, ρισκάρεις τα πάντα και δεν το σκέφτεσαι καν, πόσο μάλλον τις συνέπειες και το μετά, γιατί είσαι τόσο γεμάτος από όνειρα και ελπίδες για το μέλλον σας(!) που ξεχνάς και αδιαφορείς για οτιδήποτε άλλο, ακόμα και το μέλλον σου παύει να είναι πιο σημαντικό από το μέλλον σας. Πού πηγαίνει ο εγωισμός και η λογική μας σε τέτοιες περιπτώσεις άραγε ? Είναι λες και εξαφανίζεται από προσώπου γης! Για την αγάπη και τον έρωτα τα κάνεις όλα, ταξιδεύεις, ξοδεύεις τρελά ποσά σε διάφορα, ρισκάρεις τη σχέση σου με τους γονείς, τις παρέες σου, τα αδέρφια σου, ρισκάρεις το μέλλον σου.. παρατάς τα πάντα για έναν άνθρωπο και μόνο, μέχρι που την πατάς και ξαφνικά σιγά σιγά συνειδητοποιείς ότι όλα αυτά ήταν αν όχι λάθος, τουλάχιστον υπερβολικά και ότι δεν τα έπραξες εσύ, αλλά ένας ξένος, ο άλλος σου εαυτός που δεν υπολογίζει τίποτα και κανέναν! Εκεί έρχεται μια μέρα στη ζωή σου που αναρωτιέσαι αν τελικά τα έκανες όλα σωστά ή όχι.. κανείς δε θα σου πει όμως, αλλά τουλάχιστον για εκείνο το μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα ένιωσες ότι είχες τα πάντα! Ότι μπορούσες να κάνεις τα πάντα! Ένιωσες ότι αγαπούσες και σε αγαπούσαν αληθινά και αυτό έχει σημασία! Αυτό το συναίσθημα ό,τι κι αν γίνει θα μείνει αναλλοίωτο στο χρόνο, όσο και αν σε πλήγωσε μετά.. Σημασία στη ζωή έχει να τη ζεις! Να ρισκάρεις και να φτάνεις στα άκρα, γιατί μόνο τότε θα μπορέσεις κάποτε να πεις ότι κάτι έκανες και συ στη ζωή σου και μόνο τότε θα έχεις να λες ιστορίες στους νεότερους.. Η αγάπη είναι τα πάντα κι αν σε πληγώσει μία και δύο και τρεις φορές, μην το βάλεις κάτω και συνέχισε να αγαπάς, να δίνεις και να δίνεσαι και ας πονάς στο τέλος.. Ο πόνος είναι αυτός που σου δείχνει ότι είσαι ζωντανός..

περί ρατσισμού

2010-09-16T02:53:00.000+03:00

μισώ τον ρατσισμό. ανέκαθεν τον μισούσα δεν είναι ότι ξαφνικά μια μέρα σκέφτηκα ότι πρέπει να αγαπώ τον συνάνθρωπό μου ως έχει και να μην απαιτώ από αυτόν να γίνει κάτι που δεν είναι ούτε να τον κατακρίνω γιατί δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που είναι. όλοι άνθρωποι είμαστε και μου τη δίνει όταν ακούω σχόλια του τύπου "ναι και που είμαστε όλοι άνθρωποι τί πάει να πει αυτό ?άλλοι είναι ανώτεροι, άλλοι όχι.. " ή "ωραία όλοι άνθρωποι είμαστε, αλλά ΑΥΤΟΙ πρέπει να μάθουν να μας σέβονται. " κλπ κλπ. ο ρατσισμός είναι κάτι που πηγάζει από μέσα μας και το εντρυφύουν οι γονείς μας και το κοινωνικό σύνολο που μας περιβάλλει, το θέμα είναι ότι ο καθένας τον δέχεται και τον αντιμετωπίζει διαφορετικά και αν και αντικειμενικά το σωστό είναι να μην είμαστε ρατσιστές κάποιοι μας έκαναν να πιστεύουμε ότι όχι, αυτό δεν είναι αντικειμενικό και ο καθένας πρέπει να διακρίνεται έστω και λίγο σε οποιοδήποτε θέμα από τους υπόλοιπους ώστε να μπορέσουμε να φτιάξουμε την τέλεια διαβαθμισμένη κοινωνία σε όλους τους τομείς ! απορώ που ο άνθρωπος μπορεί και σκέφτεται έτσι τελικά και πόσο μάλλον ο βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος και δε οι χριστιανοί ! όπως και να 'χει όλα αυτά είναι απλές καθημερινές σκέψεις που δν απασχολούν μόνο εμένα. το θέμα όμως είναι ότι δεν μας φτάνει που είμαστε ρατσιστές λόγω φυλής, χρώματος, κοινωνικού κ οικονομικού στάτους ή μορφωτικού, είμαστε ρατσιστές και όσον αφορά στην αγάπη. επειδή το θέμα είναι μεγάλο και δεν έχω τη διάθεση για τέτοιο κείμενο ένα μόνο θα πω, αγάπη ανεξαρτήτως φύλου, θρησκείας, χρώματος, μοφωτικού, κοινωνικού και οικονομικού status.. αγάπη δίχως σύνορα.

και στο θέμα αυτό ας γίνουμε λίγο εγωιστές και να σκεφτόμαστε ΜΟΝΟ τον εαυτό μας μπας και αφήσουμε τους γύρω μας στην ησυχία τους και βρουν και αυτοί την ευτυχία.

τι είναι φυσιολογικό τελικά ;

2010-09-16T02:51:00.000+03:00

τελικά τί ορίζεις ως φυσιολογικό άνθρωπε ?το κοινά αποδεκτό ή εκείνο που εσύ έχεις συνηθίσει και το αντιλαμβάνεσαι πλέον ως φυσιολογικό και στη συνέχεια το χαρακτηρίζεις σωστό ?στην τελική τί είναι σωστό, τί λάθος ?όλα είναι υποκειμενικές εκτιμήσεις ατόμων που θέλουν να πιστεύουν ότι σκέφτονται αντικειμενικά, εφόσον θεωρούν ότι υπάρχει καθαρή αντικειμενικότητα στη ζωή μας..
η σεξουαλικότητα είναι κάτι που μας δίνεται με βάση το φύλο, όμως το πως θα την χειριστούμε είναι εντελώς διαφορετικό θέμα.. αυτό που χαρακτηρίζει τις σχέσεις μας δεν είναι το φύλο, η ηλικία, η εμφάνιση, η οικογένεια και ό,τι άλλο θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι τις επηρεάζει άμεσα, αλλά το ποιον ή ποια αγαπάμε και ερωτευόμαστε, κάτι το οποίο δεν το επιλέγουμε και δεν το ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι, δεν ξυπνάμε δηλαδή ένα πρωί και λέμε "ωραία μέρα σήμερα, ας ερωτευτώ τον κολλητό μου !".. κάτι τέτοιο δεν υφίσταται γιατί η καρδιά επιλέγει μόνη της το μονοπάτι που θα βαδίσει είτε είναι εύκολο είτε δύσκολο, απλά το διαλέγει και δεν μας ρωτάει, αλλά ούτε και ενδιαφέρεται για το πως το βλέπουμε..
κάθε άνθρωπος εκπέμπει κάτι εντελώς διαφορετικό, κατί που εμάς μπορεί να μας αρέσει, ενώ σε κάποιον άλλο όχι..
ερωτευόμαστε συνέχεια τα άτομα που έχουμε δίπλα, αλλά ίσως με μια διαφορετική μορφή έρωτα από αυτήν της καθαρά σεξουαλικής έλξης που αποτελεί τη γενετήσια ορμή και ανάγκη του ανθρώπου.
ερωτευόμαστε τους καθηγητές μας, τους φίλους μας, τους γνωστούς, έναν περαστικό.. τον οποιοδήποτε !
το πρόβλημα συνήθως είναι όταν ερωτευόμαστε άτομα του ίδιου φύλου, κάτι το οποίο προς το παρόν τουλάχιστον δεν είναι κοινά αποδεκτό από πολλούς, αλλά είναι απόλυτα φυσιολογικό είτε από ιατρική άποψη είτε από ψυχική.. δεν είναι ασθένεια η ομοφυλοφιλία ή η αμφιφυλοφιλία, αντιθέτως είναι κάτι το απολύτως φυσιολογικό στη φύση καθώς όντας και εμείς ζώα ακολουθούμε τις συνήθειες τους χωρίς να το καταλαβαίνουμε και να το αποδεχόμαστε.. όπως συναντώνται ομοφυλόφιλα ζώα στη φύση έτσι και άνθρωποι.
η αγάπη και ο έρωτας είναι υπέροχα συναισθήματα αρκεί να τα νιώσει κανείς και τα αποδεχτεί, γιατί μαζί με τη χαρά και την ευτυχία συνήθως φέρνουν και πολύ πόνο και ο πόνος μας τρομάζει και μας απωθεί..
το θέμα είναι πως όλοι μπορούμε να νιώσουμε αγάπη αρκεί να το θέλουμε και αυτό θα πρέπει κάποιοι να το καταλάβουν, γιατί δεν έχει νόημα να διαχωρίζουμε τους ανθρώπους σε στρειτ, γκει ή μπάι θα πρέπει όλοι να είμαστε ένα και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει κάτι το μη φυσιολογικό στις ανθρώπινες και σχέσεις γιατί στη φύση όλα επιτρέπονται και όλα είναι φυσιολογικά μένει μόνο εμείς να το αποδεχτούμε αυτό.. ή μάλλον όχι εμείς, αλλά εσείς !

άτιτλο

2010-06-16T20:32:00.000+03:00

να έχεις τόσες προσδοκίες στη ζωή σου όσες μπορείς ν' αντέξεις απογοητεύσεις
μην αφήσεις τον εαυτό σου να υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές του ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να τον υποτιμάς γιατί είναι προτιμότερη η μετριότητα από το άγγιγμα της τελειότητας και την επικείμενη απογοήτευση από την ανικανότητά σου να φτάσεις στο στόχο σου έτσι επέτρεψε στον εαυτό σου να χάσει έστω και μία φορά γιατί μόνο έτσι θα μάθει να γίνεται καλύτερος και να κερδίζει.
δώσε περιθώριο στους ανθρώπους που σ' εκτιμούν να μιλήσουν και να σου πουν τι σκέφτονται και μην αφήνεις την παρορμητικότητα, τον εγωισμό, τον εγωκεντρισμό και ενίοτε την αφέλειά σου ν' αποκλείει από τη ζωή σου ανθρώπους που ίσως είχαν κάτι να σου πουν..ταξίδεψε μέσα τους, νιώσε την ψυχή τους ν' αγγίζει τη δική σου, την ανάσα της ζωής τους να πιάνει το ρυθμό της δικής σου εξάλλου τι είναι το ταξίδι χωρίς παρέα;είναι σαν τον ήχο μιας ξεκούρδιστης κιθάρα που το μόνο που κάνει είναι να αφήνει τις χορδές τις να πάλλονται δίχως ρυθμό, αλλά να πάλλονται εκτελώντας το μοναδικό σκοπό τους ακόμα κι αν το κάνουν λανθασμένα κι άχαρα.η ζωή είναι ένα ταξίδι που απαιτεί παρέα και όρεξη στο οποίο δεν χρειάζεται πάντα να κερδίζεις, είναι απαραίτητη η ήττα..
πιάσε πάτο και θα δεις πως είναι καλύτερα από την κορυφή γιατί τουλάχιστον στον πάτο πάντα θα έχεις παρέα επειδή οι καλοί φίλοι δεν σ' αφήνουν να πέσεις μόνος σου, αλλά πέφτουν μαζί σου κι αν όλοι εκείνοι που θέλουν ' αγγίξουν την κορυφή ξέρουν τι ζητούν από τη ζωή τους δώσ' τους συγχαρητήρια γιατί εσύ ο μικρός και ανήξερος γνωρίζεις πολύ περισσότερα απ' ό,τι εκείνοι.. εσύ ζεις το σήμερα αδιαφορώντας για το χθες και το αύριο, γιατί όλα είναι στιγμές και οι στιγμές έρχονται και φεύγουν και πώς θα τις ζήσεις αν είσαι πολύ απασχολημένος με το να σκέφτεσαι το χθες και το αύριο κι όχι το τώρα?
τα σχέδια για το μέλλον είναι απλά ένας τρόπος να μην σκέφτεσαι το τώρα και πολύ απλά να είσαι αυτό που εκείνοι θέλουν..ένα υποχείριο της συνήθειας και της προγραμματισμένης ζωής γιατί γεννιέσαι και ζεις τη ζωή σου κινούμενος πάνω σε έναν άξονα που εκείνοι έχουν ορίσει, γιατί ξέρεις ότι θα πας σχολείο, θα πρέπει να σπουδάσεις, να παντρευτείς, να κάνεις οικογένεια, να έχεις μια καλή δουλειά, ένα καλό σπίτι, ένα ωραίο αυτκοκίνητο και κυρίως καλό μισθό και "καλό" κοινωνικό κύκλο που να σε σέβεται και να σε θαυμάζει.. οτιδήποτε παρεκκλίνει από αυτό το πλάνο θεωρείται προβληματικό και αποτυχημένο από την πλειοψηφία, όπως ο κακός μαθητής θεωρείται και κακό παιδί ενώ αντίθετα ο καλός μαθητής θεωρείται και καλό παιδιί...
διακκρίσεις, αυτές σε ορίζουν και σε στιγματίζουν στην πορεία της ζωής σου, αλλά πάντα μπορείς να αλλάξεις αυτά που δεν σ' αρέσουν ξεκινώντας από τον εαυτό σου και πάντα μπορείς να επιλέξεις.. μη μένεις λοιπόν στα δεδομένα και στα κεκτημένα.

επίσης όταν ο άλλος δεν μιλάει δε σημαίνει ότι είναι μαλάκας, αλλά ότι κάνει υπομονή και ανέχεται τις μαλακίες σου όσο εσύ πιστεύεις πως τον κοροϊδεύεις και τον χειρίζεσαι॥ γι' αυτό μην ξεχνάς ότι οι άνθρωποι έχουν νοημοσύνη ακόμα κι αν δεν είναι σαν κι εσένα και κάποια μέρα θα στη φέρουν άσχημα όταν θα νομίζεις πως είσαι κυρίαρχος του παιχνιδιού, γι' αυτό να τους συμπεριφέρεσαι ως ίσο προς ίσο... αυτάαα

στιγμές

2010-06-16T20:30:00.000+03:00

η ζωή είναι στιγμές.. στιγμές που έρχονται και φεύγουν όπως το νερό που κυλάει σ' ένα ποτάμι, έτσι καμιά δεν διαρκεί περισσότερο από τις υπόλοιπες και καμιά δεν διαρκεί για πάντα... ο μοναδικός τρόπος να ζήσουν για πάντα είναι να τις κλείσεις βαθιά μέσα στην καρδιά και στην ψυχή σου όπως κλείνεις το νερό, που κυλάει στο ποτάμι, μέσα σ' ένα μπουκάλι... σ'ένα μπουκάλι πλημμυρισμένο με αναμνήσεις και έτσι κάθε φορά που θα νοσταλγείς εκείνο το ένδοξο παρελθόν σου, θα μπορείς να αφήνεις να τρέξει λίγο από το νερό που έχεις φυλάξει στο δικό σου μπουκαλάκι ζώντας πάλι τις ίδιες εκείνες στιγμές με τη θύμιση των αγαπημένων σου προσώπων που έχασες με το πέρασμα του χρόνου....

οργή και μίσος

2009-12-31T21:21:00.000+02:00

μια μέρα θα κάψω τις πόλεις σας και θα σπάσω τις ακριβές σας βιτρίνες, θα βάλω βόμβα στα ιδανικά σας, στις σάπιες ιδέες και στα σπιτικά σας, τίποτα δε θ' αφήσω όρθιο να σταθεί, όπως η πύρινη λαίλαπα περνά μέσα από τα δάση και σαρώνει ό,τι βρει έτσι κι εγώ σα μια λάιλαπα θα κατασπαράξω τα σπλάχνα των παιδιών σας, της νοσηρότητας και της σαθρότητας του συστήματός σας, θα πνίξω στην αγκαλιά μου τα παιδιά σας, τους σπόρους αυτού του συστήματος που καθημερινά με κατατρώει, που μου αδειάζει την ψυχή και με αφήνει να κοιτάζω το κενό μου, ένα σύστημα που σκοτώνει ό,τι μέσα του ανθίσει, όπως η πόλη σας που σκοτώνει τα παιδιά της πουλώντας μερικές ψυχρές τοξίνες, μπορείς να δεις τα νεκρά παιδιά της κάπου στα Εξάρχεια και την Ομόνοια, μπορεί να μετρήσεις τις ατελείωτες ενέσεις που είναι καρφωμένες στις φλέβες των παιδιών, μα ποτέ δε θα νιώσεις τη ζωή μέσα από το θάνατό τους, θα είσαι πάντα το ίδιο απαθής και απόμακρος καθώς το μόνο που θα εύχεσαι θα είναι να μην καταλήξουν έτσι τα παιδιά σου! Θα είσαι το ίδιο μίζερο ανθρωπάκι που πάντα ήξερα ακόμα και όταν φτάσεις τα 70 και συνειδητοποιήσεις ότι πλησιάζει το τέλος σου, ακόμα και τότε θα κατηγορείς τους αλήτες και τους περιθωριακούς για όλα σου τα προβλήματα, θα μεταφέρεις τα κόμπλεξ σου στα παιδιά σου και θα στηρίζεις όλα αυτά που πάντα σε σκότωναν δίχως να το καταλαβαίνεις. Θα είσαι άλλο ένα γρανάζι του συστήματος που εκείνοι θα το συντηρούν για να τους συντηρήσει με τον τρόπο του. Πάντα θα τρέφω για σένα την ίδια απέχεθεια που έτρεφα όταν σε πρωτοείδα και κατάλαβα τι είσαι, πάντα θα σε εχθρεύομαι μέχρι να σε καταστρέψω, δε θα το παίξω καλός, δε θα κρυφτώ πίσω από ένα προσωπείο που θα μου δώσετε, θα είμαι εγώ και δε θα σας συγχωρήσω ποτέ όλα όσα έχετε κάνει, γιατί ποτέ δε θα ξεχάσω το πως με κάνατε όλα αυτά τα χρόνια να αισθάνομαι. Το μίσος και η οργή μου γεμίζουν το ποτήρι με το κρασί μου και ξεχειλίζουν μέχρι που κάτι μέσα μου θα εκραγεί και η φλόγα θα φουντώσει και τότε τίποτα μα τίποτα δε θα σας σώσει. Εσάς, τους φασίστες,τους προβοκάτορες, τους ασφαλίτες, τους μπάτσυς και όλους τους πολιτικούς που κάνατε τη ζωή μου μπουρδέλο, που σκοτώσατε τα όνειρα και τις ελπίδες μου, που με φυλακίσατε μέσα σε ένα κλουβί με βιτρίνα ζωής και ευτυχίας και μαζί με εμένα φυλακίσατε και εκατομμύρια άλλους που θα ακολουθήσουν καταπνίγοντας τον πόνο τους καίγοντας ό,τι τους φυλάκιζε και τους έπνιγε τόσα χρόνια, ό,τι δεν τους επέτρεπε να ζήσουν ελεύθεροι..

Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες γιατί μέσα σε κάθε καρδιά υπάρχει ένας επαναστατικός πυρήνας που λίγο θέλει για να εκραγεί και να πάρει το μυαλό ανάποδες και όταν αυτό γίνει τότε είναι που κάνεις άνθρωπε πράγματα που ποτέ δε φανταζόσουν ότι θα έκανες..

Οικογένεια

2009-12-31T20:34:00.002+02:00

Τί είναι η οικογένεια ;
Είναι το πρώτο και βασικότερο κύτταρο ενός ζωντανού οργανισμού που λέγεται κοινωνία.. είναι το πρώτο και το τελευταίο στάδιο της ζωής κάθε ανθρώπου, είναι μια όμορφη και μια άσχημη εμπειρία ταυτοχρόνως, είναι πολλά πράγματα μαζί μα κυρίως είναι η αρχή του τέλους κάθε ατόμου.
Πώς μπορεί μέσα σε μια τόσο νοσηρή κοινωνία να υπάρχουν υγιείς πυρήνες και κύτταρα, όπως είναι η οικογένεια ;
Καλώς ή κακώς και είτε το δεχόμαστε είτε όχι, η αλήθεια είναι πως μέσω της οικογένειας διαιωνίζονται όλα τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις.
Η οικογένεια αποτελεί τον κύριο τρόπο μεταβίβασης του ιδεολογικού ύποβαθρου της αρρωστημένης αυτής κοινωνίας, του αδυσώπητου και σαθρότατου αυτού συστήματος που δεν αφήνει περιθώριο αναπνοής και εξέλιξης στα άτομα που περικλύονται μέσα σε αυτό.
Η εκκλησία αναγνωρίζει την ύπαρξη της οικογένειας μόνο μέσα από το γάμο και των εικονικών αυτών όρκων που δίνονται μεταξύ δύο ατόμων, του διαφορετικού πάντα φύλου καθώς η ομοφυλοφιλία για τη θρησκεία αποτελεί την ανωμαλία της φύσης και την τιμωρία μας από το θεό(!)., οι οποίοι όρκοι καταπατώνται καθημερινά ακόμα και στα πιο απλά πράγματα, μέχρι που στο τέλος αναιρείται πλήρως η φράση "Ους ο Θεός συνέζευξε, άνθρωπος μη χωριζέτω" από τα ποσοστά διαζυγίων που υπάρχουν.
Πώς θα έχουμε ελεύθερους και σκεπτόμενους πολίτες στον κόσμο αν το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν ακόμα και αν δεν είναι από τη φύση του νοσηρό, το αναγκάζει το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο να γίνει μακροπρόθεσμα ;
Ακούω πολιτικους, καθηγητές, δημοσιογράφους και κάθε είδους ειδήμονες να γκρινιάζουν και να λένε ότι η οικογένεια, ο πυρήνας αυτής της κοινωνίας νοσεί και γι' αυτό πολλά παιδιά οδηγούνται σε ακραίες πράξεις ή στην υιοθέτηση ακραίων ιδεολογιών. Μα ποιος από αυτούς τους ειδήμονες έζησε ενδοοικογενειακή βία, ποιος από αυτούς έζησε φτώχεια, έλλειψη συναισθημάτων, απώλεια του ενός γονέα, ψυχική και σωματική βία από κάποιον πατριό κ.ο.κ;
Ποιος έπεσε θύμα των καταστάσεων ;
Σίγουρα όχι κανένας αλλά κατά 90% όχι αυτοί που βγαίνουν και διαλαλούν τις ιδέες τους λες και είναι τίποτα σπουδαίοι άνθρωποι που μπορούν να κρίνουν και να μην κρίνονται, που θα δώσουν λύση σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε άνθρωπος.
Και στην τελική η αντίδραση αυτή των παιδιών εκείνων κάθε άλλο παρά λανθασμένη είναι, διότι αν δεν αντιδρούσαν τότε αυτό θα σήμαινε πως το νοσηρό αυτό σύστημα θα μας είχε καταστήσει εγκεφαλικά και κριτικά νεκρά άτομα, όμως όχι! Εμείς εξακολουθούμε να αντιδρούμε, να αντιστεκόμαστε και να αναγνωρίζουμε τα λάθη των άλλων προσπαθώντας να τα διορθώσουμε.
Αυτό φανερώνει ότι υπάρχουν οι βάσεις για εξέλιξη, για βελτίωση..
Το μόνο που μένει είναι να αλλάξει η έννοια της οικογένειας ως ο θεσμός που τώρα είναι.
Οικογένεια σημαίνει όταν γυρνάς το βράδυ στο σπίτι από τη δουλειά να είναι εκεί ο άνθρωπός σου και να σε περιμένει δίχως απαιτήσεις και εγωισμούς, οικογένεια είναι να φέρεις στη ζωή ένα παιδί με τον άνθρωπο που αγαπάς και να τον βλέπεις να μεγαλώνει ελεύθερος, να τον βοηθάς να κάνει τα πρώτα του βήματα και να του αφήνεις το περιθώριο να αποφασίσει τι δρόμο θα ακολουθήσει στη ζωή του, να μην τον περιορίζεις με τα δικά σου θέλω και με το "εγώ" σου, να του τονίζεις το λάθος, αλλά ταυτόχρονα να του επισημαίνεις και το σωστό και ίσως και να τον επιβραβεύεις γι' αυτό, να του επιτρέπεις να είναι αυτό που θέλει και όχι αυτό που εσύ θα ήθελες να είναι, να είσαι ο πρώτος άνθρωπος στη ζωή του που θα τον αποδεχτεί όπως είναι και δεν θα τον περιθωριοποιήσει όπως κι αν είναι, να του λες κάθε μέρα πόσο τον αγαπάς και πως άλλο τόσο αγαπάς και τον άνθρωπο με τον οποίο τον φέρατε στη ζωή... γιατί η οικογένεια ευτυχώς δεν αποτελείται από ένα άτομο αλλά από δύο και για να συμβαίνει αυτό πρέπει η οικογένεια να είναι κάτι που και οι δύο επιθυμούν και όχι μόνο ο ένας από τους δύο..
Στην ομάδα αυτή θα πρέπει όλα τα άτομα που την αποτελούν να είναι παρόν σε κάθε της βήμα...
Αλλιώς η οικογένεια θα εξακολουθεί να αποτελεί παρακλάδι του συστήματος που καθημερινα μας καίει την ψυχή και μας σκορπάει εδώ κι εκεί όπως ο άνεμος τη γόπα απ' το τσιγάρο..
Καλό βράδυ λοιπόν και καλή χρονιά.. εύχομαι το 2010 να φέρει ωραίες αλλαγές προς το καλύτερο και λέξεις όπως οικογένεια να αλλάξουν σημασία και εκείνοι που εκπροσωπούν το θεσμό να αλλάξουν στάση και να αυτή να μην καθορίζεται μόνο από το στυλ της καρέκλας τους, όπως είχε πει κάποτε η γώγου..

διάλεξε στρατόπεδο

2009-12-09T15:15:00.003+02:00

Τί σημαίνει να είσαι επαναστάτης τελικά; Ποιος είναι πραγματικά;
Είμαστε όλοι κουκουλοφόροι και είμαστε όλοι αναρχικοί κατά βάθος όμως δεν σπάμε όλοι τις βιτρίνες και τα αυτοκίνητα των συνανθρώπων μας. Είτε από φόβο, είτε από λύπηση, είτε από σεβασμό.. όμως κυριαρχεί ο φόβος, αυτή είναι η πικρή αλήθεια!
Κάθε άτομο μιας ελεύθερης και δημοκρατικής(;) κοινωνίας όπως η δική μας έχει το δικαίωμα να αγοράζει ακριβά αυτοκίνητα κτλ, όπως και κάθε άτομο έχει το δικαίωμα να πετάει πέτρες και μολότωφ στους μπάτσους και τις βιτρίνες. Και ναι, σέβομαι τον κόπο και το μόχθο των άλλων που έφτιαξαν ένα μαγαζί και ζουν από αυτό ή που αγόρασαν ένα ακριβό αυτοκίνητο γιατί γούσταραν, όμως δε δέχομαι και δε σέβομαι το ακριβό αυτό αυτοκίνητο να είναι όνειρο ζωής κάποιου, είναι επιεικώς απαράδεκτο και αξιολύπητο. Άποψή μου είναι ότι με τέτοια όνειρα απλά ανάγουμε τη ζωή μας σε δουλεία και σκλαβιά άχρηστων υλικών αγαθών που απλά μας οδηγούν στην υπερκατανάλωση και στην άσκοπη σπατάληση των όσων χρημάτων διαθέτουμε. Πέρα από αυτό όμως, απαράδεκτο ήταν και το γεγονός ότι πριν από ένα χρόνο, μέρες σαν κι αυτές που όλοι ήταν στους δρόμους και έκαιγαν θέλοντας να ξεσπάσουν και να εξωτερικεύσουν το θυμό και την οργή που έκρυβαν μέσα τους κάποιοι άλλοι νοιαζόντουσαν μόνο για τις βιτρίνες και τα χρήματα που θα κοστίσουν όλες οι ζημιές, ενώ κανείς δεν έβλεπε το σοβαρότατο κοινωνικό πρόβλημα που υπήρχεπ ίσω από όλα αυτά.. τον πόνο και την αγανάκτηση των ανθρώπων της χώρας μας. Ποιος ασχολήθηκε με αυτό; Οι δημοσιογράφοι; Οι μεγαλύτεροι αλήτες και ρουφιάνοι της εποχής μας; Δεν το νομίζω.. Ήξεραν μόνο να κατηγορούν τους απροσάρμοστους και ασυμβίβαστους της κοινωνίας, όλους εμάς τους υπερευαίσθητους που για να επιβιώσουμε μπορούμε μόνο να πληγώσουμε και να πληγωθούμε με όποιον τρόπο μπορούμε. Ίσως βέβαια μετά από πολλά χρόνια να μην θυμόμαστε τίποτα και να μην είμαστε τίποτα από όλα όσα είμαστε τώρα, όμως και πάλι μέσα μας η φωτιά εκείνη θα σιγοκαίει ώσπου μια μέρα να φουντώσει ξανά, ίσως όχι με πορείες και πέτρες αλλά με δυνατά συνθήματα και λέξεις που θα κόβουν το αίμα κάποιων ανυποψίαστων περαστικών από τη ζωή μας. Εσείς είστε εκείνοι που δώσατε της θέση σας σε εμάς και τώρα κουρνιάζετε ήρεμοι στη γωνιά σας, ΄διχως τύψεις και ενοχές για όλα όσα δεν κάνατε και αφήσατε πίσω σας, για τα συντρίμμια που εμείς τώρα καλούμαστε να μαζέψουμε επειδή εσείς συμβιβαστήκατε! Ποιο το νόημα όλων αυτών αν τελικά καταλήξουμε όλοι συμβιβασμένοι με αυτά που εχθρευόμαστε και μισούμε? Γιατί πολεμάμε άραγε? Τραγικό και επιεικώς απαράδεκτο να μην είσαι αγωνιστής μέχρι το τέλος, λυπάμαι εσένα φίλε και την ψυχή σου που τα βράδια κοιμάται ήσυχη έχοντας προδώσει όλα όσα κάποτε θα υποστήριζε μέχρι θανάτου. Λυπάμαι που τους επέτρεψες να σ' αγγίξουν με τα λερωμένα χέρια τους, που τους επέτρεψες να σε κάνουν σαν κι αυτούς, να σου φορέσουν μια μάσκα ώστε να οταν κοιτάζεις στον καθρέφτη να βλέπεις τον άλλο σου εαυτό, εκείνον που ίσως πάντοτε να ήθελες να είχες όμως το κατάλαβες αργά. Δεν λυπάμαι όμως όταν μαθαίνω για σένα ότι ποτέ δεν υπήρξες επαναστάτης και αγωνιστής, όταν μαθαίνω ότι πάντα ήσουν ένας πουλημένος κεφαλαιοκράτης όμως καλά κρυμμένος για να είσαι πιο "ιν". Να ξέρεις ότι αυτό ποτέ δεν θα στο συγχωρέσω. Να ξέρεις ότι όταν θελήσεις να επιστρέψεις στα παλιά γνωστά σου στέκια δεν θα είμαι εκεί να σε υποδεχτώ, δεν θα σε καλωσορίσω πίσω γιατί ποτέ δεν ήσουν εδώ....
Καλή σου μέρα στην καινούργια σου ζωή, κι αν κάποτε μάθεις τι θα πει ζωή, επανάσταση, αγώνας και αγάπη έλα πες μου και μένα να με σώσεις από το βούρκο, μέχρι τότε όμως μη μου μιλάς για τη ζωή!!

Να σε κυβερνάνε σημαίνει... - P.J. Proudhon

2009-12-09T15:13:00.000+02:00

Να σε κυβερνάνε σημαίνει να σε παρακολουθούν, να σ΄επιθεωρούν να σε κατασκοπεύουν, να σε κατευθύνουν, να σ΄εγκλωβίζουν σε νόμους, να σε ρυθμίζουν, να σε καταγράφουν, να σου κάνουν κατήχηση, να σου κάνουν κήρυγμα, να σε ελέγχουν, να σε μετρούν, να σε ζυγίζουν, να σε λογοκρίνουν, να σε διατάζουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε το δικαίωμα ούτε τη γνώση ούτε την αρετή. Να σε κυβερνάνε σημαίνει να σε καταγράφουν, να σε ταξινομούν, να σε ελέγχουν, να σε φορολογούν, να σε σφραγίζουν, να σε μετρούν, να σε υπολογίζουν, να σε καταχωρούν σαν πατέντα, να σου δίνουν άδεια, να σ΄εξουσιοδοτούν, να σε οπισθογράφουν, να σε επιπλήττουν, να σε μπερδεύουν, να σε τροποποιούν, να σε τιμωρούν, να σε συλλαμβάνουν σε κάθε λειτουργία, σε κάθε συναλλαγή, σε κάθε κίνηση. Σημαίνει να σε φορολογούν, να σου πίνουν το αίμα, να σου ζητάνε λύτρα, να σ΄εκμεταλλεύονται,να σε μονοπωλούν, να σε εκβιάζουν, να σε στίβουν, να σε εξαπατούν, να σε ληστεύουν με την πρόφαση του γενικού συμφέροντος · ύστερα από την ελάχιστη αντίσταση, στην πρώτη διαμαρτυρία, να σε καταπιέζουν, να σε καταδικάζουν σε πρόστιμο, να σε βρίζουν, να σε ενοχλούν, να σε παίρνουν από πίσω, να σε τρομοκρατούν, να σε δέρνουν, να σε αφοπλίζουν, να σε στραγγαλίζουν, να σε φυλακίζουν,να σε δικάζουν, να σε καταδικάζουν να σε εκτοπίζουν, να σε ξυλοκοπούν άγρια, να σε πουλάνε, να σε προδίδουν, και τελικά να σε περιγελάνε, να σε βρίζουν, να σ΄εξευτελίζουν, να σου καταρακώνουν την αξιοπρέπεια. Αυτή είναι η κυβέρνηση, αυτή είναι η δικαιοσύνη της, αυτή είναι η ηθική της....

άνθρωποι και στιγμές στο χρόνο

2009-10-17T21:06:00.000+03:00

Άνθρωποι τριγύρω, όλοι διαφορετικοί μα τόσο ίδιοι καταβάθος.Από δίπλα σου περνάνε.Μερικοί στέκονται και σε κοιτάνε, ενώ άλλοι απλά σε προσπερνάνε.Ορισμένοι βαδίζουν γρήγορα και ορισμένοι αργά, όμως στην τελική όλοι είναι περαστικοί.Καθένας τους και μια ιστορία, καθένας ήρωας, εγκληματίας, θύμα, θύτης, εραστής και απατημένος.Οι περισσότεροι πληγωμένοι, πολλές φορές απογοητευμένοι.Η κάθε ιστορία μοναδική και πάντα υπάρχει το ίδιο ενδιαφέρον για να την ακούσεις.Όλοι σχεδόν κοιτάζουν, ίσως και να σε σχολιάζουν μα αυτοί δε ξέρουν, ενώ εσύ γνωρίζεις πολύ καλύτερα από όλους γιατί είσαι εκεί και ίσως γιατί είναι και εκείνοι εκεί.Πρόσωπα γνωστά και μη, όλα βυθισμένα, μυημένα θα έλεγε κανείς, στη μοναξιά.Ποτέ δε μιλούν.Ακόμα και τα ζευγάρια προχωρούν αμίλητα, ούτε το βλέμα τους δεν ανταλλάζουν πια!Μοιάζουν να φοβούνται ο ένας την αλήθεια του άλλου.Κάνουν μια σχέση μόνο από φυσική ανάγκη.Από εκεί και πέρα τίποτα άλλο.Το συναίσθημα είναι απλά χαμένο.Ακόμα και το,"σε μισώ." έχει γίνει γραφικό και δε σημαίνει πλέον κάτι.Πόσο μάλλον το "σ' αγαπώ"...Μετά από λίγο ο πεζόδρομος είναι άδειος.Τ' αμάξια σαν μικρά θηρία,το ένα δίπλα στ' άλλο, με θέα τη θάλασσα και τ' αστέρια.Εσύ όμως παραμένεις εκεί, στο βράχο ν' αγναντεύεις πέρα τη θάλασσα, αφήνοντας το απαλό αεράκι να χαϊδεύει το πρόσωπό σου, σαν το χέρι του εραστή σου στο πρωινό ξύπνημα.Αν κ μόνη μεσάνυχτα στην ερημιά νιώθεις ασφαλής, σίγουρη για εσένα.Ελεύθερη πλέον από φόβους και σκέψεις μπορείς να επιστρέψεις στην καθημερινότητα, ν' αντιμετωπίσεις όλα εκείνα που μισείς μα πριν απ' αυτό, θα μείνεις λίγο ακόμα στο σκοτάδι.Πάνω στο δικό σου μικρό βασίλειο, όπου όλα είναι δικά σου, όπου όλα είναι εσύ!Εκεί θ' ακούσεις τον παφλασμό των κυμάτων που απαλά χαϊδεύουν την ακτή, θ' αφουγκραστείς τη σιωπή και χαζεύοντας τ' αστέρια θα έχει χαθεί και αυτή η νύχτα μα ήταν όλη δική σου και την αγκάλιασες όπως τη σιωπή....

*όσοι δεν καταλαβαίνουν τη σιωπή σου,δεν θα καταλάβουν ούτε τα λόγια σου...(τόσο αληθινό..)
**τα πρόσωπα όλων είναι ξενά και εσύ πνίγεις τη μαγεία της στιγμής μέσα στα δαχτυλίδια του καπνού, μέσα στο μίζερο εγώ σου, στη φυλακή της ψυχής σου. Πρέπει να σπάσεις τα δεσμά που σε κρατάνε όμηρο αλλά για να τα σπάσεις θα χρειαστεί πρώτα να βρεις τις αλυσίδες που σε δένουν, όμως μέχρι τότε πέτα με τα όνειρά σου σαν ελεύθερο πουλί, γιατί Η ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!

17.04.09

άνεμος

2009-10-17T21:00:00.002+03:00

Το φύσημα του ανέμου σκορπάει μακριά τα όνειρά σου, παίρνει την ψυχή σου και την πετάει όπως τη γόπα απ’ το τσιγάρο, την κάνει χίλια μικρά κομμάτια κι εσύ τη μαζεύεις όπως το σπασμένο γυαλί..
Ντύνεις τη θλίψη σου με κάθε λογής κουρέλι.
Κρύβεις τον εαυτό σου πίσω από μια μάσκα περίτχενα φτιαγμένη από φανταχτερά υλικά, να μοιάζει όλο και περισσότερο ξένη, να μοιάζει όλο και περισσότερο απόμακρη.
Βρίσκεις τον εαυτό σου μέσα σε παλιές φωτογραφίες μα και αυτές με τον καιρό δε σου θυμίζουν τίποτα πια.
Ξέχασες πως είναι να αγαπάς, πως είναι να μισείς...
Ξέχασες πως είναι η αλήθεια.
Ό, τι απέμεινε από την ευτυχία σου κείτεται νεκρό μέσα στο βυθό της μοναξιάς σου.
Τα δάκρυά σου μυρίζουν αλμύρα, το πρόσωπό σου γέμισε ρυτίδες και τα μάτια σου πια το άπειρο δεν ατενίζουν.
Μοιάζει με χθες που μίλαγες όλο σχέδια και όνειρα για το αύριο, μα σήμερα…
Σήμερα είναι μια άλλη μέρα.
Σήμερα δεν είσαι εσύ.
Σήμερα είσαι το αποτέλεσμα του χθες.
Ένα χθες που πονάει, ένα χθες που σε κάνει να γυρνάς πάντα εδώ.
Χίλια κομμάτια η ζωή σου.
Δεν υπάρχει σωτηρία, δεν υπάρχει λύτρωση απ’ τα δεσμά του παρελθόντος.
Από τις αναμνήσεις που στριφογυρνάνε στο μυαλό σου.
Δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγεις από εσένα.
Και εσύ είσαι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του εαυτού σου.
Εκείνος που μέχρι τώρα δεν κατάφερες να κερδίσεις.
Σάπια ευτυχία, σάπια ιδεολογία, σάπια ιδανικά, σάπια ζωή.
Σάπια όλα αυτά που σε κάνουν να ελπίζεις και να προσπαθείς.
Φταίει η υποκρισία σου.
Φταις εσύ…

Ποιος μπορεί να δει στα βάθη της ψυχής σου και να μη τρομάξει από αυτά που κρύβεις;
Ποιος μπορεί να σ' αγαπήσει όπως είσαι και όχι θέλοντας να σε αλλάξει;
Ποιος φίλος ή εραστής θα σταθεί δίπλα σου σε κάθε δυσκολία;
Ποιον να πιστέψεις, να αγαπήσεις, να εμπιστευτείς;
Ποιος θα είναι όλα αυτά που θέλεις και χρειάζεσαι χωρίς να του το ζητήσεις απλά και μόνο βλέποντας τα μάτια σου, τον καθρέφτη της ψυχής σου;
Πού είναι αυτό το αληθινό;;;
Φίλοι, σχέσεις, οικογένεια όλα έρχονται και φεύγουν, τί είναι αυτό που μένει τελικά;
Σαθρότητα..

Λυπάμαι για τον πόνο που έχω προκαλέσει και για τον πόνο που ίσως προκαλέσω μελλοντικά, αλλά έτσι είμαι εγώ... ξύδι στην πληγή.... ένα λάθος που πια είναι μη αντιστρέψιμο.

ακροβατώντας

2009-10-17T20:51:00.001+03:00

συναισθήματα από αέρα και χώμα..
ζωή πάνω σε τεντωμένο νήμα
παραπατάς μια στο τίποτα μια στο πουθενά..
καθημερινά αγκαλιάζεις όλο και περισσότερο το σκοτάδι της ψυχής,το κενό της δικής σου αβύσσου.
δεν ξέρεις ν' αγαπάς ξέρεις όμως να πονάς.
διώχνεις ό,τι όμορφο σε πλησιάσει και κρατάς μόνο ότι σε πληγώσει
ζεις όταν πονάς,πεθαίνεις όταν αγαπάς..
θέλεις ν' αγγίξεις πάλι τον καπνό που γύρω σου απλώνεται σιγά σιγά
θέλεις να σκορπίσεις στα όνειρά σου τη μοναξιά,να ζωγραφίσεις πάνω σε μουσαμάδες,να πετάξεις ό,τι σε βαραίνει μακριά.
θα μπορούσε να ήταν η αρχή κάτι καλού,είναι όμως η αρχή του τέλους όσων χρόνια τώρα πάσχισες να αποκτήσεις και να χτίσεις στο διάβα σου..

αγαπώ όλα εκείνα που έχουν φύγει με το χθες και φοβάμαι όσα το αύριο θα φέρει..είναι που ποτέ δεν έμαθα να ζω το σήμερα......

φόβος

2009-10-17T20:40:00.000+03:00

κι εγώ που κάποτε ήθελα ν' αγγίξω τ' αστέρια, δεν υπολόγισα τις αλυσίδες που με κρατούσαν σφιχτά στην αγκαλιά του φόβου..
αφήνεις ένα χιόνι σιωπής να καλύψει τα βλέφαρα σου, τα χείλη σου παγώνουν, τα μάτια σου πλημμυρίζουν με δάκρυα...
κοιτάζεις πίσω για μια στιγμή, μα δεν υπάρχει τίποτα να δεις.
καπνός και σκόνη παντού
το όνειρό σου νησί μέσα στο απέραντο γαλάζιο και εσύ ναυαγός δίχως ελπίδα.
ψάχνεις μέσα στη σιωπή δυο λέξεις να πεις, όλα όμως είναι τόσο κενά δίχως τα μάτια που αγαπάς..
μόνη παρηγοριά σου τα δαχτυλίδια του καπνού
κάθε σου βήμα σε τεντωμένο νήμα και ο κόσμος από κάτω θεατής..
σε κοιτάνε και θέλουν να πέσεις και συ μαζί μ' εκείνους
μα όχι δεν τα παρατάς!
συνεχίζεις και ας μην σε βγάλει πουθενά
μπορεί να φτάσεις στην άλλη άκρη και να συναντήσεις ένα αδιέξοδο, μπορεί πάλι να μην φτάσεις ποτέ και να χαθείς στην πορεία.. κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν θα το μάθει αν δεν προσπαθήσεις να δεις τι υπάρχει στην άλλη μεριά..

σάπιες ιδέες και εκλογές

2009-09-13T13:53:00.003+03:00

και ναι.. μετά από αρκετό καιρό επέστρεψα(πανελλήνιες.. δε φταίω εγώ!)!
για μία ακόμα φορές έχουμε εκλογές, κλασσικό εικονογραφημένο για την ελλαδάρα μας έτσι δεν είναι; το θέμα όμως τώρα έχει ως εξής: η νέα δημοκρατία χάνει συνεχώς έδαφος λόγω όλων των απαράδεκτων πράξεών της, ψάχνοντας όμως ταυτόχρονα τον πιο αδύναμο κρίκο για να χρεωθεί τα λάθη μιας ολόκληρης πολιτικής παράταξης, από την άλλη το πασοκ κερδίζει έδαφος βάζοντας το γιωργάκη να λέει ό,τι του έχουν γράψει(και δυστυχώς για τ' αυτιά μας να το λέει και λάθος!!). Το χειρότερο όλων όμως είναι η άνοδος του λαός.. δυστυχώς έφτασε το 6% και ακούγονται σενάρια για συνεργασία με οικολόγους(το δήθεν φιλελεύθερο κόμμα ή μάλλον όχι κόμμα, αλλά οργάνωση όπως προτιμούν..). Από την άλλη η αριστερά διέπεται μια ιδεολογική κρίση στην οποία έχει χαθεί η ενότητά της για τα καλά! Το ΚΚΕ παραμένει ακλόνητο όπως πάντα, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. κάνει σιγά σιγά αισθητή την παρουσία της με μικρό ποσοστό μεν αλλά με σημαντική παρουσία στις νεολαίες δε! Και τέλος, ο πολυαγαπημένος ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει πεδίο μάχης! Σε μερικές εβδομάδες έχουμε εκλογές και εκεί μαλώνουν ακόμα για την εκπροσώπησή τους στη βουλή και στα ψηφοδέλτια, το μόνο σίγουρο είναι ότι αν συνεχίσουν έτσι οδεύουν προς διάσπαση κάτι που σημαίνει ότι τα ποσοστά της αριστεράς θα μειωθούν ακόμα περισσότερο..
Συμπέρασμα, οι επερχόμενες εκλογές δεν θα φέρουν καμία απολύτως αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας παρά μόνο την αναμενόμενη εκλογή του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ για κακή μας τύχη πάντοτε...
Ακόμα περιμένουμε τα ψηφοδέλτια των κομμάτων όμως και εκεί οι αλλαγές δεν θα είναι πολλές εκτός από του ΚΚΕ που έχει 150 υποψηφιους που κατεβαίνουν σε εκλογές για πρώτη φορά.
Τέλος πάντων, θα ενημερώσω σύντομα ή μάλλον όποτε μπορέσω γιατί λόγω διαβάσματος είναι κάπως δύσκολο να βρίσκομαι μέσα στα πράγματα..
Καλή τυχή και καλά να περνάμε όλοι μέχρι τότε!

αναμνήσεις

2009-04-17T14:41:00.000+03:00

Το άρωμα της ανάμνησης παραείναι δυνατό τελευταία.
Σε ξυπνάει μέσα στη νύχτα,ενώ στο μέτωπο σε κόβει πάλι κρύος ιδρώτας.
Μήνες τώρα θέλεις να ξεχάσεις,μα το παρελθόν σε επισκέπτεται δειλά δειλά τα βράδια σου.
Υπόκωφα μα φανερά χτυπάει τη πόρτα σου και συ φοβισμένος του ανοίγεις.
Μοιάζει με το αεράκι που απαλά χτυπάει το πρόσωπό σου τα κρύα πρωινά του χειμώνα.
Έρχεται και φεύγει ξαφνικά.
Ένας απρόσμενος επισκέπτης απο το πουθενά που κανείς δε μπορεί να αρνηθεί.
Ένας κλέφτης..μια σκιά που φωλιάζει στην πιο απόκρυφη γωνιά της καρδιάς σου περιμένοντας πως κ πως να ανοίξεις τις πύλες της ψυχής σου για να μπει κ να σκαλίσει ό,τι έχει απομείνει από ένα χθες που φοβάσαι..ένα χθες που σε κάνει να γυρίζεις πάντα εδώ.
Μπορείς άραγε να ζεις με την ανάμνηση ή προτιμάς να κάψεις ό,τι έχεις για να θυμάσαι?
Και πάλι όμως,πάντα θα υπάρχει εκείνο το μικρό παραθυράκι στην ψυχή σου που θα αφηνει λίγο χώρο για να μπει το φως κ πάντα το παρελθόν θα βρίσκει τρόπο για να ανεβαίνει στην επιφάνεια.
Καλώς ή κακώς συμβιβάσου με τις αναμνήσεις σου..πάντα θα σου θυμίζουν ότι κάποτε υπήρχε κάτι αληθινό κ ότι τίποτα δεν χάνεται τελικά.
Όλα είναι ένας κύκλος.
Αργά ή γρήγορα η ζωή θα έχει πάρει την παλιά,γνώριμη μορφή της κ συ θα βρίσκεσαι πάλι ανάμεσά μας.
Θεατής σε ένα έργο όπου έπρεπε να πρωταγωνιστείς εκτός αν διαλέξεις τη ζωή από το θάνατο κ το παρελθόν...

*Όσοι δεν καταλαβαίνουν τη σιωπή σου,δεν θα καταλάβουν κ τα λόγια σου..

3 χαρακτήρες..παράξενο πράγμα ο άνθρωπος κ η ψυχοσύνθεσή του

2009-04-05T02:46:00.001+03:00

Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός, κάθε άνθρωπος και μια διαφορετική πινελιά, ένα διαφορετικό χρώμα πάνω στον καμβά του μικρότερου και πολυτιμότερου πίνακα.. πάνω στον πίνακα της ζωής. Ο καθένας διαφέρει λόγω του χαρακτήρα κ της προσωπικότητας του που άλλοτε είναι καλή κ άλλοτε όχι.

Όλοι από τη φύση τους είναι προικισμένοι με το υπέρτατο αγαθό της νοημοσύνης κ της σκέψης όμως όλοι κρύβουν μέσα τους κ έναν μικρό ηθοποιό, έναν υποκριτή που σε κάθε του έξοδο είναι έτοιμος να ανέβει στη σκηνή κ να δώσει την καλύτερη του ερμηνεία. Μια ερμηνεία ικανή πολλές φορές για την απόκτηση ενός Όσκαρ. Λέγεται ότι έχει τρεις χαρακτήρες : αυτόν που δείχνει, αυτόν που πραγματικά έχει και αυτόν που νομίζει ότι έχει. Η κοινωνία έχει κάποιους αόρατους κανόνες, κάποια μέτρα κ σταθμά τα οποία πρέπει να τηρεί κάποιος για να γίνει κοινωνικά αποδεκτός. Πολλές φορές για να γίνει αυτό, ο άνθρωπος αλλάζει είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο. Διαμορφώνει τον χαρακτήρα του για κάποιες ώρες έτσι ώστε να μπορεί να είναι ευχάριστος κ αυτό που οι άλλοι θέλουν να είναι αλλά κ αυτό που πρέπει ώστε να μην τον εκμεταλλευτούν κ πληγωθεί. Όλη αυτή η υποκρισία λειτουργεί ως άμυνα απέναντι στους αόρατους εχθρούς του. Όταν είναι ευαίσθητος, αγαθός, καλός κλείνεται μέσα στο καβούκι του κ δείχνει τον «κακό» του εαυτό, το σκληρό του εαυτό. Προσπαθεί απλά να μη δεθεί, να μην πληγωθεί, να μην προδοθεί κ να μη τον εκμεταλλευτούν. Κρύβει αυτό που πολλοί θα αγαπούσαν κ θα εκτιμούσαν κ έχει μάθει να το κρύβει πολύ καλά πίσω από το προσωπείο του ψυχρού κ κυνικού καθημερινού ανθρώπου που οι περισσότεροι κρατάνε σε απόσταση κ φοβούνται. Στην ουσία χάνει όλα όσα θα κέρδιζε εάν ήταν ο εαυτός του κ αυτό μόνο κ μόνο επειδή έχει επικρατήσει η άποψη του «κακού». Έχει επικρατήσει η άποψη ότι δεν υπάρχουν καλοί φίλοι, δεν υπάρχουν αξιόλογα άτομα για να σου σταθούν κ να τους σταθείς. Απλά σε μια άκρως υλιστική εποχή υπάρχει, δυστυχώς, η νοοτροπία της ανιδιοτέλειας και αυτό γιατί απλά δεν υπάρχουν καλοί φίλοι επειδή δεν είσαι εσύ καλός φίλος κ δεν μπορείς να απαιτείς επειδή κάποτε έδωσες κ συ το μερίδιό σου.

Από την άλλη τώρα, υπάρχουν κ οι «κακοί» που θέλουν να δείχνουν καλοί ώστε να βγαίνουν κερδισμένοι μέσα από περίεργες καταστάσεις. Είναι οι άνθρωποι που πηγαίνουν όπου φυσάει ο άνεμος. Δεν τους ενδιαφέρουν οι σχέσεις, δεν τους ενδιαφέρουν οι άνθρωποι κ οι δεσμοί, τους ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός τους κ πως θα ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες που περνάνε. Το θέμα είναι να μην ξεχνάει κανείς να είναι ο εαυτός τους. Να δείχνει τον πραγματικό του χαρακτήρα γιατί πολύ απλά οι σχέσεις δεν κερδίζονται με υποκρισία κ ψέματα αλλά αντιθέτως με ειλικρίνεια. Ένα στοιχείο το οποίο εκλείπει στις μέρες μας. Ο χαρακτήρας που πραγματικά έχουμε είναι το καλά κρυμμένο εγώ μας, εκείνο που φοβάται να βγει προς τα έξω, εκείνο που φοβάται να βγει στο φως γιατί είναι αδύναμο κ γυμνό απέναντι στις αλήθειες τις δικές του κ των άλλων. Ο χαρακτήρας μας είναι ο καθρέφτης της προσωπικότητάς μας κ του επιπέδου μας. Ο φόβος ότι ίσως οι άλλοι φύγουν από κοντά μας εξαιτίας τους αληθινού μας εαυτού είναι που μας κάνει να κρυβόμαστε πίσω από μια πλαστή εικόνα που είναι αποκύημα της φαντασίας μας φτιαγμένο με βάση το καλούπι στο οποίο πρέπει να ταιριάξουμε κ να μπούμε ώστε να είμαστε αρεστοί κ αγαπητοί από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.

Τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο είναι η άποψη μας κ ίσως η αυταπάτη σχετικά με τον χαρακτήρα τον οποίο νομίζουμε ότι έχουμε. Μέσα από αυτό υποδηλώνεται έμμεσα η αυτοπεποίθηση του ατόμου κ η γνώμη που έχει διαμορφώσει για τον εαυτό του αλλά κ εν συνεχεία η εντύπωση που δίνει στους γύρω του. Ελάχιστα είναι τα άτομα που γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι κ δεν έχουν πρόβλημα στο να αντικρύσουν την αλήθεια τους κατάματα. Αν παρατηρήσει κανείς τα άτομα που νομίζουν ότι δεν είναι καλοί συνήθως είναι καλύτεροι από αυτό που μέχρι πρότινος πίστευαν κ έδειχναν στους άλλους ενώ αντιθέτως εκείνοι που πιστεύουν ότι είναι πράγματι καλοί είναι χειρότεροι κατά μία έννοια κ απλά διαθέτουν περισσότερη αυτοπεποίθηση κ εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Η παραπάνω θεωρία βέβαια δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη διότι είναι απλά μια εικασία. Σε γενικές γραμμές κάθε άνθρωπος θρέφει μια εσφαλμένη άποψη για τον εαυτό του κ παρουσιάζει κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είναι για αυτόν ακριβώς το λόγο κ επειδή απλά φοβάται να δείξει τι έχει μέσα του κ να είναι πλέον ευάλωτος στην κριτική των άλλων.

Όλοι φτιάχνουν τον ιδανικό άνθρωπο μέσα στο μυαλό τους κ θέλουν να γίνουν αυτό που κατασκευάζουν γιατί δεν πιστεύουν ότι είναι αρκετά καλοί είτε έχουν δίκιο είτε όχι. Πάντα όμως υπάρχει περιθώριο βελτίωσης κ αλλαγής. Το σωστό θα ήταν ο καθένας από μας να μπορούσε κάποτε να ξεπεράσει τις φοβίες κ ίσως τα κόμπλεξ κατωτερότητας που τον διακατέχουν κ να ασκήσει την αυτοκριτική του προσπαθώντας να αλλάξει προς το καλύτερο αν το θεωρεί αναγκαίο αλλά και να αποδεχθεί τον εαυτό του ως έχει είτε είναι καλός είτε όχι ώστε να μην βασανίζεται με το να υποκρίνεται ότι είναι κάτι άλλο που ίσως να μην τον αντιπροσωπεύει καθόλου αλλά κ να μην είναι αυτό που ήθελε να είναι κ που θα τον έκανε αποδεκτό από τους άλλους. Είναι τουλάχιστον λυπητερό να βλέπει κανείς αξιόλογα άτομα να χαραμίζονται κ να χάνονται στη σκιά της προβολής τους μόνο κ μόνο για να αρέσουν ενώ θα τα κατάφερναν πολύ καλύτερα αν πίστευαν στον εαυτό τους κ ήταν ο εαυτός τους απέναντι στους άλλους κ όχι κάτι που ποτέ δεν ήταν κ δεν θα γίνουν το οποίο πιθανότατα να είναι κ χειρότερο. Μακάρι να καταλάβαιναν όλοι πόσο σημαντικό είναι να είσαι ο εαυτός σου κ να είσαι διαφορετικός. Δεν χρειάζεται να είσαι ένα με το όλον για να είσαι καλός. Η ζωή εξάλλου είναι ένα παιχνίδι, το δικό σου παιχνίδι όπου καθένας παίζει με τους όρους του κ με τους κανόνες του. Σημασία έχει να πιστεύεις σε σένα, όλα τα άλλα είναι μάλλον περιττά. Αν μάθει κάποιος να αγαπά κ να περνά με τον εαυτό του θα μπορεί να περνάει καλά με οποιονδήποτε κ να είναι αποδεκτός από όλους. Πρέπει απλά να αντιμετωπίσει το εγώ του κ τις αλήθειες του γυμνές μπροστά στα μάτια του που πολλές φορές βλέπουν καλύτερα κλειστά παρά ανοιχτά…

αντινομία με το πνεύμα.

2009-02-12T15:48:00.000+02:00

Η κοινωνία της τελειότητας και της ομοιότητας. Δύσκολα μπορεί κανείς να ξεχωρίσει το διαφορετικό μέσα στην άβουλη μάζα των ανθρώπων που τον περικλείει και τις περισσότερες φορές το προτέρημα αυτό της διαφορετικότητας θεωρείται ελάττωμα. Τι μπορούμε να ορίσουμε ως σωστό και τι ως λάθος; Ποιος κρίνει και αποφασίζει τα αποτελέσματα των πράξεών μας; Ποιος είναι κύριος του εαυτού μας αν όχι εμείς οι ίδιοι; Συνηθίζεται να πιστεύουν όλοι σε έναν θεό είτε λέγεται Αλλάχ είτε βούδας είτε χριστός! Μα γιατί πιστεύουν; Δεν το γνωρίζουν, μα αν προσέξεις μπορείς να διακρίνεις ίσως μετά δυσκολίας τι κρύβεται πίσω από την πίστη και την αφοσίωση αυτή σε υπαρκτά και μη πρόσωπα που τίποτα άλλο εκτός από συγγράμματα φανερώνει την παρουσία τους. Ο φόβος και οι προσωπικές ανασφάλειες του ανθρώπου ως ξεχωριστό άτομο είναι αυτά που τον οδηγούν στο απελπιστικό αδιέξοδο της επίκλησης για βοήθεια σε μια στιγμή ανικανότητας όπου τίποτα από αυτά που έχει τη δυνατότητα να κάνει δεν θα τον βοηθήσει. Μα είναι χρέος σας και χρέος μου να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματά μας με όποιον τρόπο μπορούμε. Δεν είναι σωστό αλλά και πρακτικώς εφικτό να αποφεύγουμε προβλήματα και καταστάσεις ζητώντας βοήθεια από «ανώτερα όντα» ή απλά γυρνώντας την πλάτη σε ό, τι φαντάζει ακατόρθωτο για εμάς. Ο πραγματικός θεός είναι μέσα μας! Εκεί ζει, αναπνέει και υπάρχει μόνο για εμάς. Αυτός ορίζει τις πράξεις μας, το σωστό και το λάθος και δεν είναι άλλος από τον ίδιο μας τον εαυτό. Στις δύσκολες στιγμές μόνο εσύ είσαι δίπλα σου ακόμα και αν δεν το αντέχεις. Κανένας θεός και καμιά θρησκεία δεν θα σου λύσει όλα σου τα προβλήματα είτε υλικά είτε πνευματικά. Ποιος πάσχων από ψυχική ασθένεια μπορεί να βοηθηθεί από τον θεό αν ο ίδιος δεν βοηθήσει τον εαυτό του ή δεν βοηθηθεί από κάποιον τρίτο; Κανένας! Οι προσευχές δεν εισακούγονται ποτέ! Είναι απλά ένα μέσο άντλησης ψυχικής δύναμης για τους ψυχικά ασθενέστερους διότι αν όντας κενός εσωτερικά δεν μπορείς να κρίνεις και ταυτοχρόνως δεν μπορείς να σε αγαπήσεις. Από κει πηγάζουν όλες σου οι ανασφάλειες και εκεί βρίσκεται και ο φόβος για το ανώτερο, το δυνατό και κακό πνεύμα που θα σε τιμωρήσει με τις 10 εντολές που θέσπισε ώστε να μην τις παραβαίνεις για να μπορέσεις να πας στον παράδεισο. Μα ποιος θεός τόσο πονόψυχος και συμπονετικός όσο ο δικός σου θα ήταν τόσο αυστηρός μαζί σου; Ποιος θεός που συγχώρησε μια πόρνη θα έλεγε ότι η μοιχεία είναι αμαρτία και ό, τι κάθε σαρακοστή, Πάσχα και γιορτές πρέπει να απέχεις από τις σεξουαλικές πράξεις; Ότι οι προγαμιαίες σχέσεις θεωρούνται όχι μόνο απαγορευμένες άρα σαφώς και αμαρτία αλλά και απαγορεύονται από τον νόμο και ποιος θεός είναι αυτός που είναι και νομοθετικό όργανο πέρα από ηθικό; Έχεις αναρωτηθεί γιατί ο θεός σου είναι γεμάτος προκαταλήψεις και απαγορεύσεις; Η απάντηση είναι όχι μα αν θα αναρωτηθείς ποτέ ανθρωπάκι θα συνεχίσεις να πιστεύεις σε αυτόν με τέτοιο σθένος και αγάπη ως προς το μέρος τους και θα έχεις τηρήσει όλα όσα σου έχει στερήσει εκ γενετής; Πάλι όχι! Φοβάσαι τόσο που δεν σκέφτεσαι καν να αμφισβητήσεις όλα όσα σου δόθηκαν ως δεδομένα. Δεν μπορείς να απορρίψεις την πίστη σου σε κάτι που δεν γνωρίζεις αλλά μπορείς να απορρίψεις τον συνάνθρωπό σου όταν σε εκλιπαρεί για βοήθεια! Αυτό είναι ανθρωπισμός και χριστιανισμός; Αν ναι, ευχαριστώ πολύ αλλά δεν θα πάρω τίποτα από τα δύο. Είναι εξίσου μισητά για μένα όσο και εσύ που στολίζεσαι για να πας εκκλησία και να δοξάσεις αυτά που την επόμενη στιγμή θα απορρίπτεις στην πράξη. Φέρεσαι πιο εγωιστικά και υποκριτικά από τους ανθρώπους που θεωρείς αποβράσματα της κοινωνίας που εσύ έφτιαξες στηριζόμενη στην θρησκεία και την «δήθεν» αγάπη. Μπορείς να κρίνεις τους πάντες ποτέ όμως τον εαυτό σου και αν σου ζητηθεί δεν είσαι ικανός να το κάνεις γιατί είσαι απλά ανεπαρκής. Η επιφάνειά σου είναι φανταχτερή και στολισμένη με κάθε λογής ομορφιά όμως το εσωτερικό σου είναι τόσο άδειο που αν ποτέ κοιτάξεις μέσα του με προσήλωση θα τρομάξεις από την κενότητά του. Εγκλωβίζεις τον εαυτό σου μέσα στα μικρά τετραγωνάκια του μυαλού σου και του κοινωνικού κύκλου που σε περιβάλλει παρουσιάζοντας την ανικανότητα να διακρίνεις τι υπάρχει πέρα από αυτό. Καταπιέζεις ο ίδιος τον εαυτό σου και μετά επιτρέπεις και στον θεό σου να σου επιβάλλεται και στους εκπροσώπους του να σε έχουν του χεριού τους δίχως να υπάρχει περιθώριο διαφυγής. Είσαι υπαίτιος για όλα όσα σου συμβαίνουν μην κατηγορείς ανώτερες δυνάμεις πια. Ακόμα και τις μεγαλύτερες επιθυμίες σου τις μεταφράζεις ως απαγορεύσεις και ταμπού δρώντας προκατειλημμένα όταν φτάνεις να αγγίξεις το θέμα αυτό. Εσύ επινόησες τις 10 αυτές εντολές, εσύ επινόησες τους θεούς σου, εσύ όρισες τις αμαρτίες και εσύ ερμήνευσες την αγάπη ως θεόσταλτο δώρο σε όποιον το κατέχει μα ξέχασες κάτι. Δεν είναι όλοι σαν και εσένα. Δεν υπάρχει η κλίμακα και ο ορισμός του τέλειου, υπάρχει όμως η μετριότητα και η μετριότητα είναι καλύτερη από οτιδήποτε. Πρέπει να μάθεις στα λίγα για να αντέξεις στα πολλά. Αν σταματούσες για λίγο να χαζέψεις γύρω σου και να παρατηρήσεις με προσοχή θα έβλεπες ότι υπάρχει και η αληθινή πλευρά του νομίσματος, αυτή που δεν περιβάλλεται από «πρέπει», η ελεύθερη πλευρά του ανθρώπου. Βαθιά μέσα σου γνωρίζεις ότι αυτό θες πραγματικά αλλά δεν αφήνεις ελεύθερο τον εαυτό σου να επιλέξει και να βρει τι τον γεμίζει αλλά αντιθέτως αρκείσαι μόνο σε επιφανειακές διασκεδάσεις αυτοκαταστροφής κλείνοντας τα μάτια σου σε όσα φαίνονται τρομαχτικά. Τόση υποκρισία και ειρωνεία την ίδια στιγμή είναι τραγικό θέαμα. Επικρατεί μια γενικότερη αποξένωση, ένα μεγάλο ψέμα σε όλους τους τομείς της μικρής ζωής μας. Άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους σε μια πόλη φάντασμα, σκιές στα σοκάκια μιας ένδοξης εποχής που έγινε η κόλαση και ο παράδεισος μαζί, ο πολιτισμός έχει πεθάνει, η ανάγκη για έκφραση είναι πλέον ανύπαρκτη και το χειρότερο η προσωπική άποψη των ανθρώπων που πηγάζει από τον σεβασμό στον εαυτό τους και στο εγώ και εν συνεχεία στον συνάνθρωπό τους εκλείπει. Είναι αυτό το αποτέλεσμα των πράξεών μας ή αρχή των δεινών που θα ακολουθήσουν; Μήπως η αρχή αυτή έχει ήδη γίνει μα φανήκαμε για άλλη μια φορά ανίκανοι να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση και που είναι τώρα ο μεγάλος μα θεός που φροντίζει για όλους δίνοντάς μας λύσεις; Όσο περισσότερη σκέψη τόση περισσότερη αμφισβήτηση και όση περισσότερη αμφισβήτηση τόση περισσότερη απελπισία και μελαγχολία μα πώς θα δει κανείς όλα όσα είναι καλά κρυμμένα πίσω από προσωπεία και «πρέπει» αν δεν προβληματιστεί και απογοητευτεί; Η μία ερώτηση οδηγεί στην άλλη και ίσως είναι ανώφελος ο τόσος προβληματισμός μα είναι ο μοναδικός τρόπος διαφυγής και αντίστασης αν θέλει κανείς να λέγεται άνθρωπος και να είναι!

going nowhere..

2008-12-28T19:14:00.000+02:00

από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι μόνο τις διαδρομές με το λεωφορείο..διαδρομές κ "ταξίδια" που ανυπομονούσα να αρχίσουν όμως τελείωναν γρήγορα χωρίς να με βγάζουν πουθενά..πάντα βρισκόμουν μόνο μερικά χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου κ όμως ποτέ μέχρι σήμερα δεν βρήκα το κουράγιο να πάω κ πιο πέρα.ο φόβος για το άγνωστο,ο φόβος του ρίσκου.τί είδα;τί έζησα;τί κατάφερα;βρίσκομαι ακόμα εδώ κ το ταξίδι της ζωής μου φαντάζει ακόμα πιο μικρό πριν καν αρχίσει.απομένει ένας χρόνος κ μερικοί μήνες μέχρι να ξεκινήσει όμως....θέλω να ταξιδέψω τελικά;;;το ταξίδι προυποθέτει γνώσεις που δεν κατέχω κ δεν είμαι πρόθυμη να αποκτήσω.θέλω να πέσω κ να ξανασηκωθώ!θέλω να χτυπήσω κ όμως να συνεχίσω να παίζω!θέλω να πληγωθώ για να νιώσω ότι ζω..ποια είναι η ευτυχία που μου προσφέρουν μέχρι τώρα;μέσα στα πανάρχαια βιβλία τους πού είναι η ευτυχία που αποζητώ;γιατί να την μετράνε κ αυτήν με αριθμούς;γιατί το παν να είναι τα υλικά αγαθά κ εν μέρει τα χρήματα κ γιατί το υπέρτατο αγαθό της παιδείας να έχει να κάνει αποκλειστικά κ μόνο με δουλειά,χρήματα,κοινωνική καταξίωση κ για μια ακόμη φορά αριθμούς;!ποιος από όλους αυτούς που συνθέτουν νόμους κ διατάξεις γνωρίζει τη ζωή από πρώτο χέρι;η κλίμακα στην οποία μετριέται η ευτυχία κ η ζωή είναι εντελώς διαφορετική από τη δική μου.εμένα μιλάει για ανθρώπινες σχέσεις κ συναισθήματα.για γνώσεις κ εμπειρίες που μόνο μέσα από ταξίδια κ ρίσκα μπορεί κανείς να νιώσει.το κανονικό είναι κ το αποδεκτό,είναι το δήθεν φυσιολογικό.λυπάμαι κ πάλι εμένα που δεν είμαι φυσιολογική.που δεν φτιάχτηκα όπωςε αυτοί θα ήθελαν.που δεν σκέφτομαι όπως σκέφτονται.που το φυσιολογικό για μένα είναι το "ανώμαλο" κ το "ιδιαίτερο" για εκείνους.λυπάμαι που η κάθε μου λέξη κ πράξη φτάνει στα αυτιά κ στα μάτια τους ως προβληματική.λυπάμαι που πριν καν μάθω να ζω μου κάρφωσαν μια ταμπέλα στο μέτωπο με διάφορους κοσμητικούς χαρακτηρισμούς.με το σημάδι που για πάντα θα υποδηλώνει την άρνηση μου για υπακοή κ συμβιβασμό.την απροσαρμοστιά μου.απ'την άλληη χαίρομαι όμως που δεν σας έμοιασα κ δεν με κάνατε παιχνίδι σας κ αν αυτό που εσείς αποκαλείτε ευτυχία εγώ το αποκαλλώ φυλακή είναι γιατί εγώ είμαι άνθρωπος ενώ εσείς ούτε καν ζώα.καλή σας μέρα κ καλή τύχη!

να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις(απόσπασμα) - Λέο Μπουσκάλια

2008-12-23T14:25:00.000+02:00

Μπορείς και σήμερα να αποφασίσεις να εγκαταλείψεις όλες αυτές τις ανόητες, αυτομειωτικές ιδέες και να γίνεις αυτό για το οποίο σε προόρισε ο Θεός, μια ελάχιστη παραχώρηση σε αυτόν που σε δημιούργησε. Πώς αντέχεις να πεθάνεις χωρίς να γίνεις όλα όσα είσαι; Αυτό θα το πετύχεις, αν αποφασίσεις να το κάνεις. Είναι τόσο εύκολο. Έτσι γίνονται οι αλλαγές και η αλλαγή είναι πάντα δυνατή. Δεν αντέχω ν’ ακούω κουβέντες όπως: «Το γέρικο σκυλί δε μαθαίνει καινούργια κόλπα». Έχω διδάξει πολλά καινούργια κόλπα σε γέρικα σκυλιά. Μπορείς όμως να διαλέξεις. Η ζωή είναι επιλογή και είναι στα χέρια σου. Μπορείς να την ζήσεις χαρούμενα ή να την ζήσεις θλιβερά. Μπορείς να είσαι επιπόλαιος. Μπορεί να είσαι πολύ σοβαρός. Ανάλαβε όμως ολόκληρη την ευθύνη για την επιλογή που κάνεις.
Αν πλήττεις, αν φοβάσαι, αν δε σ’ αρέσει το σκηνικό σου, άνοιξε την πόρτα και φύγε! Ποιος είπε, ότι πρέπει να μείνεις εδώ; Όσο η καρδιά και το μυαλό σου δουλεύουν και το ηθικό είναι ακμαίο, μπορείς να μπεις σ’ όποιο σκηνικό θελήσεις. Μπορείς να φτιάξεις το δικό σου. Να δημιουργήσεις ένα νέο. Από αύριο κιόλας τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Κάνε τα διαφορετικά γιατί μόνο η πράξη αλλάζει. Οι κουβέντες είναι καλές μόνο στην αρχή. Η συνειδητοποίηση είναι μόνο η μισή λύση. Τα υπόλοιπα είναι πράξη.
Διάλεξε το δρόμο της ζωής. Διάλεξε το δρόμο της αγάπης. Διάλεξε το δρόμο του ενδιαφέροντος. Διάλεξε το δρόμο της ελπίδας. Διάλεξε το δρόμο της πίστης στο αύριο. Διάλεξε το δρόμο της εμπιστοσύνης. Διάλεξε το δρόμο της καλοσύνης. Από σένα εξαρτάται. Εσύ θα διαλέξεις. Μπορείς να διαλέξεις την απελπισία, την δυστυχία. Μπορείς να κάνεις τη ζωή δύσκολη για τους άλλους. Μπορείς να διαλέξεις την θρησκοληψία. Γιατί όμως; Δεν έχει νόημα. Είναι και πάλι αυτομαστίγωμα. Σε προειδοποιώ όμως ότι, αν αποφασίσεις να πάρεις την πλήρη ευθύνη για τη ζωή σου, δεν πρόκειται να είναι εύκολο πράγμα και θα πρέπει να μάθεις ξανά να ρισκάρεις. Το ρισκάρισμα – αυτό είναι το κλειδί για την αλλαγή.

Θέλω να σας διαβάσω κάτι: «Όταν γελάς, διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος» .
Και λοιπόν; Συχνά λέω πως ο κόσμος βλέπει τον Μπουσκάλια σαν ένα είδος τρελού. Είναι πραγματικά τρελό! Εγώ όμως το γλεντάω αφάνταστα, ενώ χιλιάδες γνωστικοί πεθαίνουν από ανία.
«Όταν κλαις, κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός» .
Δε φοβάμαι να κλάψω. Κλαίω συχνά. Κλαίω από , κλαίω από απελπισία. Μερικές φορές κλαίω διαβάζοντας τις εργασίες των μαθητών μου. Κλαίω όταν βλέπω ευτυχισμένους ανθρώπους. Κλαίω όταν βλέπω ανθρώπους που αγαπιούνται. Δε με νοιάζει μήπως φανώ συναισθηματικός. Δεν πειράζει. Μ’ αρέσει. Μου καθαρίζει τα μάτια.
«Όταν ανοίγεσαι στους άλλους, κινδυνεύεις να μπλεχτείς»
Και τι πιο σημαντικό υπάρχει στη ζωή; Δεν έχω καμιά διάθεση αν ζήσω μόνος μου σ’ ένα νησί. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε μαζί εσείς και εγώ, σημαίνει πως έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Ας βρούμε τρόπους να κάνουμε την κατάσταση αυτή μια ευκαιρία χαράς.
«Όταν δείχνεις τα συναισθήματά σου, κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου» .
Εγώ χαίρομαι να αποκαλύπτω την ανθρωπιά μου. Μπορείς να αποκαλύψεις πολύ χειρότερα πράγματα από την ανθρωπιά σου.
«Όταν εκθέτεις τις ιδέες κ τα όνειρά σου στον κόσμο, κινδυνεύεις να τα χάσεις» .
Τι να γίνει. Δεν μπορείς να κερδίζεις τα πάντα. Κι ούτε είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι. Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα πει: «Είναι απατεώνας. Έλα, Μέιμπελ, αρκετά ακούσαμε. Πάμε σπίτι». Κι αυτό είναι πολύ καλό, ξέρετε, και σωστό. Δεν είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι.
«Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου» . Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για ν’ αγαπάς, κι όχι για να πάρεις ανταπόδοση – αυτό δεν είναι αγάπη.
«Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να πονέσεις» . Και «Όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις» . Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις , γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μη ρισκάρεις τίποτε. Όποιος δε ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε. Μπορεί ν’ αποφεύγει τον πόνο κ τη λύπη, αλλά δε μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζει κ δεν αγαπά. Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες κ τους εθισμούς του. Έχει ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό του, την ατομική του ελευθερία. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος.
Το να κρατάς κρυμμένο τον εαυτό σου, να τον χάνεις με τις αυτομειωτικές σου ιδέες, είναι θάνατος. Μην αφήσεις να σου συμβεί αυτό. Η μεγαλύτερη υποχρέωσή σου είναι να γίνεις όλα όσα είσαι όχι μόνο για δικό σου όφελος, αλλά και για δικό μου.

είναι οι σιωπές κ όχι τα λόγια που πονάνε ή ψεύτικα λόγια κ απροσαρμοστιά.

2008-12-18T14:46:00.000+02:00

βαρέθηκα τα ψεύτικα λόγια,τα λόγια γεμάτα πάθος κ αγάπη δίχως όμως ουσία.τί είναι αληθινό σ'αυτή τη ζωή κ τί ουτοπία?κουράστηκα να προσπαθώ κάθε μέρα για ένα καλύτερο αύριο,με κούρασαν τα μεγάλα λόγια κ οι μικρές σιωπές.ποιος έχει καταλάβει τί αξίζει περισσότερο?όλο λόγια λόγια λόγια!!κανείς δεν εκτιμά τη σιωπή.γιατί απλά πώς να πω όλα αυτά που θέλω?πώς να πω σ'αγαπώ όταν δεν θα σημαίνει τίποτα μπροστά σε αυτά που πραγματικά νιώθω.?μια λέξη είναι ταυτοχρόνως τόσο μικρή μα κ γεμάτη όμως δεν σε αντιπροσωπεύει.μπορείς να μιλάς κ να κρίνεις τα πάντα σαν να ξέρεις μα στο τέλος να μην μπορείς να τα κάνεις πραγματικότητα.η πράξη από την θεωρία απέχουν πιο πολύ απ'όσο νομίζεις φίλε μου..παρακαλώ,διεκδικήστε αυτά που μπορείτε να έχετε κ μην λέτε περισσότερα απ'όσα έχετε τη δυνατότητα να υλοποιήσετε.μην γεμίζετε τα στόματα κ τις ψυχές σας με μεγάλα λόγια,αφήστε χώρο κ για συναίσθημα κ πράξεις,δεν είναι όλα λέξεις.είναι εκφράσεις,ματιές,αγκαλιές,

φιλιά,χειραψίες..είναι ανθρώπινη ουσία..ανθρώπινη επαφή γιατι τα λόγια δεν καλύπτουν κανένα κενό,μόνο μπερδεύουν.επίσης,δεν εκφράζεις την αγάπη σου με υλικά αγαθά.είναι προτιμότερο να πεις "σ'αγαπώ" παρά να αγοράσεις ένα δαχτυλίδι ή κάτι ανάλογο.όπως κ στα μικρά παιδάκια δεν πρέπει να εκφράζεις την αγάπη σου ρε μάνα με παιχνίδια κ γλυφειτζούρια αλλά με μια αγκαλιά κ ένα φιλί.όλα τα παιδιά μεταφράζουν την αγάπη όπως τη δέχονται από τους γονείς τους κ το συγγενικό τους περιβάλλον διότι αυτοί είναι πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλο στα πρώτα χρόνια της ζωής τους.βαρέθηκα να βλέπω μανάδες να αγαπούν τα παιδιά τους υλικά!!βαρέθηκα να βλέπω ανθρώπους να συμπεριφέρονται έτσι!θέλω να δω ειλικρίνεια,θέλω να νιώσω αγάπη,ασφάλεια κ ζεστασιά.με κούρασαν τα ψεύτικα σας λόγια,οι ψεύτικες πράξεις σας..χαίρομαι που δεν σας έμοιασα λυπάμαι που σας έζησα..
θα συνεχίσω να διεκδικώ θαύματα που δίνουν τα χασίσια κ παραισθήσεις όσων ζουν στις φυλακές κ ας χαθώ.θα έχω νιώσει άνθρωπος μέσα στη ζούγκλα που δημιουργήσατε..όσοι κατηγορείτε τους ναρκομανείς ή τους μαστούρες αναρωητθείτε πρώτα γιατί έφτασαν εκεί το ίδιο ισχύει για κάθε κοινωνικά αποκλεισμένο κ απροσάρμοστο.το ίδιο κ για εμένα...

τρία ερωτήματα κ μια ανάγκη για έκφραση

2008-12-16T23:18:00.005+02:00

Πώς να μεταφράσω αυτά που αισθάνομαι
Με ποιο χρώμα να ζωγραφίσω την οργή κ το μίσος που με κατακλύζουν
Ποιες λέξεις θα καλύψουν άραγε το κενό που νιώθω μέσα μου
Κανένας δεν ενδιαφέρεται,κανείς δεν ακούει.
Τα αυτιά τους τοίχοι που υψώνονται μπροστά στη μικρή,αδύναμη φωνή μου..
Τόσες μέρες μετά,τόσα δάκρυα,τόσος πόνος μα ούτε ένας δεν νοιάστηκε
Ψάχνω τη δύναμη ένα πρωί να κλείσω την πόρτα πίσω μου κ να χαθώ στους δρόμους.
Δεν θέλω να με ξυπνήσεις,δεν θέλω να ενδιαφερθείς,δεν θέλω να είσαι καν εκεί!
Έχω κ γω όνειρα!Δεν τα σκοτώνουν τα χημικά,δεν τα σκοτώνουν οι σφαίρες,δεν τα σκοτώνει κανείς σας!
Έχουν μέσα τους τη δύναμη του κόσμου ολόκληρου,τις ελπίδες όλων των ανθρώπων,τα χρώματα του ουρανού.
Έχουν όλα όσα εσείς μου στερήσατε.
Όταν θα με χτυπάτε δεν θα σιωπώ αλλά θα χτυπώ κ γω.
Είτε με λέξεις,είτε με φωτιές οι δρόμοι θα 'ναι κ πάλι δικοί μας.
Θα μπορώ να σηκώσω τα χέρια στον αέρα κ να πω "μπορώ".
Θα αναπνέω,θα ζω,θα υπάρχω μέσα σε μια πόλη μάνα που δεν θα τρώει πια τα παιδιά της.
Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει το χείμμαρο των ανθρώπων κ εσείς που τόσα χρόνια υποστηρίζατε την καταστροφή μας κ ήσασταν κ περήφανοι μη μου διατυμπανίζετε τις "απόψεις" σας τώρα.
Τόσα χρόνια βολεμένοι κ τώρα κατατρεγμένοι ψάχνετε για καταφύγιο μέσα σε υπόγεια.
Με αίμα θα γραφτεί η ιστορία.Καμία εξέγερση δεν ήταν ειρηνική.Σε κάθε δράση κ αντίδραση.Καμία ανοχή στου συστήματος τα παιχνίδια τίποτα δεν θα μείνει αναπάντητο τίποτα ασυγχώρητο.Αν δεν υπάρξει τιμωρία θα υπάρξει αυτοδικία.
Θα τα πούμε ξανά στους δρόμους εκεί που όλα είναι δικά μας,εκεί που κανείς κ τίποτα δε μας δεσμεύει.

όταν τ'αστέρια σβήνουνε πες μου που πάνε..

2008-12-14T21:37:00.002+02:00

Αγγίζοντας την ανυπαρξία κάτι ώρες μου δίνεται η εντύπωση όχι ότι δεν υπάρχω αλλά ότι δεν θέλουν να πιστέψουν ότι υπάρχω.Είναι όπως στα άσχημα όνειρα που φωνάζεις κ φωνάζεις πασχίζοντας να σωθείς από κάτι κακό όμως κανείς δεν σε ακούει σαν να είσαι σε μια γυάλα κλεισμένος εσύ κ οι φοβίες σου,έτσι κ τώρα.Μιλάω κ όμως η φωνή μου δεν έχει αντίκρυσμα.Χτυπάει πάντα σε έναν τοίχο από "ωριμότητα" κ γυρίζει πάλι πίσω σε εμένα ωθώντας με σε ριζικές αλλαγές δίχως νόημα κ σκοπό.Μου θυμίζει λόγια άλλων που οικειοποιήθηκα,λέξεις κ πράξεις που πίστεψα σε αυτές,ανθρώπους που σεβάστηκα μα στο τέλος τους πλήγωσα γιατί απογοητεύτηκα από τον εαυτό μου κ την αφέλειά του.Σου λένε ότι σε πιστεύουν σ' αγαπούν μα αν δεν προσέξεις θα την πατήσεις. Βγαίνουν κ διατυμπανίζουν τις "απόψεις" τους κατακρίνοντας σε. Σε θεωρούν ικανό φορτώνοντας σε με αέρα δίχως ουσία,σε κάνουν να πετάς έστω κ για λίγο μα δεν τους νοιάζει όταν γκρεμίζεσαι από τα σύννεφα,από το δικό σου μικρό ροζ βασίλειο. Όλα τους φαίνονται απολύτως φυσιολογικά για σένα όμως δεν είναι.Ο πόνος σου είναι η καταναγκαστική σκληραγώγηση που πρέπει να λάβεις για να είσαι δυνατός κ να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες της ζωής μα...είσαι ένα παιδί!Τι 17 τι 18?!Ποια η διαφορά?Ένας χρόνος σε κάνει να ωριμάσει ή σου προσφέρει ΤΙΣ εμπειρίες που θα σε βοηθήσουν να προχωρήσεις με δύναμη στη ζωή σου?ένας χρόνος δεν είναι παρά μια στιγμή.Γι'αυτούς όμως μετριέται σε μήνες,εβδομάδες,μέρες,ώρες,λεπτά,δευτερόλεπτα..σε αριθμούς κ για την ακρίβεια σε 12 μήνες,365 ημέρες,8.760 ώρες,525.600 λεπτά,31.536.000 δευτερόλεπτα. Εύχομαι μεγαλώνοντας να μην γίνω κ γω σαν αυτούς που ενδιαφέρονται μόνο για τους αριθμούς,ό,τι είδους κ αν είναι αυτοί. Πάντα φανταζόμουν το μέλλον για να αντέχω το παρόν τώρα όμως δεν μου έμεινε τίποτα για να ελπίζω κ το μέλλον μου μοιάζει με έρημο καράβι στον ωκεανό τη στιγμή που το παρόν μου έχει γίνει πιο ανυπόφορο από ποτέ."Να βρεις μια καλή δουλειά με χρήματα κ να κάνεις έναν καλό γάμο με παιδιά κ μεγάλο σπίτι."κ όμως αυτό ακούω συνέχεια να μου λένε κ ας έχουμε 2008 σήμερα κ σε μερικές ημέρες 2009..δηλαδή αντί να προχωράμε μένουμε στάσιμοι ή μήπως πηγαίνουμε κ πίσω?Άραγε πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα προχωράς ή μένεις στάσιμο γιατί δεν μπορείς να ασκήσεις μεγαλύτερη δύναμη από εκείνη του ρεύματος που σε σπρώχνει?Απλές,χαζές,καθημερινές απορίες χωρίς απαντήσεις..μα γιατί κανείς δεν τους δίνει σημασία?κ γιατί όσοι τους δίνουμε θεωρούμαστε υπερευαίσθητοι κ απροσάρμοστοι?Γιατί πρέπει να με κάνουν να λυπάμαι κ να συμπονώ τον εαυτό μου καθημερινά??Ποιος είναι λάθος,εγώ ή αυτοί??Με συμφέρει να πω αυτοί,μα θα έχω δίκιο ή θα γελάσω τον εαυτό μου για μια ακόμη φορά?Κουράστηκα να ψάχνω απεγνωσμένα για απαντήσεις μέσα σε ουσίες σκέφτομαι να τα παρατήσω αλλά κ πάλι δεν έχω κάτι να χάσω άμα συνεχίσω...τουλάχιστον δεν θα ζω κ γω μέσα στη μιζέρια του κόσμου αυτού,θα είμαι ξύπνια μέσα στα όνειρα των άλλων.

Ένας θάνατος κ μια λαική εξέγερση(?)χίλια δυο ακόμα..

2008-12-13T20:18:00.004+02:00

"ο θανών παρουσίαζε αποκλίνουσα συμπεριφορά.."
αυτή είναι η φράση που ακούω συνεχώς τις τελευταίες μέρες. Δημοσιογράφοι, ειδικοί φρουροί, αστυνομικοί, δικηγόροι, ανίδεοι δεξιοί ακόμα κ αριστεροί, ανιωθα όντα σε μια τραγική στιγμή. Ο καθένας μας κρίνει χωρίς να ξέρει, γίναμε όλοι ειδικοί εξ αποστάσεως, όλοι γνώστες άγνωστων για εμάς πραγμάτων. Οι δημοσιογραφοι βγαίνουν στα κανάλια κ κρίνουν σαν να ξέρουν τα πάντα, δεν κοιτάνε τα δικά τους στραβά, τα εισοδήματα τους, τα κλεμμένα τους μόνο πως θα κάνουν "νούμερα"! Μα τι είναι τα νούμερα?? Είναι αριθμοί, οι αριθμοί που κάποτε ο Antoine de Saint-Exupery(Αντουάν Ντε Σαιντ Εξιπερύ) είχε ορθώς πει στο βιβλίο του "Ο μικρός πρίγκιπας" ότι είναι τα μοναδικά που απασχολούν τους "μεγάλους" ανθρώπους. Έτσι κ τώρα. Πόσες φορές πυροβόλησες, πότε πυροβόλησε, πόσων ετών ήταν το παιδί που πυροβόλησε, πόσο κοστίζουν οι "ζημιές" που προκλήθηκαν από τους αναρχικούς-οι οποίοι ευτυχώς για εμάς δεν ήταν αναρχικοί, τουλάχιστον οι περισσότεροι διότι αν ρωτήσει κανείς καταστηματάρχες στην Ερμού, το σύνταγμα κ.ο.κ. θα δει ότι τα επεισόδια προκλήθηκαν από ματατζήδες, προβοκάτορες, χρυσαυγίτες κ λοιπούς μαλάκες πληρωμένους με το αίμα του μικρού Αλεξάνδρου που δυστυχώς δεν έχουν ούτε το παραμικρό ίχνος ανθρωπιάς μέσα τους! Μη εξαιρουμένου του ίδιου μου του εαυτού απλά λυπάμαι για όλους εσάς που παρερμηνεύσατε το θάνατο ενός αθώου σε λαϊκή εξέγερση κ τώρα τρέχετε σαν τα ποντίκια να κρυφτείτε γιατί φοβάστε το αύριο. Βγήκατε μέσα στη μαύρη νύχτα σαν κλέφτες στο κατώφλι του σπιτιού κ μετά με το πρώτο φως του ήλιου χαθήκατε μέσα στις ηλιαχτίδες κ αφήσατε πίσω μόνο συντρίμμια ενός τραγικού και ντροπιαστικού παρελθόντος. Πού είστε λοιπόν, εσείς οι σπουδαίοι επαναστάτες της μιας βραδιάς? της αλόγιστης τυφλής βίας πάνω σε κάθε τι που θεωρείτε ότι εναντιώνεται στο έργο σας?? Πού είστε τώρα που εκατοντάδες πεινούν κ χάνουν τα σπίτια τους από τις τράπεζες? Πού είστε να αλλάξετε αυτό που δημιουργήσατε? Όπως το αρχίσατε έτσι κ θα το τελειώσετε πιστεύω.. καμία κυβέρνηση κανένας πολιτικός αρχηγός δεν θα φέρει ευθύνη για όλα αυτά. Ούτε ο Παυλόπουλος έφυγε από τη βουλή ούτε κ ο Καραμανλής θα παραιτηθεί. Αντί να βελτιώνετε το αύριο εσείς το μόνο που κάνετε είναι να το δυσχαιρένετε με ανούσιες κ αδικαιολόγητες πράξεις κ όταν λέω εσείς αναφέρομαι ακόμα κ στους ελάχιστους αναρχικούς που έκαναν επεισόδια το βράδι της Κυριακής γιατί αν ήθελα να αναφερθώ σε όλους τους άλλους τους πληρωμένους θα έπρεπε να γράψω ένα ολόκληρο βιβλίο καθώς κανείς ή σχεδόν κανείς δεν θα πίστευε ποτέ ότι μπορεί να συμβεί αυτό κ πάλι όλα θα βάραιναν τους αναρχικούς κ τους αντιεξουσιαστές. Ξεχνώντας όλα τα παραπάνω κ επιστρέφοντας στο θέμα μας, αν κάποιος ψάχνει απελπισμένα για μια λογική εξήγηση στα όσα συμβαίνουν(ναι, λογική!)ένα είναι αυτό που μπορεί κ έχει ήδη ειπωθεί αλλά δεν σημαίνει ότι έχει ακουστεί κιόλας.Ο λαός χρόνια τώρα ήταν ένα καζάνι που έβραζε, έτσι μόλις έγινε το μεγάλο μπαμ κ πετάχτηκε μια φλόγα προς το μέρος του η φωτιά φούντωσε κ ο ζωμός χύθηκε, έτσι ο λαός ξεχύθηκε στους δρόμους μέσα σε λιγότερο από 12 ώρες μετά το μοιραίο περιστατικό με τη δολοφονία του μικρού Αλέξανδρου. Από κει κ πέρα όλα τα επεισόδια της Κυριακής γνωρίζω ότι έγιναν από αναρχικούς κ αυτό διότι όταν περιμένεις ένα καλύτερο αύριο κ πλέον βλέπεις ότι το αύριο μπορεί να μην υπάρχει καν ξεσπάς σε όλα όσα σε δεσμεύουν δηλαδή αυτοκίνητα, μαγαζιά, τράπεζες κ γενικότερα υλικά αγαθά καθώς όταν θες να νιώσεις ελεύθερος από κάθε ύλη πρέπει να μάθεις να μην έχεις ανάγκη κ να μη ζητάς αυτά που σου προσφέρουν αλλά ούτε κ αυτά που σου στερούν. Έτσι καθώς μας γαλουχούν να θέλουμε αυτά που εκείνους συμφέρει πρέπει πρώτα να τα καταστρέψουμε για να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι δεν τα έχουμε ανάγκη κ ότι μπορούμε να τα καταστρέψουμε άφοβα. Αυτή η άποψη σαφώς κ δεν καλύπτει όλους τους ανθρώπους αλλά είναι αυτή που επικρατεί, όποιος θέλει την οικειοποιείται όποιος δε θέλει μπορεί άνετα να συνεχίζει να κατηγορεί κ να δείχνει τους τραμπούκους κ τους χούλιγκαν της ελληνικής ακροαριστεράς. Θαύμαζε το λαό που έχουμε Περικλή! Ζήτω! Αυτά τα "ζήτω!" μας έφτασαν εδώ. Όπως λέει κ ο αείμνηστος Τζιμάρας:
"Βούλγαροι, Βούλγαροι,
χανούμισσες βαζέλες
όλο το έθνος προσκυνάει
σώβρακα και φανέλες."
Κοιτάζετε το δέντρο κ χάνετε το δάσος. Κοινότυπη φράση μα όμως αληθής σε όλες τις φάσεις που έχει χρησιμοποιηθεί. Κουράστηκα να ανοίγω την τηλεόραση κ να βλέπω μόνο πόνο, θλίψη κ τραγικά γεγονότα. Άκουσα να λένε ότι δολοφονήθηκε ο Λαζαρίδης κ ότι ήταν μεγάλος απατεώνας, σκουλήκι κ άλλα τέτοια κοσμητικά επίθετα μα εγώ στάθηκα αλλού, στο χαμό του. Ό, τι κ να είχε κάνει του άξιζε? Πώς μπορούμε να λεγόμαστε άνθρωποι κ να συμπεριφερόμαστε τόσο απάνθρωπα? Αν είσαι άνθρωπος με όλη την έννοια της λέξης όλοι σου λένε ότι δεν είναι σωστό να είσαι έτσι κ ότι καλύτερα να κοιτάς τη δουλειά σου αν πάλι δεν είσαι θεωρείσαι ίδιος κ όμοιος με όλους όσους κοροϊδεύεις χωρίς όμως να το συνειδητοποιείς. Υπάρχουν τόσο σημαντικά πράγματα μα κανένα τόσο σημαντικό ώστε να πρέπει να ασχοληθείς μαζί τους. Η αιώνια απορία μου είναι η εξής, αν όλοι μας ήρθαμε εδώ για έναν συγκεκριμένο σκοπό τότε αυτός ποιος είναι? δεν θα έπρεπε να είναι η βελτίωση του κόσμου ή η εύρεση του σκοπού της ζωής? κ αν ο θεός μας είναι τόσο καλός γιατί δεν μας φτιάχνει όλους εξ αρχής καλούς μα μας διαφοροποιεί κ μας δημιουργεί με λάθη εκ γενετής? γιατί ο μεγαλύτερος ρατσισμός να πηγάζει μέσα από τον πνευματικό μας πλούτο με τον οποίο μας ποτίζουν από την ημέρα που γεννιόμαστε? το πρώτο που μας μαθαίνουν είναι σεβασμός ως προς τους μεγαλύτερους κ να κάνουμε το σταυρό μας κ την προσευχή μας κάθε βράδι πριν πέσουμε για ύπνο λες κ είναι κάποια συνταγή για να καταλήξουμε κ μείς κάποτε στον παράδεισο(σα να σου λέει ο γιατρός να παίρνεις δύο χάπια για την πίεση κάθε μέρα αν θες να είσαι καλά[!]).Ε, λοιπόν αυτά τα 2 απλά πραγματάκια δεν έμαθα ποτέ μου να τα κάνω κ να τα τηρώ άρα υποθέτω ότι είμαι σκάρτο υλικό εκ γενετής κ προφανώς δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό. Ακούγεται απαισιόδοξο οπότε κ πάλι υποθέτω ότι αυτό είναι ένα ακόμα λάθος από τον κατασκευαστή μου. Όλα όσα έχω εγώ κ οι όμοιοί μου είναι λάθη μα εγώ τα αγαπώ όσο κ τον ουρανό που μπορώ να δω κάθε ξημέρωμα κ πεθαίνω λίγο-λίγο. Οι έννοιες αυτές με έχουν κάνει από τη μέρα που τις ανακάλυψα κ τις οικειοποιήθηκα να αισθάνομαι σαν ένα ρομπότ το οποίο όμως έχει αναπτύξει τις αισθήσεις κ το συναίσθημα, την κριτική ικανότητα, την ικανότητα να σκέφτεται κλπ όπως στην ταινία i robot. Το αίμα μας είναι τα λάδια που μας κρατούν ζωντανούς κ ικανούς για εργασία, ο εγκέφαλος το κύριο λειτουργικό μας σύστημα το οποίο δεν διαφέρει εκτός από τα "λάθη" κ το υπόλοιπο σώμα τα εξαρτήματά μας για να εκτελούμε σωστά τις λειτουργίες μας βέβαια κ εδώ υπάρχουν οι εξαιρέσεις δηλαδή κ πάλι τα "λάθη" .Το μοναδικό πράγμα που μας ξεχωρίζει από τα ρομπότ είναι η φυσική μας ανάγκη για αναπαραγωγή αν κ αυτό μας κατατάσσει με τα ζώα όπου κ πάλι ξεχωρίζουμε λόγω της νοημοσύνης μας αν κ πάλι αναρωτιέμαι αν είναι φυσική ή τεχνητή τελικά...?Νομίζω ότι παραείπα πολλά ενώ δεν θα έπρεπε αλλά υποθέτω ότι αυτή είναι η επιστροφή μου μετά από 6 μήνες απραξίας κ πλήρης απάθειας απέναντι σε όλους κ σε όλα. Νομίζω ότι κατάφερα επιτέλους να ξεπεράσω αυτή την έλλειψη σιγουριάς, την έλλειψη αγάπης εν τέλει που με βασάνιζε τους τελευταίους 5 μήνες. Κάθε δύσκολο γεγονός λένε ότι σε θεριεύει αν κ μένει μόνο ο πόνος να σου θυμίζει όλα όσα συνέβησαν κ αυτό είναι αλήθεια. Σβήστηκαν πλέον κ οι εικόνες κ τα συναισθήματα που υπήρχαν έμεινε μόνο μια λέξη, ένα όνομα να σε θυμίζει...(γιατί πρέπει κάθε μου κείμενο να τελειώνει με αναφορά σε εσένα? λυπάμαι που ανακαλύπτω ότι τελικά ακόμα ζεις κάπου μέσα μου. είσαι μάλλον η δική μου φωτιά που δεν πρέπει ποτέ να σβήσει.. εύχομαι να θυμάσαι όλα εκείνα που σου είχα πει το τελευταίο μας βράδι.)

ΥΓ: κάθε ξημέρωμα κ μια μέρα λιγότερη, κάθε τσιγάρο κ μια ανάσα, κάθε ρίσκο κ μια ολόκληρη ζωή.. μόνο εσύ το ξέρεις κ όμως συνεχίζεις.

καλό σας βράδι κ καλή συνέχεια με ένα χαμόγελο να κρέμεται στα δυο σας χείλη.

(ίσως να έχω βγει κ εκτός θέματος.)

Παγκόσμια μέρα δράσης κατά της κλιματικής αλλαγής - Σάββατο 6 Δεκέμβρη

2008-12-01T12:20:00.002+02:00

54 Κινήσεις Πολιτών για την Πόλη και το Περιβάλλον, 37 Αυτοδιοικητικά Σχήματα, 13 Συνδικαλιστικοί και Επιστημονικοί Φορείς, 10 Οικολογικές και Κοινωνικές Οργανώσεις, συνεργαζόμαστε για ένα μαζικό, πολύχρωμο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, Σάββατο 6 Δεκεμβρίου , ώρα 12.00 μ.μ.

Εκπέμπουμε S.O.S για τη σωτηρία του πλανήτη

Ενώνουμε τη φωνή μας με το παγκόσμιο κίνημα κατά της κλιματικής αλλαγής. Ζητάμε να ληφθούν μέτρα τώρα.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση να εφαρμόσει άμεσα τις ευρωπαϊκές και διεθνείς περιβαλλοντικές δεσμεύσεις και να σταματήσει την πολιτική – ενεργειακή, χωροταξική, περιβαλλοντική – που ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή
Διεκδικούμε δραστικές αλλαγές στο παγκόσμιο πρότυπο ανάπτυξης (παραγωγής και κατανάλωσης). Η διέξοδος από την οικονομική κρίση πρέπει να βασιστεί στις πολιτικές που εγγυώνται τη σωτηρία του πλανήτη

Φοβάμαι - Μανόλης Αναγνωστάκης

2008-11-15T18:21:00.002+02:00

Φοβάμαι...

Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίου βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας "δώστε τη χούντα στο λαό".
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που σου κλείναν την πόρτα μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που γέμιζαν τις ταβέρνες και τα σπάζαν στα μπουζούκια κάθε βράδυ και τώρα τα ξανασπάζουν όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη και έχουν και "απόψεις".
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν και τώρα σε λοιδορούν γιατί, λέει, δεν βαδίζεις ίσιο δόμο.
Φ ο β ά μ α ι , φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμη περισσότερο.

Μανόλης ΑναγνωστάκηςΝοέμβρης 1983

somewhere over the rainbow way up high..κάπου εκεί είμαι κ γω μάλλον,όχι άνθρωπος..ουράνιο τόξο

2008-11-05T22:32:00.000+02:00

καλοκαίρι 2008,έχουν περάσει πολλά χρόνια αλλά ποιος νοιάζεται?!Δεν θα έγραφα αν δεν είχα επηρεαστεί άρα το να επηρεάζεσαι από τους άλλους δεν είναι κ τόσο κακό τελικά,απλά κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν δυστυχώς..Έχω σκεφτεί άπειρες φορές να σταματήσω να γράφω γτ έτσι κ αλλιώς δεν αξίζω κάτι το ιδιαίτερο,τουλάχιστον τπτ παραπάνω από αυτά που ήδη έχω..ένα διαμέρισμα,μια σκατοεποχιακή δουλειά,άφθονο διάβασμα για ένα σχετικά καλύτερο μέλλον από αυτό που θα έχω αν δεν μορφωθώ κ πάει λέγοντας.Ίσως είναι αρκετά,ίσως όχι,δεν ξέρω,δεν ξέρεις,πού πηγαίνω πού με πηγαίνεις?η ζωή κυλάει σαν μια ρόδα,περνάει από δρόμους μέσα σε πόλεις,από φτωχά στενά που σφήζουν από ζωή μέχρι ο θάνατος να τα επισκεφτεί στις γωνίες της ντροπής,μέσα από βουνά,θάλασσες,ποτάμια,πέρα από πράσινους κάμπους κ γαλάζιους ουρανούς.Με φαντάζομαι κάτι φορές εκεί,να κοιτάζω τριγύρω κ να βλέπω το απέραντο γαλάζιο,να έχω ένα σπιτάκι δίπλα στη θάλασσα όπου θα μπορώ να βλέπω τα κύμματα να σκάνε στην αμμουδιά μετά από τα ταξίδια τους,ελπίζοντας ότι κάποια μέρα θα ταξιδέψω κ γω!Δεν ξέρω πως,δεν έχω τη δυνατότητα αλλά αφού μπορώ να το ονειρευτώ κ να το φανταστώ θα το υλοποιήσω κάποτε,δεν θα μείνει ένα όνειρο ουτοπικό γτ ό,τι κ να λένε δεν με ξέρουν!Τίποτα δεν ξέρουν!μόνο να σου λένε ψέμματα κ να σε κρατάνε πίσω,να σε κάνουν να κρύβεσαι όταν δεν υπάρχει λόγος,όταν ξέρεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις αλλά δεν θέλουν να επιτύχεις!Δεν είσαι αντάξιος των προσδοκιώνς τους τελικά αλλά δεν σε νοιάζει,χαίρεσαι την κάθε στιγμή...Τρόπος έκφρασης..Ποιος πραγματικά ξέρει τί πάει να πει εκφράζομαι?!Βγάζω από μέσα μου ό,τι με πληγώνει(όχι απαραίτητα) λέω στον άλλο ό,τι νιώθω με οποιονδήποτε τρόπο,θέατρο,μουσική,συγγραφή,φωτογραφία,σχέδιο,ζωγραφική,κινηματογράφος...Τα πάντα,ότι έχει ζωή κ δίνει την αίσθηση αυτή στους άλλους αλλά κ στον ίδιο τον δημιουργό του..Δεν αποκαλλώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη,ποτέ δεν θα το κάνω γιατί δεν πληρώ τις προυποθέσεις,είμαι πολύ "μικρή" για κάτι σαν κ αυτό,δεν με αποκαλλώ ούτε καν άνθρωπο!Προτιμώ να με βλέπω σαν συναισθήματα πέρα από ένα σάπιο εγώ,θέλω να βλέπω τα χρώματά μου,αυτά που μου στέρησαν όταν ήμουν παιδί εγώ θα τα διεκδικήσω κ θα τα πάρω πίσω,γιατί είναι δικά μου!Βρήκα τον δρόμο μου κ περπατώ πάνω σ'αυτόν πλέον.Δεν φοβάμαι,ποτέ μου δεν φοβήθηκα,δείχνω τι είμαι,δεν κρύβομαι...δεν υπάρχει λόγος να κρύβομαι...Έμαθα κάτι βασικό σε έναν κόσμο σαν κ αυτό κ δεν ξέρω ποιον να ευχαριστήσω κ τι να πω αλλά αγαπώ τους ανθρώπους,δεν φοβάμαι κανένα...όπως αγαπώ τη ζωή η ζωή είναι αγάπη..είμαι ένας εξπρεσιονιστής,ένας ιδεαλιστής,ένας ειρηνιστής,ένας ελεύθερος άνθρωπος(?)ίσως,αλλά είμαι ελεύθερη σε έναν κόσμο φυλακισμένο..βρήκα διέξοδο κ χαίρομαι γι'αυτό..δεν νομίζω να γυρίσω αλλά πάνω απ'όλα θα ήθελα κάποιοι να μην ξεχνούν ότι δεν κρίνομαι σαν καλλιτέχνης αλλά σαν ένα συναίσθημα,γιατί αυτό είναι ο άνθρωπος..αν ποτέ με αποκαλέσουν έτσι..

somewhere over the rainbow,way up high...
καλό καλοκαίρι

κάτι λείπει..

2008-11-05T22:27:00.001+02:00

θες δύναμη.γυρεύεις ζωή μα δεν έχεις ψυχή.ζεις πλασματικά μέσα σε υλικά.δεν έχεις τίποτα δικό σου τελικά.ο καθένας μια ιστορία.δεν υπάρχει τέλος ούτε κ αρχή όλα είναι μια στιγμή...νιώθεις την ελευθερία μα ακόμα την αποζητάς.μακάρι να την βρεις στο τελος.αναπάντητα ερωτήματα.αδιέξοδα μέσα στο σκοτάδι όλα μπροστά οδηγούν κ όλα πίσω στην αρχή σε φέρνουν.σταμάτα να γκρινιάζεις άνθρωπε!δες τον ήλιο,τη χαρά,τη ζωή που δίπλα σου απλώνεται.νιώσε την αγάπη κ ας μην ακούς τις σκέψεις σου..αξίζει πιο πολύ απ'οτιδήποτε άλλο άκουσε τη φωνή αυτή μια φορά.πέρασε κ άλλος ένας χρόνος κ όμως ακόμα εδώ κοιτώντας τη θάλασσα,μακάρι να κράταγε για πάντα αυτή η στιγμή.μου λείπει κάτι,μου λείπει ζωή,μου λείπεις εσύ.... πέρασαν 2 μήνες κ όμως ακόμα σε γυρεύω.the sun still sets on you...σ'αγάπησα,σ'αγαπώ κ θα σ'αγαπώ όπως κανέναν άλλο,δεν πειράζει που δεν στο είπα κ που ποτέ δεν θα το μάθεις λυπάμαι μόνο που τώρα δεν είσαι εδώ..

ανυπαρξία

2008-10-23T19:57:00.000+03:00

είμαι,είμαι,είμαι...ουφ!τί είμαι?!είμαι ένας άνθρωπος μάλλον,αν κ πολλοί δεν το νομίζουν αλλά αυτή τη στιγμή έχω χρώματα,πολλά χρώματα!ουράνιο τόξο στα χέρια μου κρατάω :) τέλος πάντων,νιώθω ελεύθερη κ ευτυχισμένη δεν με νοιάζει τι λένε οι γύρω μου εγώ με βρήκα εκεί πιο κάτω στο στενό δίπλα από την κρεπερί που δούλεψα για πρώτη φορά στη ζωή μου,κάπου εκεί με είχα αφήσει τότε κ τώρα με ξαναβρήκα κ με πήρα αγκαλιά,με κράτησα σφιχτά κ χαμογέλασα ξανά...είναι όμορφα,όλα είναι πολύ όμορφα,απλά υπέροχα!αγάπω τη ζωή,η ζωή είναι αγάπη!:) δεν φοβάμαι κανέναν(περίπου) νιώθω όμορφα!μη μου χαλάτε τη γαμημένη αυτή στιγμή!επιτέλους ΖΩ,ΑΝΑΠΝΕΩ,ΥΠΑΡΧΩ,ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΗ! θέλω απλά να φωνάξω δυνατά στο βράχο απάνω,εκεί στο πάρκο που κάποτε κάναμε όνειρα μα τώρα ούτε που με χαιρετάς,να φωνάξω κ να βγάλω μια κραυγή!όχι έναν βουβό αλαλαγμό τώρα πια,αλλά κάτι που να βγαίνει μέσα από την ψυχή με δάκρια στα μάτια,αν κ δεν μου αρέσει να κλαίω αισθάνομαι αδύναμη,κυρίως όταν με βλέπουν.Αλλά θα ήθελα να ήσουν εκεί,να με δεις να κλαίω κ να φωνάζω απελευθερωμένη από τις φοβίες μου κ τις προκαταλήψεις μου,επιτέλους στον ίσιο μου δρόμο να τρέχω με 100 χμ/ώρα!επιτέλους ελεύθερη!κάτι που εσύ ίσως να μην ζήσεις γιατί έχεις αρνηθεί τη ζωή σου καιρό τώρα κ μαζί με αυτήν κ μένα...σ'είχα φιλήσει με είχες πληγώσει μα δεν σου λείπω ούτε μ'αγαπάς αλλά μου λείπεις πολύ κ σ'αγαπώ όμως είμαι εντάξει!:) να 'σαι καλά όπου κ να 'σαι δεν σε ξεχνώ να το θυμάσαι ;) επιστρέφοντας στο λιμάνι που κάνω πάντα όνειρα θερινής νυκτός θα σου πω σ'αγαπώ,θα κάθομαι ασάλευτη κ τα καράβια που έρχονται κ φεύγουν θα κοιτώ.Έτσι κ η ζωή φεύγει κ έρχεται σε μια στιγμή,είναι άσχημο κ όμορφο την ίδια στιγμή...παράξενο κ όμως θαυμάσιο το λατρεύω,σε λατρεύω..απλά αγαπώ κ αδιαφορώ πλέον,αγαπώ κ ας μην με αγαπούν είστε όλοι απλά υπέροχοι,καλοί κ μαλάκες!έχετε όνειρα από το πιο απλό μέχρι το πιο σύνθετο κ αυτό σας κάνει υπέροχους στα μάτια κ πάνω απ'όλα ανθρώπους μόνο εμένα φοβάμαι,δεν νομίζω ότι με αγαπώ αλλά δεν έχει σημασία,ζω γι'αυτούς πονάω όμως για μένα γι'αυτό κ αντιστέκομαι σε όσα φαντάζουν ξένα όμως τώρα πια όταν με χτυπούν δεν σιωπώ μα τους χτυπώ κ γω ;) βρήκα δικό μου τρόπο για να ζω πάρτε το απόφαση!είμαι Ε-Υ-Τ-Υ-Χ-Ι-Σ-Μ-Ε-Ν-Η!Ε-Λ-Ε-Υ-Θ-Ε-Ρ-Η(!):)

Λίγο πριν χαθώ...

2008-10-12T11:08:00.002+03:00

είμαι το νήμα που λίγο θέλει να κοπεί.
είμαι η ζωή που δεν μ' αφήνει να προχωρήσω.
είμαι ο ηθοποιός που ζει πάνω στη σκηνή.
είμαι ένας άνθρωπος, είναι μια ακόμα παράσταση που παίζω.

~~~~~~~~~~~~~

προχώρησα στο δάσος κ γνώρισα τη νύχτα.
κοίταξα τ' αστέρια στα μάτια.
μου χαμογέλασαν κ μου είπαν την αλήθεια
όλα όσα έζησα θα σβήσουν μία μέρα σαν καντήλια.

~~~~~~~~~~~~~

σταμάτησα να ψάχνω, σταμάτησα ν' αναζητώ.
κοιτάζω θάλασσα, βουνά κ ουρανό.
τα κύματα σκάνε στα βράχια με οργή κ μίσος.
αναρωτιέμαι αν η καρδιά μου με συναισθήματα έχει πλημμυρίσει.
όσα κ αν προσπάθησα δεν βρήκα λύση.
τα προβλήματα με έπνιξαν
κ η πόλη σαν ένα τέρας με καταβρόχθισε
η θάλασσα τώρα ήρεμη παίζει με την αμμουδιά
εγώ όμως τη φοβάμαι
έχασα κάτι μέσα της, έχασα εσένα, έχασα εμένα.
θα την καταπιώ ή θα με καταπιεί μα ό, τι κ αν γίνει θα είμαι εκεί την αυγή
πρησμένη, μελανιασμένη κ χλωμή
πάρε με μακριά κ ας μην ακούγεται πια η καρδιά...
θέλω κ άλλες θάλασσες να δω
οι λίμνες είναι αγνές κ δεν με φοβίζουν
η θάλασσα όμως είναι από μένα πιο δυνατή κ με τρομάζει
θέλω να την νικήσω. αν τη μάθω θα είμαι κ γω δυνατή.
έκλεισα τα μάτια. έκανα μια ευχή. περίμενα να έρθεις την αυγή μα δε φάνηκες, ούτε αύριο, ούτε την επόμενη μέρα ούτε μετά από χρόνια πολλά κ έτσι ήρθες ένα πρωί να με βρεις μα ήταν πια αργά κ γω πνιγμένη σε προβλήματα, μοναξιά, όνειρα απατηλά να κείτομαι στην ακροθαλασσιά...με έχασες πριν σε χάσω τελικά.

Συνθήματα που είδαμε γραμμένα σε τοίχους κ μας έκαναν εντύπωση

2008-09-07T15:05:00.002+03:00

“Διατηρείτε το πράσινο - κάντε έρωτα με βάτραχους”
“Παρακαλώ μη ρίχνετε τα τσιγάρα σας στη λεκάνη. Βρέχονται και μετά ανάβουν δύσκολα.”
“Μην τα περιμένετε όλα από την αστυνομία. Χτυπηθείτε μόνοι σας.”
“Το Πάσχα φέτος ματαιώνεται. Βρέθηκε το πτώμα.”
“Υπάρχει ζωή πριν από το θάνατο;”
“Φυσικά και καπνίζω. Είναι πιο υγιεινό από το να αναπνέω.”
“Αν χρησιμοποιήσετε το σαπούνι, μετά πλύνετε καλά τα χέρια σας.”
“Είμαι Πόντιος ομοφυλόφιλος. Πηγαίνω με γυναίκες.”
“Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.”
“Προτιμώ ένα σκύλο από μια γυναίκα. Δεν μιλάει και έχει ήδη γούνα.”
“Η πραγματικότητα είναι μία ψευδαίσθηση που οφείλεται στην έλλειψη οινοπνεύματος.”
“Ας κρατήσουμε την αιμομιξία στους κόλπους της οικογένειας.”
“Ευνούχοι ενωθείτε. Δεν έχετε τίποτα να χάσετε.”
“Αν η πορνογραφία μπορούσε να ικανοποιήσει τη σεξουαλική στέρηση, τότε θα δίναμε βιβλία μαγειρικής στους πεινασμένους.”
“Ο καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ο σοσιαλισμός είναι ακριβώς “
“Αν τα λάθη διδάσκουν, τότε έχω μία καταπληκτική μόρφωση.”
“Ο κόσμος θα καταστραφεί αύριο. Πορεία διαμαρτυρίας την ερχόμενη Τρίτη.”
“Δεν είμαι προκατειλημμένος. Μισώ τους πάντες.”
“Καλά με τον Τιτανικό… Κανένα νέο από το παγόβουνο;”
“Τα πάντα ήταν διαφορετικά πριν αλλάξουν όλα.”
“Ο Κιγκ Κονκ πέθανε για τις αμαρτίες μας;”
“Αν ο Θεός υπάρχει είναι δικό του πρόβλημα.”
“Λιοντάρια - Χριστιανοί 7-0″
“Ο καρκίνος κόβει το τσιγάρο”
“Η στειρότητα δεν είναι κληρονομική.”
“Θα γίνει χαμός, θα γίνει πανικός. Γένοβα παντού από ‘δώ κι εμπρός”
“Δεν θα σιωπήσουμε.”
“Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός .”
“Παγκοσμιοποιείστε την αντίσταση.”
“Εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές .”
“Πολιορκείστε τους 8 για να ελευθερωθούμε όλοι .”
“Ο καφές , τα ποτά και τα τσιγάρα συντηρούν την μιζεροξεφτίλα σου .”
“Κάτω από το πλακόστρωτο ,υπάρχει η παραλία . “
“Ας ήμαστε ρεαλιστές. Ας ζητάμε το αδύνατο .”
«Ένα γέλιο θα σας θάψει»
«Ενώ εσείς κοιμόσασταν…!»
«Ο εχθρός είναι ένας…η μοναξιά»
«2004 κλωτσιές θα φάτε»
«O πολιτισμός τους σβήνει άμα τους κοπεί το ρεύμα»
«Λύσσα και συνείδηση - άρνηση και βία»
«Ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός»
«Ν.Α.Τ.Ο. το το κράτος σας»
«Έξω οι βάσεις από τα μαθήματα»
«Ελληνες είστε και φαίνεστε»
«Το Aιγαίο ανήκει στα ψάρια του»
«Ούτε μια ώρα στο στρατό»
«Kάτω τα κόμματα, ζήτω οι τελείες»
«Σε Ελλάδα, Σερβία, Αλβανία ο εχθρός ειναι σε τράπεζες και υπουργεία»
«Kάτω τα ζήτω, ζήτω τα κάτω»
«Στις αίθουσες τις πλήξης η ζωή κάνει κοπάνα»
«Tα πρόβατα απείργησαν και ζήτησαν καλύτερες συνθήκες σφαγής»
«Φασιμός = Πόλεμος»
«Εμπρός στον έτσι που χάραξε ο τέτοιος»
«Πίσω σκουλήκια μικροαστοί είμαστε όλοι Αλβανοί»
«Aλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι»
«ΤΟ WEEKEND ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΕΝΟΣ ΠΕΝΘΗΜΕΡΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ»
«Όταν κλείνει η TV αρχίζει η ζωή»
«Μανα θα γυρίσω. Κοσκωτάς»
«O ρατσισμός, είναι ο πολιτισμός των ηλιθίων»
«Η δουλειά δεν είναι ντροπή, είναι βλακεία»
«ΑΣΤΕΡΙΑ…ΣΑΣ ΕΡΧΟΜΑΙ!»
«Λευτεριά στους φυλακισμένους τηλεθεατές»
«ΜΕ ΠΟΙΑ ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ; ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΞΗ ΄Η ΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ;»
«Mε τ’ αφεντικά είμαστε μια οικογένεια, γιατί μας γα… την μάνα»
«ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ-ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ»
«Τα πλούτη τους είναι το αίμα μας»
«Mόνο τα ζώα πρέπει να φοράνε γούνες»
«ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΕ ή ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΣΤΕ;»
«Eις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι για την πάρτη σας»
“To μόνο σχολείο που φωτίζει είναι αυτό που καίγεται“
“ΠΑΡΙΣΙ. Η πόλη του φωτός. Πότε θα γίμουμε Ευρώπη; (Κατά την περίοδο των επεισοδίων στην Γαλλία)“
“Το κρανος είναι το λευκό κελί του μυαλού“
“Ο ΘΕΟΣ ΠΕΘΑΝΕ (ΝΙΤΣΕ) ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΙΤΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ Ο ΝΙΤΣΕ ΠΕΘΑΝΕ (ΘΕΟΣ)“
“Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΕΖΙΚΗ (ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ) Η ΚΙΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ“

μερικά μπορεί να είναι κ 2 φορές αλλά τα βρήκα από αλλού
http://www.neolaia.gr/wordpress/index.php/page/2/?s=%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CE%B3%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9
http://awakenightmare.blogspot.com/2007/10/blog-post_6242.html

το ταξίδι..

2008-08-07T21:26:00.000+03:00

ξυπνάς.είναι πρωί.ανοίγεις τα μάτια κ κοιτάς το ρολόι.σε 1 ώρα πρέπει να είσαι στη δουλειά.να ακούσεις το αφεντικό να σου φωνάζει.μα δε σε νοιάζει.χαίρεσαι ακόμα κ όταν σου φωνάζει.φοράς το καλύτερο χαμόγελό σου κ τον ακούς.απλά ακούς.σηκώνεσαι επιτέλους από το κρεβάτι μετά από ένα 10λεπτο κοιτώντας αθόρυβα το ταβάνι.σκέφτεσαι πως θα ήταν τα πράγματα αν είχες γεννηθεί αλλού,αν είχες κάνει άλλες επιλογές,αν αν αν αν κ πάλι αν.αλλά στο τέλος γυρνάς πίσω στο τώρα κ ζεις το τώρα έρχεσαι πάλι στην πραγματικότητα κ κοιτάς για άλλη μια φορά το ρολόι σου.η ώρα έχει περάσει.είναι κιόλας 9 κ 20 κ σε 40 λεπτά πρέπει να είσαι εκεί να δηλώσεις παρόν στην ξεφτίλας τους.εν τέλει σηκώνεσαι,τρίβεις τα μάτια κ αφαιρείς τις τσίμπλες που εμποδίζουν την όρασή σου.μετά από 10 λεπτά περιποίησης του εαυτού σου(όσο γίνεται πλέον)κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη.βλέπεις τις πρώτες σου ρυτίδες έκφρασης αλλά κ κούρασης.τις επεξεργάζεσαι για λίγο κ μετά σκέφτεσαι πάλι,"γερνάω αλλά δεν είναι έτσι,απλά ωριμάζω..."κ σκας ένα χαμόγελο στον εαυτό σου για να πάει καλά η μέρα σου.ντύνεσαι,παίρνεις πρωινό κ επιτέλους φεύγεις για τη δουλειά.έχεις αργήσει.είναι ήδη 10 κ 10 το μαγαζί έχει ανοίξει,ο κόσμος περιμένει στην ουρά κ εσύ πουθενά.μα δεν σε νοιάζει,είσαι ευτυχισμένος κ ικανοποιημένος με εσένα,με όλα.το αφεντικό σου φωνάζει κ δεν δίνεις σημασία.ούτε καν τον κοιτάζεις στα μάτια.ξεκινάς τη βάρδια σου,ξέρεις ότι θα δουλέψεις υπερωρίες αλλά δεν χαλιέσαι για τίποτα.οι άνθρωποι(πελάτες)έρχονται κ φεύγουν συνέχεια τους εξυπηρετείς,συνήθως κάνοντας πολλά λάθη,έχεις έλλειψη συγκέντρωσης όμως δεν τους νοιάζει αρκεί να είσαι καλός στη δουλειά σου κ έτσι συνεχίζεις να εξυπηρετείς σαν ρομποτ με συγκεκριμένες κινήσεις κ εκφράσεις.τέλος κοιτάς έξω.βλέπεις τον ήλιο,τα πουλιά που κελαηδούν έξω από το παράθυρο στο στενάκι εκείνο που είναι γεμάτο ζωή μέσα στην βαβούρα της πόλης.αισθάνεσαι ότι η ζωή σου χαμογελά.ονειρεύεσαι ότι είσαι μακριά σε ένα εξωτικό νησί(όχι απαραίτητα)κ κάνεις διακοπές.χαμογελάς.είναι υπέροχο.όλη μέρα κάθεσαι κ κάνεις βόλτες στην αμμουδιά χαζεύοντας τα πελώρια κύματα που σκάνε στα πόδια μετά από το μακρινό τους ταξίδι.έχουν έρθει από άλλους κόσμους,άλλα μέρη.αναρωτιέσαι πως να είναι εκεί μακριά κ έτσι αποφασίζεις να κάνεις ένα ταξίδι κ συ κ μέσα σε μια μόνο μέρα έχεις ήδη φύγει κ βρίσκεσαι στο αεροπλάνο που θα σε πάει στην άλλη άκρη του ωκεανού κ εκεί βρίσκεσαι τώρα.έχεις φτάσει στον προορισμό σου.είναι μαγευτικά.νομίζεις ότι είσαι σε άλλο κόσμο.αισθάνεσαι ελεύθερος!πραγματικά ελεύθερος!δεν σε ξέρουν,δεν τους ξέρεις κ ποσώς σε ενδιαφέρει αν θα τους μάθεις ή αν θα σε μάθουν ποτέ.κοιτάς γύρω σου.βλέπεις ανθρώπους.όχι χαμογελαστούς αλλά σκυθρωπούς.μα κ πάλι δεν σε νοιάζει.εσύ είσαι ευτυχισμένος!δεν δουλεύεις.δεν υπάρχει τίποτα που να σε δεσμεύει κ να σε περιορίζει.ξαφνικά κάποιος περνά μπροστά σου.κοιτάζεις κ επεξεργάζεσαι προσεκτικά.είναι μια λεπτή,εκκεντρική μορφή.μια γυναίκα που δε μοιάζει με γυναίκα.έχει κοντά μαλλιά,ατημέλητο στυλ,μοναδικό ίσως κ εκκεντρικό ντύσιμο.την κοιτάς για ώρα κ ξαφνικά σου χαμογελά κ ανταποδίδεις.νομίζεις ότι ο έρωτας την πόρτα σου τώρα χτυπά κ τελικά η αγάπη ήρθε μία μέρα τόσο ξαφνικά.την πλησιάζεις της μιλάς κ βγαίνετε.όταν τελικά μετά από μερικές μέρες χάνεται ξαφνικά.ήταν απλά άλλη μια σκιά του παρελθόντος.όμως θα μείνει χαραγμένη στο μυαλό σου για πάντα ακόμα κ αν κράτησε τόσο λίγο η χαρά.τώρα πια βρίσκεσαι μακριά στο μέλλον.βλέπεις τον εαυτό σου να ταξιδεύει ακόμα ελεύθερος κ πλέον πετάς.πετάς σαν τα πουλιά.τόσο ψηλά που όλα σου φαίνονται τόσο μικρά.οι άνθρωποι είναι σαν μυρμήγκια οργανωμένα σε μικρές κοινωνίες.χαίρεσαι που τους βλέπεις από μακριά.χαίρεσαι που πετάς.(δεν θα πέσεις ποτέ!ποτέ μ'ακούς?!θα είσαι πάντα εκεί ψηλά να τους βλέπεις κ να χαμογελάς!)μα όπως πετάς όλα σκοτεινιάζουν κ πέφτεις πέφτεις γρήγορα δεν καταλαβαίνεις δεν ξέρεις τι συμβαίνει κ στην πτώση σου επάνω ακούς μια φωνή,μια δυνατή αντρική φωνή,"ΞΥΠΝΑ!ΞΥΠΝΑ ΠΙΑ!ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΕΙΣ ΠΑΛΙ Κ ΕΧΕΙΣ ΠΕΤΑΞΕΙ ΜΑΚΡΙΑ!ΞΥΠΝΑΑΑΑΑ!!!"με μια απότομη κίνηση τινάζεις το κεφάλι κ κοιτάζεις έξω!είναι 4.το δρομάκι άδειασε πλέον από ζωή κ πουλιά.ο ήλιος κρύφτηκε πίσω από έναν μαύρο γίγαντα.το αφεντικό σου φωνάζει για μια ακόμα φορά μα εσένα ο νους σου είναι μακριά.ταξιδεύει σε πέλαγα βαθιά,σε λειβάδια πράσινα,βλέπει πεταλούδες κ ουράνια τόξα να του χαμογελούν...δεν έχεις επαφή με την πραγματικότητα κ απλά κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι σου σαν να συμφωνείς με τις ασυναρτησίες του αφεντικού σου.κ έτσι σηκώνεσαι.ανοιγοκλείνεις μια φορά τα μάτια κ συνηδειτποποιείς ότι όλα ήταν ένα υπέροχο όνειρο,που κράτησε όμως τόσο λίγο κ σου είναι απίστευτο να διανοηθείς ότι θα μπορούσες να το κάνεις πραγματικότητα.έτσι πληρώνεσαι,βγάζεις τα ρούχα της δουλειάς(την ποδιά της κουζίνας)κ με σκυμένο το κεφάλι,φορώντας πάντα το χαμόγελο στα χείλη σου βαδίζεις προς την έξοδο της κρεπερί κ αναπολείς όλα όσα ονειρεύτηκες.μα έμοιαζαν τόσο αληθινά!λες από μέσα σου.προχωρώντας.βυθισμένος στις σκέψεις σου πέφτεις πάνω σε ένα εμπόδιο.σηκώνεις στιγμιαία το βλέμμα σου χωρίς να δώσεις σημασία.χαμογελάς,ζητάς συγγνώμη κ ετοιμάζεσαι να περάσεις από την έξοδο του μαγαζιού ώσπου ξαφνικά θυμάσαι!θυμάσαι πάλι το όνειρό σου!κ γυρίζεις πίσω!κοιτάς το άτομο που χτύπησες!κ στα μάτια του αντικρύζεις την κοπέλα του ονείρου σου!μένεις εκεί ασάλευτος για ώρα προσπαθώντας να ερμηνεύσεις αυτά που ζεις!δεν ξέρεις τι να πεις,τα λόγια φαντάζουν φτωχά ώσπου τελικά σου συστήνεται κ χαμογελάς ξανά.τη λένε ζωή.σκέφτεσαι για λίγο,"ζωή,όμορφο,συμβολικό..."κ χαμογελάς χωρίς να πεις τπτ,απλά δεν μπορείς να μιλήσεις κ μόνο χαμογελάς.το ίδιο κ αυτή.πάει να βγει από το μαγαζί κ θυμάσαι στο όνειρο που χάθηκε ξαφνικά κ έτσι αποφασίζεις να της μιλήσεις!κ το κάνεις!κ όλα πάνε μια χαρά...θα είστε μαζί για πολύ καιρό ακόμα κ μαζί της θα ταξιδέψεςι στον κόσμο,θα πετάξεις!θα ζήσεις το όνειρο!είσαι απλά ένας παράξενος,θαυμάσιος,ευτυχισμένος....άνθρωπος....

το όνομα σου παραμένει μυστήριο,το αλλάζεις κάθε τόσο για να ζεις μια διαφορετική ζωή,για να παίζεις έναν διαφορετικό ρόλο,άλλοτε είσαι αγόρι άλλοτε κορίτσι,μα πάνω απ'όλα είσαι άνθρωπος!ένας άνθρωπος που στα χέρια του κρατά ένα ουράνιο τόξο κ ένα πλατύ χαμόγελο.τη χαρά όλου του κόσμου έχεις μέσα στην καρδιά,δεν σε ενδιαφέρει αν τους νοιάζει το τι είσαι ούτε κ αν δεν τους αρέσει.εσύ απλά είσαι καλά.είσαι ευτυχισμένος.πλέον κάθε μέρα που ξεκινά.δεν κοιτάς τον καθρέφτη κ αναπολείς τις παλιές χαμένς στιγμές αλλά χαμογελάς κ κοιτάς μπροστά,αλλά κ δίπλα σου,έναν άνθρωπο που σ'αγαπά.αισθάνεσαι ότι έχεις κ πάλι οικογένεια.αισθάνεσαι κ πάλι παιδί.μια στιγμή τη ζωή σου αλλάζει κ από το μηδέν αρχίζεις ξανά,μα η ζωή είναι γεμάτη απ'αυτά κ η αγάπη ήρθε μία μέρα τόσο ξαφνικά...
καλημέρα εαυτέ μου,σ'αγαπώ πολύ τελικά,είσαι υπέροχος,χαίρομαι που τελικά σε βρήκα κ είσαι μαζί μου μέχρι το τέλος πια..όλα είναι απλά υπέροχα!αγαπώ τη ζωή...

χαμογέλα,δες το πιο θετικά :)

2008-08-03T18:45:00.001+03:00

κάποτε ήθελες να αγαπήσεις κ ας μην αγαπηθείς,τώρα όμως δεν αγαπάς αλλά περιμένεις να αγαπηθείς...δεν είναι άσχημο?ψάχνεις να βρεις μια άκρη η οποία δεν υπάρχει κ χάνεις την ουσία χωρίς να δίνεις σημασία σε όλα αυτά που σε κάνουν να γελάς,στέκεσαι μόνο σε ό,τι σε πονά...κοίτα το γρκίζο κ δες πέρα απ'αυτό!δες τη θάλασσα κ άκου τον παφλασμό των κυμμάτων,δες τον ουρανό κ άκους τα πουλιά να κελαηδούν,δες τα βουνά,το πράσινο κ χαλάρωσε,ηρέμησε κ φαντάσου ότι αγγίζεις τη βροχή,ότι νιώθεις τον άνεμο να χαιδεύει απαλά το πρόσωπό σου,αφουγκράσου για λίγο τη φύση κ τη σιωπής της ψυχής,σταμάτα να σκέφτεσαι,κοίτα τον ήλιο,δες τα παιδιά πιο δίπλα που παίζουν χαμογελαστά,πέτα για λίγο ψηλά...κλείσε τα μάτια,όλα είναι εφικτά αν το πιστέψεις ότι μπορείς να τα κάνεις υπαρκτά,μην τα αποκαλλείς όλα ουτοπία με την πρώτη δυσκολία,νιώσε την αγάπη,είναι παντού!ο διπλανός σου σε κοιτάζει κ σου χαμογελά μα εσύ θλιμμένος πάλι στρέφεις το βλέμμα σου αλλού,ίσως να ήταν το άλλο σου μισό κ να του γύρισες την πλάτη,το έχεις σκεφτεί αυτό ποτέ?!πάρε το ρίσκο κ ζήσε...άσε τη σκέψη σου να πετάξει μακριά πέρα από τα αστέρια σε μέρη μακρινά,κανείς δεν σε ορίζει,είσαι ελεύθερος!απλά ελεύθερος...αρκεί να το πιστέψεις.....
δες τον ήλιο σου χαμογελά είναι μαζί σου,όλα είναι μαζί σου μην αφεθείς,πίστεψε σε κάτι κ ας είναι φωτιά που θα σε κάψει :)

παράνοια

2008-07-27T15:54:00.001+03:00

είναι απλά φορές που δεν πιστεύεις ότι ο άλλος θα καταλάβει,για σένα είναι όλα τόσο αρνητικά,άσχημα,μπερδέμενα κ θολά...απλά δεν έχεις σκοπό,δεν μπορείς να μιλήσεις κ πιστεύεις ότι ό,τι πεις θα ακουστεί αρνητικά,δεν έχεις αυτοπεποίθηση,αυτοεκτίμηση κ αυτοσεβασμός,θεωρείς τον εαυτό σου ένα σκουπίδι,ένα άχρηστο πλάσμα κ όλα όσα έχεις ζήσει τελικά δεν σε έχουν βοηθήσει,ούτε σε κάνουν να ελπίζεις για κάτι καλύτερο κάποια στιγμή,αισθάνεσαι απλά ανεπιθύμητος,ένας ξένος ανάμεσα στους ξένους,η ψυχή σου μόνο ξέρει τι νιώθεις,κανείς δεν σε καταλαβαίνει κ απλά άσκοπα περιφέρεσαι κάθε νύχτα που περνά,το δωμάτιο δε σε χωράει κ έστι για άλλα μέρη ψάχνεις...λιμάνι,πάρκο,αμμουδιά τίποτα δεν είναι αρκετό για σένα,τίποτα δεν σε ενθουσιάζει,τίποτα δεν σε χαροποιεί όμως που να το πεις,ποιος να σ'ακούσει κ ποιος να σε βοηθήσει(?)στην πραγματικότητα είσαι μόνος,μόνος σαν ένα άδειο καράβι στον ωκεανό να βυθίζεσαι σε μια άβυσσο συναισθημάτων,σε ένα βουνό χαμένων ονείρων,άσκοπων συζητήσεων,λόγια που αντάλλαξες με άτομα που δεν άξιζαν,με ανθρώπους που δεν σε αγάπησαν κ τώρα ποιος έχει μείνει εκεί?ποιος είναι δίπλα σου?κοίτα μια στιγμή,τί βλέπεις?μα δεν μπορείς!όλα είναι ίδια!όλα έχουν την ίδια μορφή,το ίδιο χρώμα...μαύρο...δεν έχεις κανέναν κ απορείς,πίστευες πάντα πως όλοι θέλουν το κακό σου κ τώρα ό,τι ωραίο είχες μέσα σου σαπίζει,χάνεται,χαλάει κ πεθαίνεις μαζί του,κάθε μερά που περνά δεν είναι τίποτα άλλο πάρα μια ακόμα στιγμή του θανάτου σου,αυτοκαταστρέφεσαι γιατί δεν σε αγαπάς,γιατί νομίζεις ότι αν χαθείς όλα θα είναι μια χαρά,δεν αντιμετωπίζεις τίποτα πια,έχεις παραιτηθεί απ'όλους κ απ'όλα κ αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι ακόμα χειρότερα...πρέπει να βγάλεις από μέσα σου ό,τι σε σκοτώνει,μα δεν μπορείς απλά επειδή νομίζεις ότι μιλώντας για όλα αυτά θα πονάς πιο πολύ από τώρα....κ ίσως να είναι έτσι...μα ναι,είναι έτσι!αγαπάς,μα δεν ξέρεις αν σ'αγαπούν,νοιάζεσαι μα δεν ξέρεις αν σε νοιάζονται,εκτιμάς μα δεν ξέρεις αν σ'εκτιμούν...έχεις τόσες αμφιβολίες,είσαι απαισιόδοξος κ καταθλιπτικός,απλά επειδή δεν ένιωσες ποτέ ότι σ'αγαπούν,αισθάνεσαι σαν ένας τρελός ανάμεσα σε λογικούς...
ΠΑΡΑΝΟΙΑ.ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ.ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ.ΑΓΟΡΑΦΟΒΙΑ.ΑΡΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ.ΠΕΣΙΜΙΣΜΟΣ.ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ.ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ.ΑΣΦΥΞΙΑ.ΜΟΝΑΞΙΑ.ΘΛΙΨΗ.ΑΠΟΡΡΙΨΗ...
πονάς,απλά πονάς κ κανείς δεν σε καταλαβαίνει,κανείς δεν το βλέπει...προσπαθείς να καταλάβεις το γιατί,προσπαθείς να βγάλεις από μέσα σου πράγματα που τόσα χρόνια κουβαλάς,μα σε όλους φαίνονται τόσο αστεία τώρα πια..όχι όμως κ για σένα,γιατί εσύ τα έζησες,γιατί εσύ πληγώθηκες,γιατί δεν πρόλαβες να ζήσεις,δεν έπαιξες,δεν γέλασες,δεν δέθηκες με άλλους,ωρίμασες μόνο απότομα ζώντας καταστάσεις που πονάνε κ όλοι γύρω σου σε προσπερνάνε,γι'αυτούς δεν είσαι τίποτα,είσαι μόνο μια σταγόνα στη βροχή...λυπάμαι,λυπάσαι...έτσι κ αλλιώς αύριο ποιος θα μας θυμάται?πιθανότατα κανείς...δεν έχεις φίλους,έχεις όμως εχθρούς,φοβάσαι την κάθε σου κίνηση,προτιμάς να χαθείς μόνος σου πριν σε αναγκάσουν κ έτσι αλλάζεις μόνο πλεύση για να το παλέψεις αλλά κ πάλι δεν μπορείς,όσο κ αν προσπαθείς την άκρη δεν μπορείς να βρεις,ποιος είμαι εγώ ποιος είσαι εσύ τελικά?!δεν ξέρω αν είναι το ίδιο άτομο πια,αλλάζω καθημερινά αισθάνομαι ένας ηθοποιός στη ζωή να γυρίζω για πάντα την ίδια σκηνή χωρίς νόημα γιατί έχω χάσει το δικαίωμα να ζήσω πραγματικά..διώχνω ό,τι έχω δίπλα μου,ό,τι αγαπώ κ με αγαπά,δεν θέλω να πληγώσω κάποιον γι'αυτό κ φεύγω,έτσι κάνω κάθε φορά,δεν αντιμετωπίζω απλά αποφεύγω καταστάσεις....
προβλήματα...ποιός θα κατανοήσει τα προβλήματα?κανείς γιατί όλοι έχουν τα δικά τους γιατί δεν είναι σωστό να τους φορτώνω με τα δικά μου αλλά είναι σωστό να τους ακούω,είναι ευγενικό...είμαι ο νεροχύτης που καταπίνει τον πόνο κ την θλίψη των άλλων όμως ξερνάει στην επιφάνεια αυτά που τον πνίγουν,τους πόνους κ τις ανησυχίες τις δικές του...
εν τέλει,κλαις...κλαις με το φόβο ότι θα σε δουν κ δεν θέλεις να σε δουν,θέλεις να φαίνεσαι δυνατός,ένας άνθρωπος απλά φυσιολογικός όπως όλοι,έτσι έμαθες να κρύβεσαι κ να ξεφεύγεις απ'όλους κ απ'όλα σαν επαγγελματίας φυγάς,κρύβεσαι πίσω από προσωπεία κ συ,πίσω από τη δύναμη της ψυχής μέχρι η ημέρα εκείνη να φανεί,να ηρεμήσεις αφού έχεις πληγωθείς.Περιμένεις εκείνη τη στιγμή,τη στιγμή που θα φύγεις μακριά,θα εξαφανιστείς σαν μια στιγμή στο σύμπαν που σε περιτριγυρίζει,στην αιωνιότητα...
ήσουν ένα παιδί κ έγινες ενήλικας σε μια στιγμή
από τότε έψαχνες τρόπο διαφυγής
τώρα τον βρήκες
αλλά σε σκοτώνει
όμως δεν σταματάς
δεν θα σταματήσεις μέχρι που δεν θα αντέχεις άλλο
θα ήθελες μια διαφορετική ζωή
όμως κάτι σε άλλαξε
κάτι σε έκανε να δέχεσαι με ένα χαμόγελο ό,τι σου φέρνει η ζωή
κάποιος...αλλά χάνεται σιγά σιγά μέσα στο σκοτάδι κ δεν αφήνεις το φως να μπει
γίνεσαι απλά πιο μυστηριώδης από πριν
δεν αφήνεις χώρο στους ανθρώπους να σε γνωρίσουν κ όσοι τα καταφέρουν κ περάσουν τον τοίχο της σιωπής σου είναι λίγοι κ καλοί
αυτοί είναι που αξίζουν προσοχή κ πάλι όμως δεν τους τη δίνεις γιατί φοβάσαι
ε σταμάτα πια να φοβάσαι!ζήσε!κοίτα γύρω σου όλα είναι υπέροχα,όλα είναι φωτεινά μη σε νοιάζει τίποτα
κ ας είσαι ο εαυτός κ ας μην αρέσεις σε όλους
ψάξε την αγάπη,αυτή είναι παντού κ αν την έχεις βρει φρόντισε να την κρατήσεις κοντά σου όσο μπορείς
μη φοβηθείς να ανοιχτείς!κάντο για μια φορά,δες πως θα νιώσεις...δεν είναι ωραία?δεν αισθάνεσαι να μοιράζεσαι κομμάτι της ζωής σου με κάποιον?δε νιώθεις ότι αποτελεί κομμάτι σου?έτσι είναι αλλά δεν το κάνεις,γιατί φοβάσαι ότι δεν θέλει να είναι με σένα,ότι δεν σε θέλει κοντά του,ότι είσαι ένας απαίσιος άνθρωπος κ όχι ένας παράξενος,θαυμάσιος άνθρωπος...δεν ξέρεις τι είσαι κ αν δεν το βρεις θα χαθείς μέσα στη σιγή
να αυτοκτονήσεις?γιατί?γιατί να το κάνεις?τί θα κερδίσεις?τίποτα απολύτως!ίσα ίσα θα χάσεις ό,τι μέχρι τώρα αγάπησες...το ιες αυτό?θα σε ευχαριστούσε?όχι βέβαια!σκοπός σου είναι να βρίσκεσαι κοντά σε ό,τι αγαπάς..στην τέχνη,στην ελευθερία,στην αυτονομία,στην ανεξαρτησία,στην ιδιαιτερότητα,στη διαφορετικότητα,στους παράξενους θαυμάσιους ανθρώπους που φωτίζουν τις μέρες σου αλλά δεν το εκτιμάς κ σε αυτούς ναι κοντά!κ στην οικογένειά σου ακόμα κ αν ποτέ δεν υπήρξε κάτι που να σας δένει κ να σας κρατά μαζί,είναι οικογένειά σου,πρέπει να την αγαπάς κ αν δεν μπορείς προσποιήσου,το ξέρεις ότι μπορείς...
ώρες ατελείωτης σιωπής να συζητάς με τον εαυτό σου,να συζητάς με σένα για να βρεις την άκρη!περνάς καλά κ το αναγνωρίζεις όμως πονάς,θέλεις κάποιον να σε πάρει αγκαλιά κ να σου πει πως όλα θα πάνε καλά,θέλεις κάποιον που θα σε δει να κλαις κ θα κλάψει μαζί σου γιατί σ'αγαπά,γιατί δεν φοβάται να κλάψει ούτε να σε δει πιο αδύναμο από πριν,γιατί σε γνωρίζει,θες αυτό τον άνθρωπο δίπλα σου,θες έναν φίλο,τίποτα άλλο..δεν σε νοιάζει ο έρωτας γιατί δεν σε οδήγησε πουθενά,όμως οι φιλίες σε βγάζουν από τα αδιέξοδα της ζωής κ κρατάνε παντοτινά...αυτό είναι που αγαπάς κ εκτιμάς...σου λείπει όμως,γιατί το έδιωξες μακριά τώρα όμως είναι καιρός να διεκδικήσεις ξανά το δικαίωμα της αγάπης,της χαράς,της φιλίας,της ελευθερίας...γιατί μέχρι τώρα δεν ήσουν ελεύθερος,δεν ένιωσες ποτέ ελεύθερος γιατί σε δέσμευαν οι φόβοι σου νίκησε τους,απελευθερώσου κ θα δεις πως θα πετάξεις όπως τα πουλιά που παίζουν έξω στην αμμουδιά...

για ποιον γράφεις?σε ποιον απευθύνεσαι?είσαι εσύ?ναι είσαι εσύ,σε 3 ρόλους διαφορετικούς να παίζεις άλλη μια σκηνή,είναι τελικά για σένα μια παράσταση η ζωή,χωρίς περιθώριο για λάθη γιατί είσαι τελειομανής όταν ολοκληρώσεις αναλογίσου όλα όσα έχεις κάνει...σίγουρα τα πήγες καλά,μην μένεις εδώ να ξεψυχάς πες μια φορά όσα έχεις στη καρδιά κ ας χάσεις μετά κάτι που αγαπάς,τουλάχιστον θα έχεις ανοιχτεί κ θα έχεις μιλήσει με ειλικρίνεια...αξίζει πιστεύω,ευελπιστώ να τα πούμε πάλι κάποια άλλη στιγμή,σε κάποια άλλη φάση της ζωής σου όταν θα έχουν μπει όλα σε μια σειρά προς το παρόν απλά προσπαθείς κ αυτό αξίζει πιο πολύ απ'ό,τι άλλο στη ζωή...

*[forever is just a minute to me
τελικά :)
επίσης σας αγαπώ όλους,καλούς κ μαλάκες (L) :)]

δόσεις αισιοδοξίας...ίσως(?) :) [δεν έχω τίτλο ακόμα]

2008-06-27T21:34:00.002+03:00

οταν ημουν πιο μικρη ειχα πιστεψει καποια στιγμη οτι θα ξυπναγα ενα πρωι και η ζωη θα ηταν διαφορετικη.
φανταζε τοσο ευκολο και απλο μα χρονο το χρονο καταλαβα οτι αυτο που ειχα κανει να φανταζει εφικτο τελικα ηταν οτι πιο δυσκολο μπορουσε να συμβει.
τωρα καθε που βραδιαζει στο σκοταδι χανομαι φλερταροντας τη μοναξια μου και γραφοντας για οσα με πληγωνουν με μοναδικη ελπιδα να σπασω το φραγμα της σιγης που επικραττει και για μια φορα δυνατα να πω...ζω!
γραφω ο,τι νιωθω δεν αφηνω τιποτα να χαθει στη σιωπη.
σε ενα παραθυρι θα με βρεις καποια αυγη να ειμαι εκει κατω απ'το φως με μοναδικο μου οδηγο μια χαμενη ελπιδα που κρατω απ'οταν ημουν ακομα παιδι με ονειρα γεματη που ποτε δεν θα ηταν μια αυταπατη.
θα ειμαι εκει να προσπαθω να εκφραστω και πισω να αφησω ο,τι με κανει να πονω.
μεσα στο ονειρο μου ζω και οι φωνες σας στα αυτια μου σαν κραυγες αντηχουν.
δε σας φοβαμαι πια γιατι την αληθεια να δειτε δε μπορειτε,γι'αυτο μες στη ψευτια ζειτε σαν ενα τυφλο που δε ξερει με ποιον μιλαει και που παει.
ετσι εγω στα ματια σας κοιτω ξεροντας οτι ποτε απο εσας δε θα πληγωθω καθως την αληθεια που σας κοιτα καταματα να δειτε δε μπορειτε και ειστε πια για κλαματα.
αυτο που με φοβιζει πιο πολυ και απο την ιδια τη ζωη ειναι το σκοταδι που απλωνεται βαθυ και μεσα του χανομαι καθε φορα που τιποτα δεν μου αρκει.
ομως οταν ειμαι εκει να το πολεμησω προσπαθω και ζωντανη απο μεσα του να βγω.
γραφω και ας πονω για ο,τι αληθεια αγαπω.
οπλο μου μοναδικο να συνεχισω να προσπαθω ο λογος μου,η ελπιδα μου που ποτε δε θα προδωσω ακομα και αν καποτε θολωσω,πισω θα γυρισω και το ονειρο θα ζησω.
το μονο που ζητω ειναι εσυ να μ'ακουσεις και ας μη με νιωσεις ο,τι και να πεις δε θα με πληγωσεις,απλα την αγαπη μου ξανα δεν θα νιωσεις,ομως θα ειμαι παντα εκει οταν με χρειαστεις γιατι χρονια τωρα σου εδωσα μια υποσχεση και συμβουλη μαζι την οποια θα κανω πραγματικη.
παντα να αντιμετωπιζεις και να κοιτας τη ζωη καταματα γιατι δε θα σε λυπηθει αν την αρνηθεις και αν ποτε με χρειαστεις θα ειμαι παντα εκει σε μια γωνια να σου κραταω συντροφια την πιο ανησυχη νυχτια.
να ξεφυγεις προσπαθεις και προχωρας με βλεμμα αδειανο σαν να μην υπαρχει τιποτα σημαντικο.
ταξιδευεις περα απο καμπους σε μερη που δεν εχεις δει ποτε ξανα τρεχεις να βρεις αυτο που σε εκανε να νιωσεις καποτε αληθινος.
μεσα στο πληθος δυο ματια να σου δωσουν ελπιδα ξανα ψαχνεις να βρεις.
κοιτας ουρανο να βρεις ενα ονειρο παλιο μα το βλεμμα σου πεφτει παλι στο κενο και το παρον σου μοιαζει τοσο τρομακτικο και σκοτεινο.
καθως νυχτωνει ολα σκοτεινιαζουν και την ψυχη σου παλι σκεπαζει το γκριζο.
προχωρας πανω σε σαπιο νημα με θεατες τους δαιμονες σου να περιμενουν το μοιραιο σου βημα και οι αγγελοι να απελπιζονται.
προσπαθω χρονια να σε βρω μα δε μπορω γιατι την αληθεια σου δεν καταφερα να δω.
στο ονειρο μου παντα πιστη δεν μπορω ακομα να σε δω γιατι κινουμαι στο ψεμα και γω σαν ρομποτ.
τα ματια μου ανοιχτα αλλα δε βλεπω μπροστα οσο και αν προσπαθω.
βαδιζω μεσα στη νυχτα ψαχνοντας την ακρη να βρω!εχω τα ματια μου ανοιχτα για να ονειρευτω μα οσο και αν προσπαθω ακομα βλεπω το ιδιο κενο.
θελω εξω απο αυτο το κουτι να βγω μα δε μπορω!
βλεπω ανθρωπους να δινονται να χαραμιζονται και παλι στην αρχη να βρισκονται,γυρναω μεσα σε κοσμους που δεν γνωριζω και ολο ελπιζω μα φοβαμαι να γυρισω πισω σε αυτα που γνωριζω...
ελα μαζι μου να φυγουμε απο δω και παρεα ταξιδι στα παιδικα μας ονειρα να κανουμε.τα παλια να 8υμη8ουμε και τον εαυτο μας να βρουμε!
ετσι μου ειχες πει μια νυχτια που καναμε τα ονειρα μας αληθινα.
ομως τωρα ακομα και αν δεν φοβαμαι τιποτα πια να σε βρω δε μπορω οσο και αν προσπαθω γι'αυτο για σενα τραγουδω.
στο χαρτι αυτο αποτυπωνω το πιο ωραιο μου τραγουδι για σενα να το πω και υστερα ας χαθω μεσα σε ενα ονειρο ουτοπικο.
απεναντι μου ενα ενα βγαινουν συναισθηματα χαμενα στο χαρτι,στο χρονο.
γραφω γιατι μπορω ετσι να εκφραστω και εσενα μεσα στη πενα να δω ακομα και αν να σε αγγιξω δε μπορω.
μοιαζει ο κοσμος με ενα κουτι που απο κει να βγω δε μπορω στο στομα μου βαλαν φιμωτρο και η φωνη να ακουστει δε μπορει.
βαλανε καμερες για να με ελεγχουν και στο χαζοκουτι πλυση εγκεφαλου μου κανουν.
μα μεσα εδω πρεπει να ζησω και για να επιβιωσω να γραφω θα συνεχισω.

αυτό κάποτε θα γινόταν τραγούδι από τον άσαρκο των βήτα-πείς αλλά τελικά δεν έτυχε..δυστυχώς :(
ο στίχος είναι όλος δικός μου κ δεν έχω προσθέση μουσική καθώς είμαι κοινώς άσχετη :)
[για να μελοποιηθεί χρειάζονται κάποιες αλλαγές τις οποίες δεν μπορώ να κάνω μόνη μου,ένιγουεϊ :) απολαύστε το,αν είναι καλό δηλαδή ;):)

στα σύνορα τρέλας κ λογικής...

2008-06-21T22:26:00.001+03:00

τόσα χρόνια έξω από τον κόσμο σας κατοικώ

κάπου σ' έναν οικισμό,

δίπλα από την πόρτα για τον ουρανό
εκεί θα με βρεις, στα σύνορα τρέλας κ λογικής,
όπου κάθε ανάσα μου μοιάζει με ευχή κ η ανάγκη για ελπίδα έχει χαθεί.
Όλοι μου λένε να φύγω, να εξαφανιστώ ή να σιωπήσω πριν να πληγωθώ.
Μα εγώ φοβόμουν μόνο μη τρελαθώ κ τώρα είναι πολύ αργά για να το αποφύγω αυτό,
γι' αυτό κ θα πετάξω ψηλά, θ' αγγίξω όνειρα παιδικά κ στο τέλος θα χτίσω εκεί πάνω μια φωλιά, θα μένω με τα αστέρια αγκαλιά, μακριά απ' όλα αυτά μοναχά να σας κοιτώ κ να γελώ!

Μου λέγατε πως αν συνεχίσω έτσι θα χαθώ

κ να 'μαι τώρα εδώ, δεν σας φοβάμαι μα σας πολεμώ

τώρα πια όταν με χτυπoύν δεν σιωπώ μα χτυπώ κ γω

πλέον αποκλείεται να φοβηθώ, έχω τη τρέλα μου για οδηγό μακριά απ' τις λύπες να πετώ, το κόσμο αυτό να μπορώ ν' αλλάξω κ ας είμαι ακόμα μικρή, πολύ μικρή ενάντια του να πολεμώ,
θα πετάξω ψηλά, θ' αγγίξω όνειρα παιδικά κ στο τέλος θα χτίσω εκεί πάνω μια φωλιά, θα μένω με τα αστέρια αγκαλιά, μακριά απ' όλα αυτά μοναχά να σας κοιτώ κ να γελώ!

Απαλλοτρίωση σούπερ μάρκετ απο αναρχικούς 14/06/08

2008-06-14T22:07:00.001+03:00

Σημερα στις 13:30 απαλλοτριωθηκαν ειδη πρωτης αναγκης σε 2 σουπερ μαρκετ(Βεροπουλος και DIA )και μοιραστηκαν στη λαικη της Μ. Βοδα.

Ακολουθει το κειμενο που μοιραστηκε στο Βεροπουλο.

Επιτέλους! Οι μεγαλοκαρχαρίες των σούπερ μάρκετ και των εταιρειών τροφίμων παγωσαν τις τιμές των προϊόντων τους! Κάποιοι μάλιστα φάνηκαν πιο γαλαντόμοι και μειώσαν τις τιμές τους, προκειμένου να αυξηθεί η "αγοραστική δύναμη" των καταναλωτών.

Με πιο απλά λόγια: να κονομάνε περισσότερα! Επειδή ξέρουμε ότι κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά όλες αυτές τις μπούρδες για δήθεν μειώσεις τιμών, εφαρμόζουμε και πάλι στην πράξη, την δική μας "δέσμη μέτρων" κατά της ακρίβειας, με απαλλοτρίωση τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης από μεγάλο σουπερ μάρκετ.

Υ.Γ. Όσον αφορά τα καλυμμένα μας πρόσωπα, έχουμε να πούμε τα εξής: Κατανοώντας πως η κοινωνία είναι ακόμα ανέτοιμη και αμήχανη να αφουγκρασεί και να στηρίξει τέτοια γεγονότα, κρίνουμε σκόπιμο να πάρουμε τα στοιχειώδη μέτρα για την ασφάλειά μας, απέναντι στα συστήματα ασφαλείας και τους μηχανισμούς καταστολής, προκειμένου να συνεχίσουμε να ζούμε και να δρούμε ελεύθεροι.

ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΤΡΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΜΑΣΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ .

Οργισμένοι αναρχικοί ενάντια στην ακρίβεια

Για να ακουστούν δυνατά όσες και όσοι δεν έχουν φωνή!

2008-06-14T15:14:00.002+03:00

Αντιρατσιστικό φεστιβάλ νέο δελτίο τύπου αλλαγή τοποθεσίας!

4,5 και 6 Ιουλίου 2008

Πάρκο Γουδή

(είσοδος από Κατεχάκη)

Για να ακουστούν δυνατά όσοι δεν έχουν φωνή!

13^ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Για να ακουστούν δυνατά όσοι και όσες δεν έχουν φωνή: Οι μετανάστες και οι μετανάστριες, οι πρόσφυγες, οι ομοφυλόφιλοι και οι λέσβιες, οι φυλακισμένοι, οι ψυχικά πάσχοντες, οι επισφαλείς και οι άνεργοι, οι νέες και οι νέοι.

13^ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Από τις 4 έως τις 6 Ιουλίου 2008 στο πάρκο Γουδή (είσοδος από Κατεχάκη). Μια γιορτή για όσους θέλουν να φωνάξουν ενάντια στη σιωπή που τους επιβάλλεται. Μια διαδήλωση για όσους τους πνίγουν τα σύνορα στο Αιγαίο ή την Ομόνοια, στην οικοδομή ή το άσυλο. Μια μάζωξη όσων δεν θέλουν πια να ζουν χώρια, ο καθένας για τον εαυτό του.

13^ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Θα βρεθούμε στο πάρκο Γουδή για πρώτη φορά. Για να συνεχίσουμε όσα εδώ και καιρό έχουμε αρχίσει, για να αρχίσουμε όσα θα χρειαστεί για καιρό να συνεχιστούν. Για να μιλήσουμε για τη βαρβαρότητα του ρατσισμού, αλλά και για την ελπίδα του αγώνα, για να κουβεντιάσουμε για τα σύνορα και τη Μανωλάδα, για να δοθεί ο λόγος στα παιδιά της δεύτερης γενιάς, σε όλα τα παιδιά που η γενιά τους θεωρείται δεύτερη και παρακατιανή.

13^ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.  Με τους Soul Rebel από τη Νέα Ορλεάνη να παίζουν το soundtrack της άλλης Αμερικής που επιμένει να δημιουργεί κόντρα στο ρατσισμό, τη φτώχεια και την καταστροφή. Αλλά και με τους πιο κοντινούς μας Φοίβο Δεληβοριά, Κρίση Στασινοπούλου, Closer, Sigmatropic, Abbie Gale, Δημήτρης Μπασλάμ με το παιδικό παραμύθι Αγησίλαο, Al Mahaba, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Θέμο Σκανδάμη. Για δεύτερη χρονιά συνεχίζεται το μεγάλο αφιέρωμα στα συγκροτήματα της δεύτερης γενιάς των μεταναστών.

13^ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Μια γιορτή για όσους δεν έχουν φωνή, αλλά ονειρεύονται νέες γλώσσες και μπορούν ακόμα να ακούσουν τις φωνές των ονείρων.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ 4-5-6 Ιουλίου, Γεωπονική Σχολή Αθηνών

2008-06-12T14:11:00.000+03:00

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ είναι μια κοινωνική συνάντηση εγχώριων και αλλοδαπών, μια πολιτιστική εκδήλωση με διαπολιτισμικά, πολυγλωσσικά και διεθνικά χαρακτηριστικά, ένας πολιτικός θεσμός προώθησης της κοινωνικής εξίσωσης των οικονομικών και των πολιτικών προσφύγων που ζουν στην Ελλάδα και, ταυτόχρονα, έμπρακτης αλληλεγγύης σε όσους/ες υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνικότητας, χρώματος, θρησκείας, φύλου ή σεξουαλικής επιλογής.
Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας (πραγματοποιούνται αντίστοιχα φεστιβάλ σε άλλες οκτώ πόλεις της Ελλάδας) ξεκίνησε το 1996. Έχει συνεχή ανοδική πορεία και στο 12ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ του 2007 συμμετείχαν 25.000 άτομα και εκατοντάδες ελληνικές και αλλοδαπές οργανώσεις κάθε είδους: αντιρατσιστικές, μεταναστευτικές, εκπαιδευτικές, μειονοτικές, γυναικείες, φεμινιστικές, νεανικές, δημοτικές κ.λπ.
Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ αποτελεί κορύφωση της ετήσιας φιλομεταναστευτικής δράσης μας (κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις στις αρχές, δομές έμπρακτης αλληλεγγύης κ.λπ.) και στο περιεχόμενό του προσπαθεί αφενός να συμπυκνώσει τους στόχους και τους αγώνες του αντιρατσιστικού κινήματος τη συγκεκριμένη περίοδο και αφετέρου να αναδείξει ποιοτικά καλλιτεχνικά εγχειρήματα, εναλλακτικά πειράματα αντίστασης και δημιουργίας, μορφές πολυπολιτισμικής συμβίωσης κ.λπ.
Το φετινό 13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ επικεντρώνεται στην κρατική καταστολή που υφίστανται οι νεοεισερχόμενοι πρόσφυγες στην Ελλάδα, καθώς και στις ακραίες διακρίσεις που βιώνουν οι νόμιμοι μετανάστες, προβάλλει την κοινωνική και πολιτιστική παρουσία της δεύτερης γενιάς μεταναστών/τριών στην Ελλάδα και επιχειρεί, μέσω του αφιερώματος στην τζαζ μουσική, με κέντρο το συγκρότημα από τη Νέα Ορλεάνη, με έντονη αγωνιστική παρουσία στο πλευρό των θυμάτων του τυφώνα «Κατρίν», να αναδείξει τον απελευθερωτικό ρόλο της κριτικής καλλιτεχνικής δημιουργίας.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΔΙΚΤΥΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Παγκόσμια Ημέρα Κατά Της Παιδικής Εργασίας

2008-06-12T14:02:00.003+03:00

Η 12η Ιουνίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας, και με αφορμή την ημέρα αυτή, η UNICEF επισημαίνει πως το πιο αποτελεσματικό μέτρο για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας είναι η εκπαίδευση.

Σύμφωνα με την UNICEF, 317 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο, 5 έως 17 ετών είναι σήμερα οικονομικά ενεργά σε όλο το κόσμο.

Σχεδόν τα 5,7 εκατομμύρια από αυτά τα παιδιά εργάζονται σε ιδιαίτερα αποτρόπαιες συνθήκες, εξαναγκασμένα σε καταναγκαστική εργασία λόγω χρεών ή σε δουλεία. Σήμερα, σε όλο τον κόσμο, περίπου 93 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο ενώ πάνω από το 53% των παιδιών εκτός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι κορίτσια.

Η εκπαίδευση είναι το πιο αποτελεσματικό μέτρο και ο ακρογωνιαίος λίθος της στρατηγικής της UNICEF για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας. Επίσης, Η UNICEF βοηθάει τις οικογένειες και τις κοινότητες να καταστούν η πρώτη γραμμή άμυνας για τα παιδιά μέσα από την ενημέρωση για τα δικαιώματα των παιδιών, την οικονομική στήριξη και την ενίσχυση της νομοθεσίας.

Σημαντικό βήμα στον τομέα αυτό είναι και η Σύμβαση 182 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την άμεση κατάργηση των πιο επικίνδυνων μορφών εργασίας που έχει επικυρωθεί από την πλειοψηφία των κρατών (επικύρωση από Ελλάδα στις 15 Ιουνίου 2001).

Δυστυχώς πάρα πολλά παιδιά τελικά,συμπεριλαμβανομένου κ εμένα,εργάζονται καθημερινά για περισσότερο από 8 ώρες με ποσό πληρωμής που δεν καλύπτει ούτε καν τις βασικές τους ανάγκες!Κάποιος θα πρέπει να κάνει κάτι για αυτό,τώρα το ποιος είναι άλλο θέμα,ίσως βέβαια να είναι λίγο παρήγορο να ζητήσουμε τουλάχιστον καλύτερες συνθήκες εργασίας αν κ νομίζω ότι τα ψυχικά τραύματα δεν τα γιάνει κανείς,μόνο τα οικονομικά "τραύματα" διορθώνονται έστω κ λίγο...δυστυχώς γιατί στην ηλικία αυτή η ψυχή έχει μεγαλύτερη αξία από οτιδήποτε άλλο.Εύχομαι κάποια στιγμή να αλλάξει αυτό κ να μην χρειάζεται να μας εκμεταλλεύονται από τόσο μικρή ηλικία για ένα κομμάτι ψωμί στην ουσία,αλλά δυστυχώς στον κόσμο μας επικραττεί το κλίμα της ζούγκλας κ ο ένας "τρώει" τον άλλο,αλλά κ πάλι ποτέ δε ξέρεις τι μπορεί να συμβεί,ας ελπίζουμε να αλλάξει η κατάστασησ που επικραττεί αυτή τη στιγμή!:)

Θανασης Πλευρης,ενας μεγαλος...εχμ εθνικιστης,μαλακας,φασιστας κ πανω απ'ολα γελοιος!τα αγαθα κωποις κτωνται!:P

2008-06-08T22:03:00.003+03:00

πιο μαλακας δε γινεται παντως!η απαντηση του ηταν εντελως απαραδεκτη!λες κ αυτος ειναι κανας τρομερος που ανεχεται τα παντα αλλα με τοση μαλακια που τραβαει ο ανθρωπος λογικο μου φαινεται τελικα να αντιδρα ετσι!αντε κ καλη μαλακια Πλευρη!;)
απο κατω η απαντηση του ραδιο αρβυλα,η μοναδικη εκπομπη που ασχοληθηκε με το θεμα[απ'οσο ξερω]μπραβο τους!:)

Μπατσοκρατια σε ολο της το μεγαλειο!Θαυμαστε κ αποθεωστε!:P

2008-06-08T17:03:00.004+03:00

ετσι ετσι!!ειδατε πως μας προσεχουν οι μαλακες??παντως υπαρχουν 3 εξηγησεις νομιζω για αυτο το βιντεο:
1. τους ελειψε το ξυλο στις πορειες κ ειπαν να χτυπησει ο ενας τον αλλο,
2. αναρωτιουνται ποιανου το κεφαλι ειναι πιο κουφιο :P,
3. [που ειναι κ το μονο σιγουρο!]κατω απ'τα καπελα τους εχουνε σκατα που λεει κ ο javaspa,αυτο ειναι!:);)

εδω τα λογια ειναι περιττα νομιζω οτι το βιντεο μιλαει απο μονο του!:)
[για μαθηματα περι στοματικου κ οχι μονο!απευθυνθειτε στην τροχαια καλωντας τον αριθμο...!:P]

Εθνικισμός απο την κουνια

2008-06-08T16:51:00.002+03:00

Με την κατάσταση να βράζει στα Βαλκάνια, τη νέα αλλαγή συνόρων και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ αλλά και οι μεγαλοεκδότες και μεγαλοκανάλαρχες δεν έχασαν την ευκαιρία να ανασύρουν το εργαλείο αποπροσανατολισμού που χρησιμοποιούν σε τέτοιες περιπτώσεις, τον εθνικισμό. Με την «αμέριστη συμπαράσταση» των κατά καιρούς εθνικιστικών στοιχείων, χρησιμοποίησαν τους μαθητές κάποιων σχολείων για να σπείρουν για μια ακόμη φορά αυτό το δηλητήριο στις νεανικές συνειδήσεις.
Για το πώς και γιατί ο εθνικισμός καλλιεργείται στο σχολείο, μιλήσαμε με μαθητές του 2ου Λυκείου Περιστερίου και τον καθηγητή, στέλεχος του ΠΑΜΕ, Αντώνη Καλόβουλο.
Ποιον βολεύει ο εθνικισμός;
Ο εθνικισμός είναι ιδεολογία της αστικής τάξης και έχει πολλές αποχρώσεις και εκφάνσεις στη ζωή μας. Είναι η λογική του “διαίρει και βασίλευε”. Στην προκειμένη περίπτωση να «διαιρούνται», να φαγώνονται μεταξύ τους οι λαοί διαφορετικών χωρών ή οι διαφορετικές εθνότητες που κατοικούν στην ίδια χώρα, ώστε να «βασιλεύουν» οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι βιομήχανοι που έχουν συμφέρον να τους έχουν υποταγμένους. Δηλαδή να μη σηκώνουν κεφάλι οι εργαζόμενοι ενωμένοι και αδελφωμένοι ενάντια στις προσπάθειες των καπιταλιστών να κλέβουν τον πλούτο που παράγουν με τη δουλιά τους οι εργαζόμενοι.
Αυτοί που έχουν στα χέρια τους τις επιχειρήσεις βολεύονται με το να πιστεύει ο Ελληνας εργαζόμενος ότι εχθρός του είναι ο μετανάστης εργάτης, ώστε να μην κατεβαίνουν μαζί στο δρόμο για να διεκδικήσουν καλύτερους μισθούς από τον εργοδότη τους. Χαίρονται εάν ο Ελληνας μαθητής πιστεύει ότι δεν έχει τα ίδια δικαιώματα με το μαθητή που κατάγεται από άλλη χώρα, έτσι ώστε να μη βρεθούν ποτέ πίσω από το ίδιο πανό διεκδικώντας να μη μπουν οι εταιρείες μέσα στα σχολεία. Προσπαθούν και με αυτόν τον τρόπο το λαϊκό αλλά και το μαθητικό κίνημα να είναι “χωρισμένο”, αδύναμο, να μην αποτελεί γι’ αυτούς απειλή.
Επιδιώκουν να σπέρνουν το φόβο και την ανασφάλεια στο λαό μας για τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ασφάλεια της χώρας μας προβάλλοντας ως εχθρούς της τους γειτονικούς λαούς. Με τον αποπροσανατολισμό αυτό, κρύβουν καλά πως το μόνο που δημιουργεί τους κινδύνους και τις εχθρότητες ανάμεσα στη χώρα μας και τις άλλες είναι οι ντόπιοι και ξένοι καπιταλιστές, που τσακώνονται μεταξύ τους για το πώς θα μοιράσουν την «πίτα» των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Ρόλο διαιτητή σ’ αυτό το παιχνίδι έχουν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ. Αυτοί είναι οι πραγματικοί και οι μόνοι εχθροί των λαών.
Ταυτόχρονα όμως, οι Ελληνες επιχειρηματίες θέλουν να εκμεταλλευτούν εργαζομένους σε άλλες χώρες, «να γίνουν οι επιχειρήσεις τους πρωταγωνιστές στα Βαλκάνια» όπως διακηρύττουν δεξιά και αριστερά. Τότε τους συμφέρει να καταργήσουν τα σύνορα για να έχουν μικρότερο κόστος και μεγαλύτερο κέρδος από την πώληση των προϊόντων τους σε άλλες χώρες. Δεν τους πειράζει που χάνεται το «εθνικό στοιχείο», που το «αθάνατο ελληνικό γονίδιο» μένει άνεργο! Τότε θυμούνται ότι όλοι ζούμε στο … «πλανητικό χωριό» της γης και «δεν έχουμε διαφορές».
Εθνικισμός στις σχολικές αίθουσες…
Το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, ο τρόπος και το περιεχόμενο των μαθημάτων αλλά και το ίδιο το πνεύμα των ιστορικών εγχειριδίων που χρησιμοποιούνται, καλλιεργεί το έδαφος να περνάνε στις συνειδήσεις των μαθητών μια σειρά από εθνικιστικές αντιλήψεις. Οπως δήλωσε στον «Οδηγητή» ο Αντώνης Καλόβουλος, φιλόλογος που διδάσκει ιστορία στη Γ’ Γυμνασίου και στέλεχος του ΠΑΜΕ: «Τα περιθώρια τα αφήνει το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα και όχι μόνο περιθώρια, αφήνει και ένα συγκεχυμένο πλαίσιο στο οποίο ο καθένας μπορεί να μπολιάσει ότι τον βολεύει…» συμπληρώνοντας: «Δεν είναι ένας εθνικισμός σε σταθερή βάση, μια μόνιμη δηλαδή άποψη, αλλά ένας εθνικισμός που θα «παίζει» πότε από δω, πότε από κει, μια να υπερασπιστούμε το συμφέρον της Ελλάδας μια της ΕΕ, μια μαζί με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, όπως συμφέρει κάθε φορά το σύστημα».
Ετσι δίνεται η δυνατότητα, με συγκεκριμένο σχέδιο, να χρησιμοποιούνται οι μαθητές ανάλογα με τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι μαθητές δύο δημοτικών σχολείων της Θεσσαλονίκης (49ο και 50ο) που αναγκάστηκαν ύστερα από πρωτοβουλία ενός καθηγητή (χωρίς κανείς από το Υπουργείο να τον εμποδίσει) να παρελάσουν στα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ με πλακάτ που έγραφαν «ή ταν ή επί τας»! Ενώ Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια της παρέλασης, φώναξε το σύνθημα που φώναξαν και οι λοκατζήδες: «Στους Μακεδόνες ρέει αίμα ελληνικό, στα Σκόπια δεν θα δώσουμε το όνομα αυτό».
Ωστόσο, όταν ξεκίνησε να συζητιέται το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων το 1992 το εθνικιστικό κλίμα καλλιεργούνταν πολύ πιο έντονα σε σημείο μαζικά να υποχρεώνονται οι μαθητές, υπό την απειλή της “απουσίας” να κατεβαίνουν σε εθνικιστικά συλλαλητήρια και να φωνάζουν εθνικιστικά συνθήματα.
Τη χρονιά εκείνη με πρωτοβουλία του ίδιου του τότε Υπουργού Παιδείας Γιώργου Σουφλιά κυκλοφόρησε «ιστορικό» εγχειρίδιο με τίτλο «Μακεδονία, ιστορική και πολιτική» 55 σελίδων, που μοιράστηκε και διδάχθηκε σε όλους τους μαθητές. Σε αυτό «εξηγείται» γιατί μόνο οι Ελληνες έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα Μακεδονία την ίδια ώρα που οι διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει και η χώρα μας (συνθήκη του Βουκουρεστίου 10/08/1913) συμφωνούν ότι ο γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας ανήκει κατά 51% στην Ελλάδα, 39% στη Σερβία (ΠΓΔΜ), 9,5% στη Βουλγαρία και 0,5% στην Αλβανία.
Το μερίδιο των ΜΜΕ
Τα ΜΜΕ έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στις εθνικιστικές αντιλήψεις που καλλιεργούνται και ανάμεσα στους μαθητές. Ολοι έχουμε παρακολουθήσει «μαραθώνιους» από πάνελ με φασιστοειδή και εθνικιστικά «στοιχεία» που ωρύονταν για το γεγονός ότι κάποιος μαθητής-παιδί οικογένειας μεταναστών που αρίστευσε στην τάξη του θα κρατούσε την ελληνική σημαία στις παρελάσεις. Oλοι αυτοί οι «Υπέρ-πατριώτες» ξεχνάνε τότε να μας πουν ότι η ιστορία των λαϊκών αγώνων έχει αποδείξει πως όποτε ο λαός μας υπερασπίστηκε την εθνική του ακεραιότητα ενάντια στους ξένους και ντόπιους εχθρούς, κάτι τύποι σαν κι αυτούς ήταν οι πρώτοι που «την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια». Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, συνεργάστηκαν με τους ξένους ή ντόπιους εχθρούς του λαού (όπως συνέβη με την αμερικανοκίνητη Χούντα των Συνταγματαρχών στην εισβολή και κατοχή της Κύπρου).
Αλλωστε και σήμερα κάνουν “τουμπεκί” (βλ. ΛΑΟΣ κλπ) όταν ο πραγματικός εχθρός των λαών, οι ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ κάνουν κάθε μέρα τσιφλίκι τους τα λιμάνια και το έδαφος της χώρας μας για να πραγματοποιήσουν, με τη βοήθεια και των ελληνικών στρατευμάτων, τις επιθέσεις και τους βομβαρδισμούς τους ενάντια στους λαούς που αγωνίζονται, απειλώντας το ίδιο το μέλλον της χώρας μας.
Ποιος τελικά μας κλέβει τις δουλειές;
Την ίδια ώρα όλοι αυτοί παλεύουν να μας πείσουν ότι οι μετανάστες που εργάζονται στη χώρα μας «μας τρώνε της δουλιές» και πως «οι μετανάστες είναι αυτοί που κάνουν όλα τα εγκλήματα στη χώρα». Αφ’ ενός το δεύτερο δεν αποδεικνύεται από τις στατιστικές της Αστυνομίας. Αφ’ ετέρου κανείς από αυτούς δεν μας λέει ποιος είναι αυτός που επιτρέπει στις ξένες επιχειρήσεις να αφήνουν χιλιάδες εργάτες άνεργους στη χώρα μας και να την “κάνουν” για βαλκανικές και άλλες χώρες, όπου μπορούν με το ελάχιστο δυνατό μεροκάματο να εκμεταλλεύονται τους εκεί εργαζομένους.
Δεν είναι οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η πολιτική της ΕΕ που αφήνει τους επιχειρηματίες να αλωνίζουν μέσα και έξω από τη χώρα; Αλλωστε με την απειλή ότι θα «πάρουν τις επιχειρήσεις τους και θα φύγουν» ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, έχουν «χαρίσει» στους Ελληνες καπιταλιστές, εκατομμύρια ευρώ μέσω φοροαπαλλαγών, φέρνοντας τα ταμεία των εργαζομένων στη σημερινή άθλια κατάσταση.

http://www.odigitis.gr

Νικόλας Άσιμος

2008-06-08T15:50:00.003+03:00

Ο Νικόλας Άσιμος (πραγματικό όνομα Νικόλαος Ασιμόπουλος, 20 Αυγούστο 1949 – 17 Μαρτίου 1988); Αναρχικός μουσικός, τραγουδοποιός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Κοζάνη. Ως έφηβος, ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό και διακρίθηκε στο άλμα εις ύψος, καταλαμβάνοντας την 3η θέση στους μαθητικούς αγώνες σχολείων της Μακεδονίας το 1965.
Από μικρός έδειξε τον ανήσυχο χαρακτήρα του. Είχε μεγάλη αντίληψη. περιέργεια και ήταν πολύ φιλομαθής. Σαν μαθητής, του άρεσε να διαβάζει εξωσχολικά βιβλία και στο σχολείο ήταν από τους πρώτους μαθητές. Μελέτη ελάχιστη (κυρίως στο γυμνάσιο). Από μικρός ήταν ζωηρός, αμφισβητούσε, έψαχνε τη ζωή, θυμάται ο αδερφός του Δημήτρης Ασιμόπουλος.

Στο Δημοτικό κρατούσε τη σημαία. Στο γυμνάσιο δεν τα ήθελε καθόλου αυτά και καθησύχαζε τους γονείς του καθώς τον έβλεπαν να μην διαβάζει. Εγώ τα ξέρω, δεν παν να χτυπιούνται, εγώ θα γράψω στα γραπτά. Είχε πολύ μεγάλη σιγουριά για τον εαυτό του. Οι καθηγητές του ήταν διχασμένοι. Και τον συμπαθούσαν αλλά και δεν τον ανέχονταν, γιατί τους έμπαινε στα ρουθούνια (τους κριτικάριζε με τον τρόπο του.)

Έφηβος ασχολήθηκε με το σχολικό θέατρο (όπου θέατρο ο Νικόλας μέσα), με τον αθλητισμό, με το ποδόσφαιρο (τον είχαν ζητήσει στο σύλλογο της Κοζάνης αλλά δεν πήγε). Έγραφε στίχους. Δημιουργούσε ποιήματα με αφορμές διάφορες (σχολείο, κοινωνική ζωή, πόλη, έρωτας). Οι καθηγητές του γνωμάτευσαν ότι είχε πρόωρη ωριμότητα. Πολλές εκδηλώσεις του σχολείου του και εκτός γίνονταν με πρωτοβουλίες του.

Τα σχολικά βιβλία του τα διάβαζε ολόκληρα και δεν τα ξαναδιάβαζε (ή έριχνε καμιά ματιά). Τελειώνει το Λύκειο τότε Πρακτικό-Κλασσικό (θετικά μαθήματα- θεωρητικά μαθήματα). Ο Νικόλας τελείωσε Πρακτικό, μα επέλεξε θεωρητικές επιστήμες. Φροντιστήριο δεν πάτησε. Μαθαίνει (για τις τελικές εξετάσεις) τελευταία στιγμή τα Λατινικά, (τότε) μόνος του και μπαίνει στη Φιλοσοφική Θεσσαλονίκης, τμήμα Νεοεληνικό (1967). Ήθελε να πάει για δημοσιογραφία. Τελειόφοιτος ή απόφοιτος Λυκείου στελνει κάποιο γραπτό σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά το ψευδώνυμο Άσιμος. Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Ασιμόπουλος. Όμως σιγά-σιγά σαν φοιτητής καθιερώνει το Άσιμος σαν επίσημο, η ταυτότητα του μένει κάποια στιγμή στην Ασφάλεια, δεν την αναζητεί. ώσπου γύρω στο '86 εκδίδει ταυτότητα σαν Νικόλας Άσιμος.
Το 1967, σε ηλικία 18 ετών έφυγε για την Θεσσαλονίκη, για να σπουδάσει στο Νεοελληνικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής με απώτερο σκοπό να γίνει δημοσιογράφος. Το ψευδώνυμο «Άσιμος» χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σε ένα ερασιτεχνικό δημοσιογραφικό άρθρο του σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα έφτιαξε ένα φοιτητικό Θεατρικό Εργαστήρι, ανεβάζοντας Αριστοφάνη, Μένανδρο και Μολίερο και αγόρασε την πρώτη του κιθάρα.

Στα μέσα των σπουδών του άρχισε εμφανίσεις σε μικρές μπουάτ ως αυτοδίδακτος μουσικός, όπου αγνοώντας όλες τις προειδοποιήσεις της χουντικής λογοκρισίας για τους στίχους του κατέληξε τελικά να συλληφθεί, να δαρθεί και να κρατηθεί στην Ασφάλεια, όπου περιέργως χάθηκε η ταυτότητά του. Ο Άσιμος δεν έβγαλε άλλη, παρά μόνο πολλά χρόνια αργότερα (το 1986, ενάμιση χρόνο πριν το θάνατο του) και μάλιστα με το επώνυμο «Άσιμος» και την διευκρίνιση «άνευ θρησκεύματος» στο σχετικό σημείο. Χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του, απέχοντας μόνο 6 μαθήματα από το πτυχίο, έφθασε το 1973 στην Αθήνα, όπου εμφανίσθηκε σε διάφορες «μπουάτ» της Πλάκας («5η εποχή», «11η εντολή», «Χνάρι», «Μουσικό Θέατρο Φτώχειας», «Σούσουρο»), σε συνεργασία με προοδευτικούς τραγουδιστές, ηθοποιούς και συνθέτες (Γκαϊφύλλιας ?, Λήδα και Σπύρος, Ζωγράφος, Τζαβέλλας, Ζουγανέλλης, Μπουλάς, Αδριανός, κ.ά.), παρουσιάζοντας ένα σύνθετο πρόγραμμα με μουσική και αντικαθεστωτικά κείμενα και μικρά θεατρικά, ενώ με το σχήμα «Για ένα Πολιτικό Καφενείο» έδωσε πολλές παραστάσεις στον πεζόδρομο της Μνησικλέους για «να συμβάλουν έμπρακτα και οι καλλιτέχνες στην ανατροπή των καταπιεστών του λαού» .

Το 1975 κυκλοφόρησε σε ένα δισκάκι 45 στροφών τα πρώτα του 2 τραγούδια («Πανηγύρι» και «Ο Μηχανισμός»: «Με πείσανε να γίνω ρεβιζιονιστής / και να γυρίσω δίσκο...») και σε λίγο προχώρησε σε έκδοση δικών του «παράνομων» (όπως τις έλεγε) κασετών, τις οποίες ηχογραφούσε και διακινούσε μόνος του στα Προπύλαια, τα κάγκελα του Πολυτεχνείου, την πλατεία των Εξαρχείων, το Μοναστηράκι και τον Λυκαβηττό. Δημιούργησε επίσης το συγκρότημα «Exarchia Square Band» και συμμετείχε σε συναυλίες, σε κοινωνικοπολιτικές εκδηλώσεις, σε μουσικοθεατρικά σχήματα, σε θέατρο του δρόμου και άλλα προχωρημένα «δρώμενα». Το 1976, από τη σχέση του με τη Λίλλιαν Χαριτάκη, γεννήθηκε η κόρη του, η Λίλλιαν – Κυριακή ή «Νιουνιού», όπως συνήθιζε ο ίδιος να την αποκαλεί.

Στις 24 Οκτωβρίου 1977 φυλακίσθηκε επί 2 μήνες, μαζί με άλλους 5 εκδότες – συγγραφείς του αντιεξουσιαστικού ? χώρου, που η τότε κυβέρνηση θεώρησε «ηθικούς αυτουργούς» σε επεισόδια στους δρόμους της Αθήνας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τους μυστηριώδεις θανάτους 4 φυλακισμένων Γερμανών ανταρτών πόλης (τα εντάλματα σύλληψής τους τούς είχαν χαρακτηρίσει «εξέχουσες προσωπικότητες που επηρεάζουν αρνητικά το κοινωνικό σύνολο»). Το 1981, λίγο μετά τις καταλήψεις άδειων αθηναϊκών σπιτιών από αντιεξουσιαστές, όπου ήταν τακτικός θαμώνας και τραγουδιστής, έγραψε και κυκλοφόρησε μόνος του το βιβλίο «Αναζητώντας Κροκανθρώπους» και το 1982 κυκλοφόρησε τον πρώτο του μεγάλο δίσκο, με τίτλο «Ο Ξαναπές», σε 4 τραγούδια του οποίου συμμετείχαν ο Β. Παπακωνσταντίνου και η Χάρις Αλεξίου.

Το 1985 άνοιξε ένα μαγαζάκι - κατοικία στην οδό Καλλιδρομίου, που το ονόμασε «Χώρο Προετοιμασίας». Εκεί έγραφε, συνέθετε τα τραγούδια του, πουλούσε βιβλία, παιχνίδια για παιδιά, πρόχειρα κοσμήματα, κασέτες, φωτιστικά, πήλινα, κάρτες παλιές και πολλά άλλα. Το 1987 κλείστηκε με την βία σε ψυχιατρική κλινική και έπειτα στις φυλακές Κορυδαλλού, μετά από εναντίον του μήνυση για βιασμό. Αποφυλακίστηκε με χρηματική εγγύηση, αλλά λόγω του έντονου συναισθηματισμού του και της επιμονής του σε όσα διακήρυσσε σε ολόκληρη του τη ζωή του, δεν κατάφερε να ξεπεράσει τη μεγάλη του πίκρα και απογοήτευση, τόσο για την αβάσιμη κατηγορία όσο και για την εγκατάλειψή του από πολλούς παλαιούς δήθεν «συντρόφους» και «φίλους» του: «Είμαι πάντα πρόθυμος να δεχτώ μαθήματα, είμαι πάντα ανοιχτός να δεχτώ μηνύματα, είμαι πάντα έτοιμος να δεχτώ χτυπήματα, είμαι αυτό που ήμουν πάντα, εγώ γεννήθηκα στο κυπαρίσσι»).

Μετά από δύο ανεπιτυχείς απόπειρες αυτοκτονίας (την πρώτη φορά έσπασε το σχοινί και την δεύτερη η καρέκλα), στις 17 Μαρτίου του 1988 βρέθηκε κρεμασμένος στο μαγαζάκι – κατοικία του. Την παραμονή είχε κολλήσει ένα σημείωμά του στο τζάμι: «Θα περιμένω ακόμα μια μέρα». Σε σημείωμα που βρέθηκε δίπλα του, ο Άσιμος είχε γράψει: "Αυτοκτονώ γιατί τον τελευταίο καιρό είχα διάφορα προβλήματα. Για την ενέργειά μου αυτή ας μην αναζητήσει η αστυνομία κανένα υπεύθυνο και οι δημοσιογράφοι να μην ασχοληθούν μαζί μου. Τα νοσοκομεία δεν με βοήθησαν να ξεπεράσω το πρόβλημά μου, για να μπορέσω να δουλέψω όπως πρώτα. Δεν κρατάω όμως παράπονο για κανένα. Παρακαλώ ο,τιδήποτε αξίας βρεθεί, να παραδοθεί στην κόρη μου."

Download:
"Αναζητώντας Κροκανθρώπους":
http://rapidshare.com/files/57925928/Anazitwntas_Krokanthropoys.pdf
"Ο διάσημος Νικόλας Άσιμος"{του Δημήτρη Μπαγέρη}:
http://rapidshare.com/files/57971015/o_diashmos_asimos.pdf

Εισπνέουν θάνατο, εισπράττουν αγωγές

2008-06-08T15:18:00.003+03:00

Τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω τους έπειτα από τρεις εβδομάδες κινητοποιήσεων, και μόνον όταν η ΔΕΗ τους στοχοποίησε ως τους αμείλικτους που απειλούν να βυθίσουν τη χώρα στο σκοτάδι, γιατί θέλουν να προσληφθούν στην επιχείρηση.

Ολη η Ελλάδα είδε στις τηλεοράσεις κάποιους «κακούς» στον Αγιο Δημήτριο και στο Ρυάκιο Κοζάνης να κρατούν σε ομηρεία το σύστημα ηλεκτροδότησης της χώρας, όπως υποστήριζε η ΔΕΗ, η οποία τους φόρτωσε με αγωγές 23 εκατομμυρίων ευρώ. Η επέμβαση των ΜΑΤ έλυσε την πολιορκία με ξύλο και δακρυγόνα, οδήγησε τους καταληψίες στο κρατητήριο και... αποκατέστησε την τάξη.

Την ίδια μέρα πάντως η ΔΕΗ παραδεχόταν πως θα μας κόβει το ρεύμα μέσα στο καλοκαίρι, και πως γι αυτό δεν φταίνε οι κάτοικοι των δύο χωριών, αλλά το έλλειμμα ισχύος που έχει ούτως ή άλλως η χώρα, με ευθύνη της επιχείρησης και της κυβέρνησης.

Οταν τα φώτα έσβησαν οι «κακοί» επέστρεψαν στα σπίτια τους, που απέχουν 400 μέτρα από τα φουγάρα του μεγαλύτερου ΑΗΣ της χώρας και 1,5 χιλιόμετρο από το μεγαλύτερο ορυχείο των Βαλκανίων. Εβαλαν ξανά τις μάσκες οξυγόνου στα άρρωστα παιδιά τους κι έψαξαν σε γνωστούς και φίλους για κανένα μεροκάματο.

Στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου Κοζάνης, όταν οι δάσκαλοι ζήτησαν από τους μαθητές να ζωγραφίσουν κάτι με θέμα το περιβάλλον, οι περισσότεροι απ αυτούς δεν χρησιμοποίησαν χρώματα και δεν ζωγράφισαν δέντρα, ποτάμια και θάλασσες. Χρησιμοποιώντας μόνο το μολύβι σχεδίασαν τα τεράστια φουγάρα του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, που βλέπουν από τα παράθυρα της σχολικής τάξης και των σπιτιών τους, σε γκρι φόντο από την κάπνα.

Ολοι έχουν πρόβλημα υγείας
«Περιβάλλον είναι αυτό που μας περιβάλλει. Είναι λυπηρό, αλλά αυτά τα παιδιά αυτό βλέπουν γύρω τους και αυτό ξέρουν για περιβάλλον», είπε στο «Εθνος της Κυριακής» ο διευθυντής του σχολείου, Δημήτρης Γκουτζιομήτρος.

Τα δύο χωριά, με 1.600 κατοίκους συνολικά, βρίσκονται ανάμεσα από τον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και τα Ορυχεία του Νότιου Πεδίου, ενώ πίσω τους βρίσκεται βουνό. «Απ όποια πλευρά και να φυσάει εμείς αναπνέουμε τέφρα και μαύρη σκόνη. Αυτοί που δεν έχουν πρόβλημα υγείας είναι μετρημένοι στα δάχτυλα», λέει ο πρόεδρος του Συλλόγου για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της περιοχής Αγ. Δημητρίου - Ρυακίου, Ηλίας Τεντζογλίδης. Συγχωριανός του, 32 ετών, που δεν έχει καπνίσει ποτέ, άκουσε έκπληκτος από τον γιατρό να του λέει πρόσφατα πως πρέπει αμέσως να κόψει το τσιγάρο, όταν είδε την ακτινογραφία του. Το βασικό μότο του συλλόγου, που ιδρύθηκε πριν από τρία χρόνια, είναι ότι «αν οι προηγούμενες γενιές μας καταδίκασαν να ζούμε εδώ, έχουν τη δικαιολογία ότι δεν ήξεραν. Εμάς θα μας καταδικάσουν τα παιδιά μας, χωρίς κανένα ελαφρυντικό».

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF), ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των 30 πιο ρυπογόνων μονάδων ηλεκτρισμού της Ευρώπης.

Οι επιπτώσεις της ρύπανσης στην υγεία των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας δεν έχουν μελετηθεί ουσιαστικά τα τελευταία 15 χρόνια.

Επιμέρους μελέτες και στατιστικά στοιχεία από τα νοσοκομεία της περιοχής μιλούν για υπερδιπλασιασμό των καρκίνων τα τελευταία πενήντα χρόνια και για πολλαπλάσια κρούσματα εγκεφαλικών και καρδιακών επεισοδίων στο ίδιο διάστημα.

Οι κάτοικοι απειλούνται με δεύτερη προσφυγιά...

Το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος της χώρας απειλεί με δεύτερη προσφυγιά τους κατοίκους, απογόνους προσφύγων από τον Πόντο που εγκαταστάθηκαν εδώ στη δεκαετία του 1920. «Οχι άλλους ξεριζωμούς», έγραφε ένα μεγάλο πανό στην κατάληψη των ταινιοδρόμων του σταθμού από τους κατοίκους.

Εκεί βρέθηκαν επί 23 ημέρες, εμποδίζοντας την τροφοδοσία του ΑΗΣ με λιγνίτη και την απομάκρυνση της καμένης τέφρας προς τους χώρους απόθεσης.

Τις πρώτες τρεις εβδομάδες κανένας δεν ασχολήθηκε μαζί τους, μέχρι που ο κλοιός άρχισε να σφίγγει και η ΔΕΗ έδωσε το σύνθημα για επίθεση.

Είχε βρεθεί ο εύκολος στόχος και σε αυτόν φορτώθηκε η ευθύνη για ενδεχόμενες διακοπές ρεύματος, ακόμα και για μπλακ άουτ.

Οι γιατροί μου είπαν να φύγω από το χωριό

Τα μισά παιδιά των δύο χωριών αντιμετωπίζουν πνευμονολογικά προβλήματα, άσθμα, βρογχίτιδες και ρινίτιδες, ενώ έχουν μάθει να ζουν με τους αναπνευστήρες οξυγόνου. Ο Λευτέρης, 3,5 ετών, έχει για παιχνίδι τον δικό του αναπνευστήρα και ξέρει να τον χειρίζεται μόνος του, όπως και ο κατά 5 χρόνια μεγαλύτερος αδελφός του.

«Τα δύο από τα τρία παιδιά μου έχουν πρόβλημα. Από μικρά έχουν βήχα, φλέγματα και καταρροή.

Πήγα σε όλους τους γιατρούς της Κοζάνης και όταν έφτασα σ' έναν ειδικό καθηγητή στη Θεσσαλονίκη, το πρώτο που με ρώτησε ήταν αν είμαι από την Κοζάνη», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο πατέρας των παιδιών, Σάκης Θαρραλέος. «Αφού μου είπε κατάμουτρα "τι θέλεις να σου κάνω εγώ;", ζήτησε να πάρω την οικογένεια και να φύγω από το χωριό». Παρόμοια κατάσταση και στο σπίτι της Αναστασίας Ταρανίδου, τα δύο παιδιά της οποίας, 7 και 10 χρόνων, αντιμετωπίζουν κρίσεις άσθματος.

«Με αναπνευστήρες και φάρμακα, προς το παρόν, το αντιμετωπίζουμε.

Εγώ τρομάζω με το τι θα έρθει μετέπειτα. Θα είναι λευχαιμίες; Ογκοι; Τι θα είναι;», λέει η μητέρα.

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΕΙΣ
Τους έστελναν από τον Αννα στον Καϊάφα για μία θέση στα... φουγάρα

Η πρώτη κινητοποίηση του Συλλόγου έγινε τον Απρίλιο του 2006, στην κεντρική πύλη του ΑΗΣ, με μοναδικό αίτημα να τους δεχτούν η διοίκηση της ΔΕΗ και το υπουργείο Ανάπτυξης. Είχαν προηγηθεί σειρά επιστολών και τηλεφωνικών οχλήσεων, χωρίς κανείς να κάνει τον κόπο ούτε να τους απαντήσει.

Η κινητοποίηση απέδωσε μία συνάντηση με τον τότε υφυπουργό Ανάπτυξης Α. Νεράντζη, ο οποίος εξέφρασε κατανόηση, αλλά παρέπεμψε στη ΔΕΗ λόγω αναρμοδιότητας. Ακολούθησε συνάντηση με τον τότε διευθύνοντα σύμβουλο της επιχείρησης Δ. Μανιατάκη, ο οποίος τους έστειλε πίσω στο υπουργείο Ανάπτυξης επικαλούμενος επίσης... αναρμοδιότητα.

Επειτα από νέα κινητοποίηση στη βόρεια πύλη του ΑΗΣ, εκπρόσωπος της ΔΕΗ έδωσε την πρώτη υπόσχεση: πρόσληψη τουλάχιστον 60 κατοίκων έως τον Οκτώβριο του 2006. Τον Νοέμβριο, και αφού φυσικά δεν προσλήφθηκε κανένας, οι ίδιοι που έδωσαν την υπόσχεση δήλωσαν αναρμόδιοι να την υλοποιήσουν.

Η πρώτη κατάληψη ταινιοδρόμων έγινε τον Φεβρουάριο του 2007 και έληξε με επέμβαση των ΜΑΤ. Σε συνάντηση με τον τότε υπουργό Ανάπτυξης Δ. Σιούφα, όπως υποστηρίζουν τα μέλη του Συλλόγου, ο τελευταίος τους υποσχέθηκε κατ ιδίαν ότι θα κάνει ειδικό φωτογραφικό διαγωνισμό για την πρόσληψη ατόμων από τα δύο χωριά. Ζήτησε μάλιστα και λίστα με τις ειδικότητες και τις ηλικίες.

Υστερα από πολλές αναπάντητες οχλήσεις, τον Απρίλιο του 2007, ο περιφερειάρχης Δυτ. Μακεδονίας Α. Λεούδης κάλεσε επειγόντως στο γραφείο του τα μέλη του Συλλόγου, αλλά αυτός... απουσίαζε. Τηλεφωνικά τους ενημέρωσε ότι σε 5 ημέρες θα επικοινωνήσει μαζί τους ο Τ. Αθανασόπουλος, «που έχει κάτι για σας».

Η επικοινωνία αυτή αναμένεται μέχρι σήμερα, 13 μήνες μετά...

Δεν θέλουμε δουλειά, αλλά τη ζωή

Ο Σύλλογος για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη Αγίου Δημητρίου - Ρυακίου ιδρύθηκε το 2005, με δύο στόχους: την αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος ανεργίας στην περιοχή και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.

«Αυτά τα δύο δεν τα βάζουμε στη ζυγαριά. Δεν θέλουμε τη δουλειά τους, αν είναι να ζούμε σε αυτό το περιβάλλον.

Μας βομβαρδίζουν με καρκίνο καθημερινά και για... αντιστάθμισμα μας χαρίζουν ανεργία, υποβάθμιση, ξύλο, δακρυγόνα, μηνύσεις και αγωγές», τονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου.

Ενας από τους συλληφθέντες της πρώτης αστυνομικής επέμβασης, που θα δικαστούν τον ερχόμενο Σεπτέμβριο για παρακώλυση λειτουργίας κοινωφελούς εγκατάστασης, είναι ο Θωμάς Τεντζογλίδης, μ ένα νούμερο να στοιχειώνει τη ζωή του, όπως μας είπε. «Ο πατέρας μου ήταν 33 χρόνων όταν συνελήφθη το 1983 από τη χωροφυλακή για το ίδιο αδίκημα. Η μάνα μου πέθανε 33 χρόνων από καρκίνο και εμένα με συνέλαβαν 33 χρόνων».

Αλλες 70 διώξεις κατά κατοίκων εκκρεμούν στη Δικαιοσύνη από παλαιότερες κινητοποιήσεις, ενώ η ΔΕΗ με αγωγές της κατά του προέδρου και του αντιπροέδρου του Συλλόγου διεκδικεί αποζημίωση 23 εκατομμυρίων ευρώ για τη ζημιά που υπέστη από τις κινητοποιήσεις.

πηγη πληροφοριων:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=13098&subid=2&tag=8777&pubid=1100417

ΕΤΣΙ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ,ΜΕ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ Κ ΜΕ...ΑΓΩΓΕΣ!!ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ Κ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΖΩ ΕΔΩ,ΓΙΑΤΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΘΩΣ Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΟΙΧΟ Κ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ,ΜΟΝΟ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ,ΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑ Κ ΑΝ ΦΩΝΑΖΩ!ΟΜΩΣ,ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΩ ΕΓΩ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΙΧΟΣ Κ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΦΩΝΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ,ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ Κ ΨΕΥΤΙΚΗ,ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΩ Κ ΘΑ ΚΑΝΩ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ Κ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΩ ΕΣΤΩ Κ ΛΙΓΟ...!!

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

2008-06-07T20:45:00.003+03:00

τελικά κύριε Καρατζαφέρη,που προσφάτως δηλώσατε ανοιχτά ότι τα ναρκωτικά είναι πρόβλημα που πρέπει να το αντιμετωπίζουμε όπως τους ανάπηρους πολέμου κ ότι είναι καθαρά ένα πρόβλημα του "άρρωστου" μυαλού μας,νομίζω ότι δεν ξέρετε στο τόσο τι συμβαίνει γύρω σας κ αν πιστεύετε ότι είναι πρόβλημα των άρρωστων μυαλών μας τότε αναλογιστείτε λίγο την κατάσταση της χώρας κ του κόσμου όπου ζούμε...πείτε μου τελικά,εμείς ευθυνόμαστε για τον εθισμό αυτό??εμείς φταίμε που τα όνειρά μας καθημερινά γίνονται σκόνη στον άνεμο??εμείς φταίμε που ο κόσμος που κάποιοι χτίζανε για μας έγινε μια εικόνα δίχως έλεος??κ έρχομαι κ λέω ότι όχι δεν φταίμε εμείς!φταίτε εσείς!ο κάθε πολιτικός,ο κάθες "δυνατός" που καταβροχθίζει εμάς τους "αδύνατους" κ σαν μέσο εξάλειψης του προβλήματός μας έχετε τον αφανισμό μας!όχι!δεν πρέπει να μας αφανίσετε αλλά να μας βοηθήσετε...όχι εσείς!ο καθένας από όλους εσάς τους δυνατούς που δεν έχετε υποκύψει σε κάτι τέτοιο...
δεν αναφέρομαι σε μένα προσωπικά αλλά σε άτομα που έχουν υποκύψει σε κάτι τέτοιο κ έχουν μοιραστεί τις εμπειρίες τους είτε με μένα είτε με άλλους...πείτε όχι στα ναρκωτικά κ ναι στη ζωή!!:)

"η καθημερινότητά σας έγινε λουλούδι μόνιμα νεκρό σε έναν κόσμο που θέλατε να δείχνει τέλειος μα έγινε μόνο μια εικόνα δίχως έλεος..."

Ο ρόλος του κράτους απέναντι στα ναρκωτικά

2008-06-07T20:16:00.000+03:00

Το κράτος μέσα από την συντηρητική πολιτική του είναι ο κύριος υπεύθυνος της αναπαραγωγής του φαινομένου της τοξικομανίας. Η ανεργία, η λιτότητα, οι αξίες του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας αστικής τάξης, οξύνουν ανησυχητικά το πρόβλημα των ναρκωτικών. Το ίδιο το κράτος είναι επίσης υπεύθυνο για την ασύδοτη δράση των ναρκωκυκλωμάτων, των μεγαλεμπόρων, για το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος, ενώ την ίδια στιγμή το κύριο βάρος των κατασταλτικών του μηχανισμών στρέφεται ενάντια στο λαϊκό κίνημα και την νεολαία.

Ταυτόχρονα, εξοντωτικές ποινές επιβάλλονται στους χρήστες, ενώ οι έμποροι διαμέσου ισχυρών διασυνδέσεων με τους κρατικούς μηχανισμούς αφήνονται ελεύθεροι.

Δεν είναι η απαγόρευση, αλλά το ισχύον νομικό καθεστώς που ευνοεί την διακίνηση τεραστίων χρηματικών ποσών διαμέσου της μαύρης αγοράς (υπολογίζονται σε 500 δις δολάρια ετησίως) εγκαθιδρύοντας επίσης ένα καθεστώς διαφθοράς και εγκληματικότητας, με τη συνενοχή και τη συμμετοχή του κράτους και των μηχανισμών του, της εκκλησίας, των αντιναρκωτικών υπηρεσιών, των τραπεζών, των αρχών του νόμου και της τάξης.

πηγή πληροφοριών:http://www.kke.gr/kke.html

Ο ρόλος των ουσιών εξάρτησης σαν κοινωνικό φαινόμενο{Του Ηλία Μιχαλαρέα}

2008-06-07T20:11:00.003+03:00

Ναρκωτικά. Μια λέξη που η σημασία της συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Μια λέξη που παραπέμπει σε μια σειρά γεγονότων και καταστάσεων που είναι ταυτόχρονα αίτια και αποτελέσματα μιας γενικευμένης κοινωνικο-οικονομικής κρίσης.

Η λέξη ναρκωτικά από μόνη της δε λέει τίποτα. Είναι η ιστορικο-κοινωνική διάσταση του περιεχομένου της (τόσο σε επίπεδο χημικής σύνθεσης της οποιασδήποτε ουσίας, όσο και στο επίπεδο του ρόλου που αυτή παίζει σε μια δοσμένη κοινωνικο-ιστορική στιγμή, αλλά και σε επίπεδο αντανάκλασης αυτού του ρόλου στην ανθρώπινη συνείδηση) που έχει σημασία και πραγματική υπόσταση κοινωνικού φαινομένου.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια οι όροι που συνδέονται με το πρόβλημα των ναρκωτικών μπορούν να πάρουν χαρακτήρα ανατροπής, αλλά να πάρουν επίσης και χαρακτήρα αναπαραγωγής των αιτιών που το γεννούν. Πολλές φορές συνειδητά ή ασυνείδητα ζητήματα όπως αυτό της πρόληψης, θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης ή αυτά που αφορούν το διαχωρισμό σκληρών και μαλακών ναρκωτικών, την καταστολή και τη νομιμοποίηση, ζητήματα ακόμα που αφορούν τη σχέση ατόμου και κοινωνίας, τις έννοιες της ελευθερίας, της αυτονομίας, της ηθικής κλπ., αντιμετωπίζονται μεταφυσικά και μοιραία - αρκετές φορές - ταυτίζουν τις λύσεις του προβλήματος με τα αίτιά του. Η διέξοδος που προτείνεται στο αδιέξοδο της τοξικομανίας δεν είναι παρά η αναπαραγωγή, σε τελευταία ανάλυση, των όρων που τη δημιούργησαν. Δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση μια κοινωνία που έχει ανάγκη από ναρκομανείς χωρίς ναρκωτικά και στη χειρότερη μια κοινωνία που έχει αναγάγει σε αξία την ανάγκη ναρκωτικών. Η αντίφαση είναι απόλυτη.

Η εξάρτηση σαν κοινωνικό φαινόμενο είναι αποτέλεσμα των ατομικιστικών αξιών των καπιταλιστικών κοινωνιών. Τα ναρκωτικά σαν προϊόντα κατανάλωσης διέπονται από τους νόμους της εμπορευματοποίησης και επηρεάζονται από τις αλλαγές του τρόπου ζωής, τις τοπικές ή εθνικές παραδόσεις, τα κυκλώματα διακίνησης, τις εθνικές πολιτικές. Σαν ιδεολογικό όπλο χρησιμοποιούνται για την κυριαρχία της αστικής τάξης μέσα από τον κοινωνικό έλεγχο της νεολαίας που "ναρκωμένη" τίθεται εκτός μάχης.

Το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο στην ανακύκλωσή του έχει ανάγκη από τα τεράστια ποσά των "ξεπλυμένων", στις μεγάλες τράπεζες της Ελβετίας, του Παναμά, της Καραϊβικής, της Ουρουγουάης, ναρκοδολαρίων - για αυτό κρατά σαν κόρη οφθαλμού το τραπεζικό μυστικό - και από τις μυστικές υπηρεσίες του ιμπεριαλισμού. Ολα βέβαια γίνονται στο όνομα του ιερού, όπως ισχυρίζονται, "πολέμου κατά των ναρκωτικών", στην ουσία όμως για την επιβολή του οικονομικού και κοινωνικού ελέγχου. Στο βαθμό που οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται, σαν έκφραση του παρασιτισμού, της σήψης του μονοπωλιακού καπιταλισμού, το φαινόμενο της εξάρτησης παίρνει όλο και πιο τρομακτικές διαστάσεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτές οι ανησυχητικές διαστάσεις επιβάλλουν όσο ποτέ άλλοτε - όπως τονίζεται στην ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, 12.11.1996 - να γίνει το πρόβλημα αυτό υπόθεση συστηματικού και πολύμορφου αγώνα της εργατικής τάξης και της νεολαίας.

Σκοπός του παρόντος κειμένου είναι να αναδείξει ορισμένες ιδεολογικές πλευρές του προβλήματος που ίσως βοηθήσουν στην πάλη κατά της εξάρτησης που έτσι και αλλιώς είναι μέρος της γενικότερης πάλης κατά της εξουσίας των μονοπωλίων και των πολιτικών διατήρησης του πολιτισμού της παρακμής.

πηγή πληροφοριών: http://www.kke.gr/kke.html

ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

2008-06-07T20:06:00.002+03:00

Τι είναι τα ναρκωτικά ; Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ουσιών, που έχουν την ιδιότητα να παραλύουν το κεντρικό νευρικό σύστημα..Εν ολίγοις είναι χημικές ουσίες, που αλλοιώνουν την φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. Πάντως η Πολιτεία θεωρεί ως ναρκωτικά, όσα προκαλούν εθισμό και απαγορεύει την διακίνησή και χρήση τους.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έκανε πρώτος την παραδοχή αυτή όταν κατέταξε τις εξαρτητικές ουσίες σε επτά oμάδες, ανάλογα με τον βαθμό και τον τύπο της εξάρτησης που προκαλούν και είναι :

Ο τύπος της μορφίνης περιλαμβάνει όλα τα οπιούχα

· Ο τύπος της κάνναβης

· Ο τύπος των ψευδαισθησιογόνων

· Ο τύπος της αμφεταμίνης

· Ο τύπος της κοκαίνης

· Ο τύπος των βαρβιτουρικών – αλκοόλ , και

· Ο τύπος ΚΝΑΤ – γνωστός στον ευρωπαικό χώρο

Μπορεί η φαρμακολογική δράση και επικινδυνότητα να διαφέρει από ουσία σε ουσία όμως όλοι οι παραπάνω τύποι προκαλούν ψυσική εξάρτηση. Σωματική εξάρτηση προκαλούν η μορφίνη, το αλκοόλ -βαρβιτουρικά και με ορισμένες προυποθέσεις η κοκαίνη.

Στα δυό βασικά παράγωγα του όπιου, η δραστικότητα της οξίνης είναι 10 φορές μεγαλύτερη στην μορφίνη και 100 φορές στην ηρωίνη.

Ακόμα και η κάνναβη η υποτιθέμενη ακίνδυνη ουσία, κάθε άλλο παρά ακίνδυνη είναι.

Και κάποια πολύ γνωστά

Ας δούμε μαζί τα πιο συνηθισμένα ναρκωτικά και τις παρενέργειες που έχουν.

Το αλκοόλ είναι το πιο διαδεδομένο στον κόσμο. Το πιο ανησυχητικό είναι η κατάχρηση από την νεολαία.

Η νικοτίνη ενεργεί ως διεγερτικό για την καρδιά και το νευρικό κεντρικό σύστημα. Ο καπνός περιέχει την καρκινογόνα πίσσα και άλλες χημικές βλαβερές ουσίες.

Ατομικά διεγερτικά και κατασταλτικά ναρκωτικά είναι η καφείνη και τα ποικίλα χάπια.

Η κοκαίνη αυξάνει τους ρυθμούς της καρδιάς και την πίεση του αίματος. Είναι τοξική δηλ. δηλητήριο και προκαλεί παράνοια. Ψύχωση, κατάθλιψη, θάνατο.

Για την ηρωίνη κανένα σχόλιο. Τα ξέρεις ήδη. Πάντως θα μπορούσε να μην εντάσσεται σε κατηγορία, αλλά να αποτελεί μία και μόνη της.

Το κρακ είναι θανατηφόρα συμπυκνωμένη μορφή κοκαίνης. Είναι επικίνδυνη στο έπακρο χημική ναρκωτική ουσία, που αποτελείται από κοκαίνη και διττανθρακικό νάτριο. Προκαλεί βλάβες στο εγκέφαλο, τους πνεύμονες, το συκώτι και τα νεφρά. Η υπερβολική δόση επιφέρει το θάνατο ή στην καλλίτερη περίπτωση οξεία σχιζοφρένεια.

Έκταση , XTC και Adam είναι μερικά από τα ονόματα που έχουν δοθεί στο MDMA , ένα συνθετικό ναρκωτικό. Εμφανίστηκε στην αγορά το 1970 τελευταία όμως γνωρίζει μεγάλη δημοτικότητα ως μέρος της " rave" σκηνής. Λειτουργεί ως παραισθησιογόνο και διεγερτικό ταυτόχρονα. Είναι μια ισχυρή νευροτοξίνη που προκαλεί εγκεφαλική βλάβη ακόμα και στα ζώα. Επειδή συνήθως είναι νοθευμένη με άλλες ουσίες ο κίνδυνος για παρενέργειες είναι πολύ σοβαρός. Όταν οι χρήστες εξαντλούνται και αφυδατώνονται λόγω του χορού ή άλλης άσκησης, υπάρχει κίνδυνος θερμοπληξίας και έχει οδηγήσει πολλούς στο θάνατο .

Τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο πρόβλημα

Είναι κοινωνικό και ταυτόχρονα οικονομικό-πολιτικό. Ωστόσο το θέμα δεν είναι απλό, θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με λαβύρινθο χωρίς τέλος. Είναι το ισχυρότερο και πιο σκληρό νόμισμα στο εμπόριο όπλων. Είναι γνωστή η συνεργασία δικτατόρων και εμπόρων ναρκωτικών. Δεν είναι τυχαίο πως σε κράτη όπου κυριαρχούν στρατοκράτες καλλιεργείται η παπαρούνα από όπου παράγεται το όπιο. Η ηρωίνη είναι το μοναδικό "εμπόρευμα" στον κόσμο που διακινείται σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και με μεικτό ποσοστό κέρδους 35.000%.

Τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο πρόβλημα.Aκόμα μεγαλύτερο όμως και τεράστιο σε έκταση είναι το πρόβλημα των τοξικομανών.

Ζωντανές μαρτυρίες και δυστυχώς αδιάψευστες στον καθημερινό τύπο, ελληνικό και ξένο, μας προσγειώνουν σε μια σκληρή πραγματικότητα, που κάθε άλλο παρά σε ονειρεμένους παράδεισους παραπέμπουν.

Αναγκάζουν πολλούς αδαείς και ταυτόχρονα αδίστακτους, να ασχοληθούν με την παραγωγή και διακίνηση, ώστε να παίζουν σημαντικό ρόλο σε ότι αφορά την νοθεία και μάλιστα αδιαφορώντας για τα θύματα που αφήνουν στο διάβα τους.

Ένα ταξίδι στο πουθενά

Δυό συνεχείς δόσεις ηρωίνης συνήθως είναι αρκετές για να προκαλέσουν την εξάρτηση.

Αν κάποιος εθιστεί και το στερηθεί γίνεται ανήσυχος και εμφανίζει το σύνδρομο της στέρησης.

Όλα τα παιδιά που είναι εξαρτημένα ζουν ένα δράμα.

Μυϊκοί πόνοι, ναυτία, εμετός, γαστρεντερικές διαταραχές και αϋπνία, σπασμούς, εφίδρωση, εκνευρισμό και κάποτε επιληπτικές κρίσεις. Ακόμα άνοδος της αρτηριακής πίεσης, περισσότερα δάκρυα και υγρά από την μύτη, μεγάλη ανορεξία, αδυναμία, κατάπτωση. Έκδηλα ρίγη εναλλάσσονται με εξάψεις και υπερβολική εφίδρωση. Οι παρενέργειες είναι πολύ οξύτερες όταν ο τοξικομανής πλησιάζει στη μεγαλύτερη ένταση του συνδρόμου. Πέρα από τις αφόρητες αυτές καταστάσεις επέρχονται και μόνιμες βλάβες στην υγεία του.

Ακόμα η γέννηση προβληματικών παιδιών από τις ηρωινομανείς μητέρες.

Μεθαδόνη. ελπίδα στο σκοτάδι.

Η μεθαδόνη είναι πολύ ισχυρό αναλγητικό. Λειτουργεί στους εξαρτημένους από την μορφίνη και τα παράγωγά της ως φάρμακο για την εξάλειψη της ασθένειας του εθισμού.

Γιατί στην εφηβεία ;

Έχει συντελεστεί μια πολύ σημαντική μείωση της μέσης ηλικίας των νέων που καταναλώνουν όλο και πιο συχνά ναρκωτικά. Η πρώτη εμπειρία με τα ναρκωτικά συμβαίνει συνήθως ανάμεσα στα δεκατέσσερα και στα δεκαοκτώ. Η ηρωίνη έχει εξαπλωθεί παντού.

Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε μερικούς από τους λόγους που οδηγούν στο "λευκό θάνατο" .

Η έλλειψη επικοινωνίας, η απομόνωση, η οικονομική εξαθλίωση, το απάνθρωπο αστικό περιβάλλον, η περιέργεια, η αποκαλούμενη κοινωνική πίεση της ομάδας και ο ρομαντισμός της παρανομίας.

Αν συνδέσουμε τους παραπάνω λόγους σε ένα νοηματικά αυθαίρετο παζλ, είναι εύκολο να δούμε την ταυτότητα του σημερινού τρόπου ζωής σαν αφετερία εισόδου στα ναρκωτικά.

Ο τοξικομανής δεν γεννιέται. Γίνεται.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η αγωγή και η εκπαίδευση είναι περισσότερο υλικές. Οι βασικοί πυρήνες της σωστής ή όχι ανάπτυξης της προσωπικότητας του παιδιού είναι η οικογένεια κατά πρώτο λόγο και το σχολείο κατά δεύτερο. Η κατανόηση, η συζήτηση με το παιδί επιβάλλονται στα κρίσιμα χρόνια που σχηματίζεται η προσωπικότητα του. Τα παιδιά που έμαθαν από νωρίς να εκτιμούν ,να σέβονται τους εαυτούς τους και τους άλλους, να είναι υπεύθυνα και να έχουν αυτοπειθαρχεία, η πιθανότητα να δοκιμάσουν ουσίες είναι πολύ μικρή.

Συμπτώματα που ίσως παρατηρήσεις

Νευρικότητα, αϋπνία, χαμηλή απόδοση από το σχολείο, ή στην όποια μέχρι πριν λίγο ενασχόληση, ξαφνικές αλλαγές στην διά8εση, ανεξήγητη επι8ετικότητα, ανορεξία, έλλειψη παντελής ενδιαφέροντος για χόμπυ, σπορ, δημιουργία, κρίσεις υπνηλίας, σπατάλη και συνεχής απαίτηση χρημάτων, κηλίδες και σημάδια στο σώμα ,καμένο αλουμινόχαρτο ή βελόνες και σύριγγες.

Αυτά είναι τα συμπτώματα που μπορείς να διαπιστώσεις στον εαυτό σου ή στους άλλους ώστε να είναι έγκαιρη και αποτελεσματική η βοήθειά σου ή στο να μπορέσεις να ενισχύσεις την άμυνά σου .

Καλημέρα ζωή

Τελικά φίλε μου το μόνο σίγουρο είναι πως καλλίτερα πάντα είναι η πρόληψη από την θεραπεία.

Τα καλλίτερα όπλα στην αντίδραση μπροστά στον κίνδυνο είναι η ανοικοδόμηση του αυτοσεβασμού μας, ο αυτοέλεγχος, και η ΕΛΠΙΔΑ για ένα πραγματικά καλλίτερο αύριο.

Ίσως αυτό σημαίνει ακόμα ότι πρέπει να τραβάμε ψηλά στην ζωή παίρνοντας ότι καλλίτερο έχει, χωρίς να βλάπτουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Άν8ρωποι με αξίες και ιδανικά, για τους οποίους έχει νόημα η ζωή, διατρέχουν πολύ λιγότερο κίνδυνο, γιατί όλα μαζί παραπάνω μαζί με την ύπαρξη μιας συγκροτημένης και ζεστής οικογένειας, αποτελούν θώρακα και ασπίδα ασφάλειας. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβεις ότι πολλά πράγματα και πολλοί άνθρωποι μπορούν να ασκήσουν επιρροή πάνω σου.

Ακόμη πιο σημαντικότερο είναι όμως να μπορείς αυτά ακριβώς να τα ελέγχεις και ή να τα δέχεσαι αν είναι για καλό ή αλλιώς να τα απορρίπτεις. Ωστόσο στην πράξη τελειοποιείται κανείς.

Μία λέξη μόνο μπορεί να γεμίσει τα κενά στον εσωτερικό κόσμο μας και να μιλήσει στις ψυχές μας. Ναι. ΑΓΑΠΗ, που μπορείς να δώσεις και να πάρεις. ΜΠΟΡΕΙΣ!!!!

πηγή πληροφοριών:http://3tee-rodou.dod.sch.gr/NO_THANKS_U.htm

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

2008-06-06T22:28:00.006+03:00

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Ξερεις τελικα,ερχομαι κ αναπολω καθε μου στιγμη πανω στη γη κ θυμαμαι τα παλια η κ τα πιο προσφατα,δεν ξερω κατα ποσο ειχα δικιο οταν εγραψα το παρακατω κειμενο,σε ενα σαιτ στο διαδικτυο,ουτε κ τι σκεφτομουν αλλα προφανως ειχε εστω κ λιγη αξια υπενθυμιζοντας κ σε μενα την ιδια πραγματα,γεγονοτα κ καταστασεις τις οποιες ειχα ξεχασει...ακομα κ το πως ειναι να λεγεσαι κ να εισαι ανθρωπος εν τελει!ενα μεγαλο ευχαριστω στην κοπελα{ειρηνη νομιζω}που το ειχε στο προφιλ της κ ετσι μου δοθηκε ξανα η ευκαιρια να θυμηθω κατι που ειχα αφησει πισω για παρα πολυ καιρο...δεν σε ξερω αλλα αλλα αυτο ειναι αρκετο
[ειλικρινα αν ποτε το διαβασεις αυτο επειδη τελικα εχουμε συναντηθει θα αισθανθω πολυ αβολα....αλλα λεω το ευχαριστω με ειλικρινια κ ελπιζω μονο να σου αρεσε αυτο που ειχα γραψει ή κ να σε αγγιξε εστω κ λιγο γιατι αυτος ειναι ο σκοπος μου γι'αυτο κ γραφω γενικοτερα :)]

"το μοναδικο αξιολογο κειμενο που μας επιτρεψανε ποτε να διαβασουμε στη γιορτη της 17 νοεμβρη στο σχολειο...ολα τα αλλα απαγορευτηκαν κ θεωρηθηκαν "ακαταλληλα" απο το διευθυντη διοτι προωθουνται μεσω αυτων,συμφωνα με τους εκπαιδευτικους παντα,αριστερες κ αναρχικες ιδεες που δεν αρμοζουν σε μια κοινωνια οπως κ αυτη...
κ τλκ ισως δεν αρμοζουν σε μια κοινωνια γεματη δηθεν κ ψευτια,σε μια κοινωνια που κανεις δεν πολεμα κ αντιστεκεται,που κανεις δεν σηκωνει το κεφαλι ψηλα απεναντι στα μεγαλα αφεντικα κ καταληγουμε ολοι πιονια μετα απο χρονια σε αλλων σκακιερα διχως ζωη,ελπιδες κ ονειρα...μεσα σε εναν κοσμο υλιστικο,γεματο αριθμους...
σαπια ιδανικα για τους περισσοτερους κ οσοι το παιρνουν σοβαρα χανονται μεσα στα στενα υστερα απο χρονια,καλλιτεχνες του δρομου που αν δεν γλυψουν κωλους θα μεινουν παντα εκει κ δεν θα "ανεβουν" ποτε...
ετσι ειναι τελικα κ αναρωτιεμαι ποσοι απο μας θα συνεχισουμε να πολεμαμε καθημερινα για αυτα που μας ανηκουν...οχι πατριδες κ συμβολα,αλλα αξιες,ιδανικα,ενα καλυτερο αυριο,οχι καταπιεση αλλα πραγματικη ελευθερια...πραγματα καθαρα πνευματικα κ οχι υλιστικα για να καταφερουμε να θεωρηθουμε ανθρωποι τελικα κ οχι ζωα που μαλωνουν για μια περιοχη κ για ενα "κομματι κρεας"....:/
τελος παντων ειναι πολλα,παρα πολλα βασικα απλα μου θυμισε αρκετα πραγματα που ειχα ξεχασει το κειμενο αυτο κ χαιρομαι που υπαρχουν κ αλλοι ανθρωποι που ισως να σκεφτονται ετσι ακομα κ αν δεν τους ξερω :)
ειναι απλα τελειο!!
λεει τοσα πολλα κ ομως υπαρχουν κ αλλα...:) ;)

«Γι’ αυτό σου λέω.
Μην κοιμάσαι: είναι επικίνδυνο.
Μην ξυπνάς: Θα μετανιώσεις.»"

ΥΓ:Ιωαννα να 'σαι παντα καλα σου χρωσταω πολλα τελικα....
ελπιζω να ξανασυναντηθουμε καποτε,δεν ξεχναω....

ελευθερια λογου...

2008-06-06T19:46:00.003+03:00

ποσο υπαρχει τελικα??ποιος μπορει να εκφραστει ελευθερα χωρις να κριθει για τα λεγομενα του,ποσο μαλλον για τις πραξεις του!μεχρι τωρα σε ολους μας λενε οτι ζουμε σε μια δημοκρατικη χωρα με ελευθερια του λογου αλλα κ γενικα...το πιστευεις??νομιζεις οτι εχουμε δημοκρατι κ ελευθερια??εγω παντως οχι!αν ειχαμε δεν θα υπηρχε αυτη η κατασταση τωρα!γιατι οταν θελω να εκφρασω την αποψη μου ανοιχτα κ ελευθερα,οπως οριζει η δημοκρατια κ η ελευθερια,να φοβαμαι μηπως φαω ξυλο απο καποιον ακροδεξιο,φασιστα η γενικα αντιθετο με αυτο που εκφραζω κ αντιπροσωπευω εγω??δεν ειναι ασχημο να μας κυριευει μονιμως ενας φοβος για το τι θα γινει αν τελικα ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ???προσωπικα δεν το αντεχω αυτο κ δεν το ανεχομαι γι'αυτο κ μιλαω!μιλαω οσο μπορω για ο,τι μπορω!για οσα με πληγωνουν καθημερινα αλλα κ για οσα μου αρεσουν γιατι ας μην ειμαστε πλεονεκτες αδερφια μου,υπαρχουν κ ωραια σε αυτον τον τοπο τα οποια κ θα πρεπει να τονιζουμε για να μην απελπιζομαστε κ εμεις αλλα κ αυτοι που θα ακολουθησουν μετα απο μας ακολουθωντας τα χναρια μας.Προσφατα,συνειδητοποιησα κ εγω κ εσεις οτι τελικα η ελευθερια του λογου κ η δημοκρατια υπαρχουν μονο στα χαρτια του συνταγματος μας,καθως ο Κουλογλου,ενας απο τους καλυτερους κ σοβαροτερους δημοσιογραφους της ελληνικης κρατικης τηλεορασης απολυθηκε απο το σταθμο που τοσο χρονια δουλευε προσφεροντας κοινωνικο εργο,μονο κ μονο επειδη δεν τους αρεσε τελικα η δουλεια του!αυτο δεν ειναι δικαιολογια!δεν μου αρεσει η δουλεια σου αρα απολυεσαι!(?)αυτο δεν ειναι ουτε στο τοσο δημοκρατικο!!!!!νομιζω οτι καποιοι πρεπει να αναθεωρησουν καποια πραγματα κ να σκεφτουν λιγο πιο πλατια,λιγο πιο ανοιχτα!πρεπει οταν θελουμε να μιλησουμε κ να ανταλλαξουμε αποψεις να μην προσπαθουμε να φιμωσουμε τον αλλο αλλα στην ουσια να τον αφησουμε να πει κατι κ μετα να απαντησουμε κ εν τελει να κανουμε διαλογο βρε αδερφε!οχι μονολογο!αμαν πια με τον μονολογο!τον βαρεθηκα κ νομιζω οτι κ εσεις τον βαρεθηκατε,δεν οδηγει πουθενα εκτος απο το να δημιουργει διαφορες κ εχθρες αναμεσα σε "αντιπαλες παραταξεις" που στην ουσια δνε υπαρχουν καθως απωτερος σκοπος ολων μας ειναι ενας καλυτερος κοσμος απλα ο καθενας εχει διαφορες με τον αλλο στην ιδεολογια αλλα κ στον τροπο επιλυσης προβληματων,μερικες φορες υπαρκτα μονο για αυτον κ ανυπαρκτα για τους υπολοιπους,γι'αυτο κ θα πρεπει να βρεθει μια χρυση τομη κ να σταματησουν ολοι οι καυγαδες κ τα επισοδεια που δειχνουν τα ΜΜΕ!αυτο δεν θα το επιτυχουμε αλλιως παρα με το να κανουμε μια κινηση να αλλαξουμε κατι μονοι μας...σταματηστε λοιπον να ταμπελιαζετε τις αποψεις σας κ να χωριζεστε σε ομαδες,ειμαστε ολοι ισοι κ ομοιοι κ αν εστω ενας απο σας πιστευει στην εντολη αγαπατε αλληλους τοτε προσπαθηστε ακομα κ λιγο να μην μισειτε τοσο πολυ τους αλλους κ να μην κατηγορειτε παντα τους αλλους για ο,τι συμβαινει αλλα αναλογιστειτε κ λιγο την κατασταση σε εναν ευρυτερο "τομεα" της ζωης σας κυριως,γιατι καθε ενας απο εμας κ εσας δεν παυει να ειναι ενας ανθρωπος,ενα ανθρωπινο ον με νοηση που μπορει να κατλαβει εστω κ αργα τι συμβαινει γυρω του κ να το αλλαξει αν εχει ορεξη κ θεληση...οποτε σκεφτειτε το λιγο,ακομα κ αν δεν συμφωνειτε μην το προσπερασετε απλα,αλλα σταθειτε για λιγο να δειτε ποιες ειναι οι πραγματικες διαφορες σε εναν κοσμο κ ενα συστημα που στην ουσια μας πολεμαει ολους κ οχι μονο τους μαυρους,τους αριστερους,τους κοντους ή δε ξερω κ γω τι!σκεφτειτε το κ μη φοβαστε να μιλησετε γιατι την ελευθερια εμεις θα την αποκτησουμε με αγωνες κανενας αλλος!αλλα ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!:)

χιλαρι κλιντον-ομπαμα

2008-06-06T14:56:00.001+03:00

Τελικά δεν χρειάστηκαν περισσότερες από 24 ώρες για τη Χίλαρι Κλίντον, την πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ και γερουσιαστή Νέας Υόρκης που πριν από 17 μήνες είχε δηλώσει πως «είναι μέσα στην κούρσα, και είναι μέσα για να κερδίσει», για να πάρει την απόφαση να αποχωρήσει από την προεκλογική εκστρατεία, καθώς δέχθηκε ισχυρότατες πιέσεις τόσο από υποστηρικτές και χρηματοδότες της όσο και από κοινοβουλευτικούς και κομματικούς παράγοντες του Δημοκρατικού Κόμματος.Οπως πληροφόρησε τον Τύπο με χθεσινό της e-mail, αύριο Σάββατο, σε συγκέντρωση στην Ουάσιγκτον, «θα ευχαριστήσει όλους όσοι υποστήριξαν την εκστρατεία της [...] θα συγχαρεί δημοσίως τον Μπάρακ Ομπάμα για την κατάκτηση του προεδρικού χρίσματος των Δημοκρατικών, θα ανακοινώσει το τέλος της προεκλογικής εκστρατείας της και θα δηλώσει πως θα πράξει τα πάντα για να κερδίσει ο Ομπάμα στις εκλογές του Νοεμβρίου έναντι του Ρεπουμπλικάνου Τζον ΜακΚέιν».
Χίλαρι: Εχασα και στηρίζω Ομπάμα

Αλλαξε γνώμη
Παρότι το βράδυ της Τετάρτης, μετά το τέλος του προκριματικού γύρου και την αναγγελία Ομπάμα ότι «κλείδωσε» το χρίσμα, η Κλίντον είχε πει πως δεν θα βιαστεί να πάρει αποφάσεις και ότι αυτό θα το πράξει έπειτα από διαβουλεύσεις με τους υποστηρικτές της, ελάχιστες ώρες διαβουλεύσεων στο Καπιτώλιο την έκαναν να αλλάξει γνώμη.

Οπως είπαν χαρακτηριστικά συνεργάτες της, δέχθηκε «εντονότατες πιέσεις να κάνει στην άκρη».

«Υποσχεθήκαμε να την υποστηρίξουμε μέχρι το τέλος», δήλωνε σε συνέντευξή του ο Δημοκρατικός βουλευτής από τη Νέα Υόρκη, Τσαρλς Ρέιντζελ, απηχώντας τη γνώμη πολλών ένθερμων υποστηρικτών της Κλίντον που αδημονούν πλέον να συσπειρωθεί το κόμμα για την αναμέτρηση της 4ης Νοεμβρίου. «Ομως το πρόβλημά μας είναι ότι δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε πότε στον διάβολο θα έρθει το τέλος»...
Χίλαρι: Εχασα και στηρίζω Ομπάμα

Βέβαια, στην απόφαση της Κλίντον, εκτός των απόψεων που της εκφράστηκαν κατ ιδίαν, συνέβαλαν και απόψεις διακεκριμένων υποστηρικτών της που δημοσιοποιήθηκαν μετά το τέλος του προκριματικού γύρου, όπως π.χ. του πρώην προέδρου Ουόλτερ Μοντέιλ, οι οποίοι ανακοίνωσαν πως πλέον υποστηρίζουν τον Ομπάμα.

«Ημουν με τη Χίλαρι, δεν ήμουν κατά του Ομπάμα, ο οποίος νομίζω ότι είναι πολύ ταλαντούχος. Χαίρομαι που πήραμε μια απόφαση και ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να ενώσουμε το κόμμα και να προχωρήσουμε μπροστά», δήλωσε ο Μοντέιλ.

Χωρίς να υπάρχει αμφιβολία πως είναι πλέον δεδομένη η απόφαση της Κλίντον για την αποχώρησή της, χθες συνεργάτης της δήλωσε πως κοινοποιήθηκε στα μέλη του επιτελείου της ότι εξαιρουμένων των ανώτατων συμβούλων της, δεν υπάρχει λόγος κανείς άλλος να επιστρέψει για δουλειά μετά την Παρασκευή, και ότι όλοι είναι καλεσμένοι στην κατοικία της Κλίντον για ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι.

Από την πλευρά του ο Μπάρακ Ομπάμα, μην περιμένοντας δημόσια ομολογία της ήττας της κ. Κλίντον, άρχισε να ασχολείται πλέον με την αναμέτρησή του με τον Τζον ΜακΚέιν, ανακοινώνοντας κατ' αρχάς τη σύσταση τριμελούς επιτροπής για την επιλογή του υποψηφίου αντιπροέδρου του, ενώ αναφερόμενος στις πιέσεις που ασκούν κύκλοι ισχυρών υποστηρικτών της Κλίντον ώστε να επιλεγεί από τον μαύρο υποψήφιο ως αντιπρόεδρός του είπε: «Δεν θα βιαστούμε. Δεν νομίζω πως η γερουσιαστής Κλίντον περιμένει μια γοργή απόφαση και δεν ξέρω καν κατά πόσον ενδιαφέρεται γι αυτό»...

ΕΝΑ ΔΙΣ. $ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ
Για την πιο ακριβοπληρωμένη κούρσα, που αναμένεται να ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια, κάνουν λόγο πολιτικοί αναλυτές. Τώρα που το τοπίο των αμερικανικών εκλογών έχει ξεκαθαρίσει και οι δύο μονομάχοι είναι γνωστοί, ο Μπάρακ Ομπάμα αναμένεται να συγκεντρώσει δωρεές όχι μόνο από πρώην ψηφοφόρους και υποστηρικτές της Χίλαρι Κλίντον, αλλά και από αναποφάσιστους και από ανθρώπους που απλώς περίμεναν να ηρεμήσουν τα πράγματα.

«Ο Ομπάμα θα είναι τώρα αντιμέτωπος με κάποιον που είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον», δήλωσε ο Μάικλ Μάλμπιν του Ινστιτούτου Οικονομικών Εκστρατείας και προσέθεσε ότι ο Αφροαμερικανός γερουσιαστής κατά πάσα πιθανότητα θα συγκεντρώσει περισσότερα χρήματα από τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του, Τζον ΜακΚέιν.

Σημειώνεται ότι ενώ η Κλίντον συγκέντρωσε δωρεές ύψους 215 εκατομμυρίων δολαρίων και ο ΜακΚέιν 96,7 εκατομμυρίων δολαρίων, οι χορηγίες στον Ομπάμα ξεπέρασαν τα 265 εκατομμύρια δολάρια μόνο μέχρι τον Απρίλιο, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονταν από μεγάλους επενδυτικούς οργανισμούς και δικηγορικά γραφεία.

Παρ όλα αυτά ο υποψήφιος των Δημοκρατικών αποφάσισε να θέσει τους συνδέσμους του ΜακΚέιν με λόμπι στο επίκεντρο της πολιτικής τους αντιπαράθεσης και να μη δέχεται πλέον ούτε ο ίδιος ούτε το κόμμα του χρήματα από ομάδες πίεσης συμφερόντων.

Κ. ΚΕΝΕΝΤΙ
Η κόρη του JFΚ στην επιτροπή για τον αντιπρόεδρο

Σε μια προσπάθεια να περάσει από το στάδιο της εσωκομματικής αντιπαράθεσης στην απευθείας αναμέτρηση με τον Τζον ΜακΚέιν για το Λευκό Οίκο ο Μπάρακ Ομπάμα συνέστησε ειδική τριμελή επιτροπή για ένα δύσκολο έργο, την επιλογή του υποψήφιου αντιπροέδρου του.

Από κοινού με τον πρώην υφυπουργό Δικαιοσύνης, Ερικ Χόλντερ, και τον Τζιμ Τζονσον, μία Κένεντι κλήθηκε να αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός που θα αγωνιστεί στο πλευρό του Αφροαμερικανού γερουσιαστή εναντίον του ΜακΚέιν.

Αίσθηση προκάλεσε η επιλογή του ονόματος της Καρολάιν Κένεντι, κόρης του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Τζον Κένεντι, η οποία όχι μόνο έχει δηλώσει την υποστήριξή της στον Ομπάμα, αλλά έχει δηλώσει ότι ως ηγέτης τής θυμίζει τον πατέρα της.

Εκτός από τη Χίλαρι Κλίντον, η οποία έχει δηλώσει «ανοιχτή» στην προοπτική να βρεθεί στο πλευρό του Ομπάμα, υποψήφιοι για τη θέση του αντιπροέδρου είναι ο μακρόβιος γερουσιαστής Τζόζεφ Μπίντεν, ο πρώην διοικητής των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη Ουέσλι Κλαρκ, η κυβερνήτης του Κάνσας Καθλίν Σεμπέλιους και ο γερουσιαστής της Βιρτζίνια Τζιμ Ουέμπ.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΔΕΧΤΗΚΕ!!

απαλλοτριωση σουπερ μαρκετ απο αντιεξουσιαστες!;)

2008-06-06T14:26:00.002+03:00

κερκυρα(σχετικο βιντεο)

2008-06-06T14:20:00.004+03:00

ποσο ακομα θα συνεχιστει αυτο??ποσο??τελικα εχασε τη ζωη της κ η κυβερνηση ειχε μονο να πει οτι αυτη ειναι η δουλεια του αστυνομικου κ αυτα συμβαινουν καθημερινα...ειναι απιστευτο να μην συμπασχεις στον πονο καποιου αλλου ποσο μαλλον σε κατι τετοιο οταν εσυ ο ιδιος το εχεις προκαλεσει...
οσο κ αν μας τυπανε εμεις δε σταματαμε!αντισταση στον κρατικο μηχανισμο!

το συστημα που πρεπει να πολεμησουμε οπως μπορουμε,εστω κ με στιχους :)

2008-06-05T21:06:00.001+03:00

ο κοσμος που φτιαξατε σκληρος και κυνικος μα εγω την ελπιδα ποτε δε ξεχνω και τα ονερια μου οσο μπορω ζω.

υπαρχουν μερες που δε ξυπναω και οσο και αν προσπαθω την αληθεια να δω δεν μπορω και οχι μονο εγω μα οι περισσοτεροι ανθρωποι στο κοσμο αυτο.

ετσι εμαθα να προχωρω και τη ζωη μου να περνω χωρις να επαναστατω.

ομως τα ματια μου ανοιξα καποια στιγμη και ειδα τη ζωη αυτη μπροστα μου να περνα και εγω θεατη να την κοιτα,ενω πισω πια δε γυρνα γιατι ζουσα τοσο καιρο μες στη ψευτια.

αλλαγη εκανα ολοκληρωτικη και ξεκινησα παλι απ'την αρχη.

κρυφτηκα εκει σε μια γωνια,σ'ενα στενακι της ντροπης κανεις να μη με βρει μεχρι να μαθω τι θα πει ζωη.

ετσι ξεκινησα χρονο το χρονο εμαθα πολλα και για τιποτα δε μετανιωνω,αλλα μια ζωη σε σας θα τα χωνω που να ζησω δε θελατε να με αφησετε και σ'ενα κουτι εκ γενετης με κλεισατε.

να μιλησω ποτε δε μ'αφησατε και μπατσους να με κυνηγανε βαλατε,καμερες στο κεφαλι μου απο πανω να ελεγχουν καθε κινηση που κανω.

στο χαζοκουτι΄πλυση εγκεφαλου κανετε και καθε καλο φανταζει πλεον κακο στο κοσμο αυτο.

το χρημα σας εκανε αγριμια και εκατομμυρια αθωους σφαζετε καθημερινα.

τιποτα δε σας ειναι αρκετο και θελετε μονο το ακριβο.

προσωπεια βαλατε αλλα να ζειτε δε μαθατε παρα μονο την αχαριστια σας να ευχαριστειτε.

καθημερινα τα ονειρα μου σκορπατε και χαμογελατε,οταν τις ελπιδες μου ξεχνατε.

μα εγω δε σταματω να σας πολεμω και την ελπιδα ζωντανη να κρατω την υστατη στιγμη οταν ολα εχουν πλεον χαθει.

τα ονειρα μου δε ξεχναω,προχωραω και πισω δε γυρναω.

τωρα πια το καλουπι σπαω για να ζησω!

παμε αδερφε μου,παμε τους μπατσουσ καταματα να μαθουμε να κοιταμε και πλεον δεν φοβαμαι οτι στη φυλακη θα με πανε γιατι εκει με εχουν κλεισμενη απο μικρο παιδι πριν μαθω τι θα πει ζωη.

το χαζοκουτι σας σπαω και ετσι να ζω ποτε δε ξεχναω.

οι καμερες τιποτα δε κανουν αφου το σημα μου δεν πιανουν.

εκπεμπω πια σε παραλληλο συμπαν αφου εμαθα ελευθερα να ζω.

το χρημα για μενα δεν φτουρα παρα μονο σαν πεταμενα χαρτια μεσα στη φωτια που θα φερουν ζεστασια μια κρυα του χειμωνα νυχτια.

προσωπειο δε φορω και τη χαρα ξερω που να βρω τωρα που εμαθα να αγαπω και να πονω.

κανεναν δεν ξεχνω,δινω αξια σε καθε τι μικρο γιατι εκει θα βρω ο,τι ποθω.

τα ονειρα μου κρατησα ζωντανα και πλεον τα ζω καθημερινα,ενω στις ελπιδες μου κρατημα βρισκω και συνεχιζω μπροστα μου να κοιτω και να προχωρω σ'εναν κοσμο που τοσο αγαπω και πονω ακομα και αν μεσα του να ζησω δε μπορω.

κοιταζω το κενο και συναισθηματα βλεπω στο πρασκηνιο.

ενα εχω να πω μετα απο τοσο καιρο...

θα ειμαι εδω οσο και αν πονω για ολα αυτα που με πληγωνουν θα μιλω.

ετσι καθε φορα που το στυλο μου το χαρτι ακουμπα στο συστημα σας θα βαζω φωτια να σας καψω καποια στιγμη ολοκληρωτικα...!!!

Κρατική δολοφονία στην Κέρκυρα

2008-06-05T20:22:00.001+03:00

Κρατική δολοφονία στην Κέρκυρα

Κάλεσμα για πανελλαδική δράση αλληλεγγύης
στον αγώνα των κατοίκων της Λευκίμμης

H παραπάνω φωτογραφία είναι τη στιγμή του τραυματισμού της άτυχης γυναίκες που απεβίωσε στην Κέρκυρα.

Ενας από τους 3 μπάτσους στο κέντρο της φωτό, είναι ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ που χτύπησε το μηχανάκι που έπεσε η άτυχη 44χρονη.

Ειναι εκπληκτική η στάση του ΜΑΤα καθώς δίνει τις "πρώτες βοήθειες" στον τραυματισμένο 16χρονο μοτοσυκλετιστή! Και φυσικά ίχνος λαδιού...

Οι δυνάμεις καταστολής σε ρόλο φρουρών της «έννομης τάξης» πρόσθεσαν μία ακόμα δολοφονία στην μακριά λίστα τους.

Νωρίς το πρωί της Πέμπτης 29 Μαΐου στη Λευκίμμη της Κέρκυρας έχουν συγκεντρωθεί κάτοικοι που αντιδρούν στην κατασκευή ΧΥΤΑ στην περιοχή. Από νωρίς έχει συγκεντρωθεί και ο κατοχικός στρατός με κλούβες και πολλές διμοιρίες δείχνοντας για πολλοστή φορά τις διαθέσεις του κράτους σε όσους τολμούν να αντιστέκονται στην περιβαλλοντική καταστροφή μιας ευρύτερης περιοχής.

Μιας και δεν ήταν η πρώτη φορά που στις διαμαρτυρίες τους είχαν βρει μπροστά τους χακί δολοφόνους, οι κάτοικοι στήνουν οδοφράγματα για να αντιμετωπίσουν την κρατική καταστολή. Ξεσπούν συγκρούσεις, γίνονται συλλήψεις και ξυλοκοπούνται άνθρωποι. Ανάμεσά τους και ένας νεαρός διερχόμενος με μηχανάκι, που αφού ξυλοκοπείται σε κίνηση χάνει τον έλεγχο και πέφτει πάνω σε μια διερχόμενη γυναίκα.

Η πρώτη αντίδραση των μπάτσων μιλάει για λάδια που υπήρχαν στο δρόμο και εφευρίσκουν την καινούργια ζαρντινιέρα, ενώ κυκλοφορούν λίγο αργότερα πλάνα που δείχνουν πως το συγκεκριμένο σημείο του οδοστρώματος είναι καθαρό. Η άτυχη γυναίκα μεταφέρεται στο νοσοκομείο και χάνει τη ζωή της έπειτα από μερικές μέρες νοσηλείας σε κρίσιμη κατάσταση, την 1η Ιουνίου. Οι συγγενείς της κατηγορούν τους μπάτσους για αυτό που είναι αποδεδειγμένο πως ξέρουν να κάνουν καλά: να σκοτώνουν.

Μέτα την δολοφονία του Αφρικανού μετανάστη Τόνυ Ονούα στη Θεσσαλονίκη, μετά την πιο πρόσφατη δολοφονία έπειτα από ξυλοδαρμό, του Σουδανού μετανάστη στην Αθήνα, μετά από τους καθημερινούς βασανισμούς στα τμήματα, το θεάρεστο έργο της κρατικής τρομοκρατίας προσθέτει μία ακόμα δολοφονία στη μακριά λίστα.

Θα μας βρουν μπροστά τους!

Κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα - Ανταπόκριση από την πορεία

Περιγραφή της κατάστασης στην Κέρκυρα

όλα αυτά μπροστά στα μάτια όλων κ όμως κανείς δεν αντιδρά!γιατί??ποιό φόβο αγαπήσαμε πάλι??κάποια στιγμή θα πρέπει να νατιδράσουμε κ να σηκώσουμε κεφάλι!αρκετά!!δε πάει άλλο!αυτή η γυναίκα έφυγε άδικα,δεν της άξιζε τέτοιο τέλος...:/

πηγή πληροφοριών:http://athens.indymedia.org/

αναρχικοι εναντια στην ακριβεια...δεν υπαρχουν λογια:)

2008-06-05T20:12:00.001+03:00

Σήμερα 31/5 στις 12:30 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση ενάντια στην ακρίβεια σε μεγάλο σούπερ μάρκετ, στο Σκλαβενίτη στη Χαριλάου Τρικούπη.Απαλλοτριώθηκαν είδη πρώτης ανάγκης(τρόφιμα, απορρυπαντικά κτλ)τα οποία μοιράστηκαν όλα στους περαστικούς της λαϊκής αγοράς των Εξαρχείων, μαζί με τρικάκια και το κείμενο που ακολουθεί.
--------------------

Τον τελευταίο καιρό, είμαστε όλοι μάρτυρες(κυριολεκτικά και μεταφορικά) ενός φαινομένου που ανέκαθεν διέκρινε την τακτική των επιχειρηματιών και των εξουσιαστών γενικότερα. Βασικά προϊόντα να πωλούνται σε απλησίαστες τιμές, επειδή έτσι είναι η «ελεύθερη οικονομία». Η ίδια «ελεύθερη οικονομία», που μας επιβάλλει να χάνουμε τη μισή μας ζωή στα κάτεργα των χώρων εργασίας για 600 ευρώ. Βασικά είδη διατροφής που παράγονται στον τόπο μας, πωλούνται σε διπλάσια σχεδόν τιμή, απ' ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Την ίδια στιγμή, τρόφιμα που βρίσκονται καθημερινά στο πιάτο μας, όπως το ηλιέλαιο και το ελαιόλαδο, εξακολοθούν να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα, παρόλο που χιλιάδες τόνοι βρέθηκαν μολυσμένοι με ορυκτέλαιο. Κυβέρνηση και υπουργοί μιλούν για μεμονωμένα φαινόμενα κερδοσκόπων, προσπαθώντας με γελοία επικοινωνιακά τρικ (βλέπε δέσμη 41 μέτρων για την ακρίβεια) να κατευνάσουν την κοινωνική οργή. Από κοντά και οι γνωστοί ρουφιάνοι τους( ΤV, εφημερίδες) σπεύδουν να σιγοντάρουν ό,τι διατάσσουν τα αφεντικά τους. Από το παιχνίδι δε λείπουν φυσικά και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα, μιλώντας γενικά και αόριστα για ανεξέλεγκτη αγορά, για απομόνωση των κερδοσκόπων και για τη σημασία της καταναλωτικής συνείδησης.Μια συνείδηση που κατασκευάζεται -βέβαια!- μεθοδευμένα, μέσα από τηλεοπτικές διαφημίσεις και συστηματική καλλιέργεια του υπερκαταναλωτισμού.

Επειδή αρνούμαστε να μπούμε σε αυτό το στημένο παιχνίδι, εφαρμόζουμε στη πράξη, τη δική μας "δέσμη μέτρων" απέναντι στην ασυδοσία των αφεντικών!

ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΩΡΑ!

ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΕΝΑ

ΟΛΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ