Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2008

δόσεις αισιοδοξίας...ίσως(?) :) [δεν έχω τίτλο ακόμα]

οταν ημουν πιο μικρη ειχα πιστεψει καποια στιγμη οτι θα ξυπναγα ενα πρωι και η ζωη θα ηταν διαφορετικη.
φανταζε τοσο ευκολο και απλο μα χρονο το χρονο καταλαβα οτι αυτο που ειχα κανει να φανταζει εφικτο τελικα ηταν οτι πιο δυσκολο μπορουσε να συμβει.
τωρα καθε που βραδιαζει στο σκοταδι χανομαι φλερταροντας τη μοναξια μου και γραφοντας για οσα με πληγωνουν με μοναδικη ελπιδα να σπασω το φραγμα της σιγης που επικραττει και για μια φορα δυνατα να πω...ζω!
γραφω ο,τι νιωθω δεν αφηνω τιποτα να χαθει στη σιωπη.
σε ενα παραθυρι θα με βρεις καποια αυγη να ειμαι εκει κατω απ'το φως με μοναδικο μου οδηγο μια χαμενη ελπιδα που κρατω απ'οταν ημουν ακομα παιδι με ονειρα γεματη που ποτε δεν θα ηταν μια αυταπατη.
θα ειμαι εκει να προσπαθω να εκφραστω και πισω να αφησω ο,τι με κανει να πονω.
μεσα στο ονειρο μου ζω και οι φωνες σας στα αυτια μου σαν κραυγες αντηχουν.
δε σας φοβαμαι πια γιατι την αληθεια να δειτε δε μπορειτε,γι'αυτο μες στη ψευτια ζειτε σαν ενα τυφλο που δε ξερει με ποιον μιλαει και που παει.
ετσι εγω στα ματια σας κοιτω ξεροντας οτι ποτε απο εσας δε θα πληγωθω καθως την αληθεια που σας κοιτα καταματα να δειτε δε μπορειτε και ειστε πια για κλαματα.
αυτο που με φοβιζει πιο πολυ και απο την ιδια τη ζωη ειναι το σκοταδι που απλωνεται βαθυ και μεσα του χανομαι καθε φορα που τιποτα δεν μου αρκει.
ομως οταν ειμαι εκει να το πολεμησω προσπαθω και ζωντανη απο μεσα του να βγω.
γραφω και ας πονω για ο,τι αληθεια αγαπω.
οπλο μου μοναδικο να συνεχισω να προσπαθω ο λογος μου,η ελπιδα μου που ποτε δε θα προδωσω ακομα και αν καποτε θολωσω,πισω θα γυρισω και το ονειρο θα ζησω.
το μονο που ζητω ειναι εσυ να μ'ακουσεις και ας μη με νιωσεις ο,τι και να πεις δε θα με πληγωσεις,απλα την αγαπη μου ξανα δεν θα νιωσεις,ομως θα ειμαι παντα εκει οταν με χρειαστεις γιατι χρονια τωρα σου εδωσα μια υποσχεση και συμβουλη μαζι την οποια θα κανω πραγματικη.
παντα να αντιμετωπιζεις και να κοιτας τη ζωη καταματα γιατι δε θα σε λυπηθει αν την αρνηθεις και αν ποτε με χρειαστεις θα ειμαι παντα εκει σε μια γωνια να σου κραταω συντροφια την πιο ανησυχη νυχτια.
να ξεφυγεις προσπαθεις και προχωρας με βλεμμα αδειανο σαν να μην υπαρχει τιποτα σημαντικο.
ταξιδευεις περα απο καμπους σε μερη που δεν εχεις δει ποτε ξανα τρεχεις να βρεις αυτο που σε εκανε να νιωσεις καποτε αληθινος.
μεσα στο πληθος δυο ματια να σου δωσουν ελπιδα ξανα ψαχνεις να βρεις.
κοιτας ουρανο να βρεις ενα ονειρο παλιο μα το βλεμμα σου πεφτει παλι στο κενο και το παρον σου μοιαζει τοσο τρομακτικο και σκοτεινο.
καθως νυχτωνει ολα σκοτεινιαζουν και την ψυχη σου παλι σκεπαζει το γκριζο.
προχωρας πανω σε σαπιο νημα με θεατες τους δαιμονες σου να περιμενουν το μοιραιο σου βημα και οι αγγελοι να απελπιζονται.
προσπαθω χρονια να σε βρω μα δε μπορω γιατι την αληθεια σου δεν καταφερα να δω.
στο ονειρο μου παντα πιστη δεν μπορω ακομα να σε δω γιατι κινουμαι στο ψεμα και γω σαν ρομποτ.
τα ματια μου ανοιχτα αλλα δε βλεπω μπροστα οσο και αν προσπαθω.
βαδιζω μεσα στη νυχτα ψαχνοντας την ακρη να βρω!εχω τα ματια μου ανοιχτα για να ονειρευτω μα οσο και αν προσπαθω ακομα βλεπω το ιδιο κενο.
θελω εξω απο αυτο το κουτι να βγω μα δε μπορω!
βλεπω ανθρωπους να δινονται να χαραμιζονται και παλι στην αρχη να βρισκονται,γυρναω μεσα σε κοσμους που δεν γνωριζω και ολο ελπιζω μα φοβαμαι να γυρισω πισω σε αυτα που γνωριζω...
ελα μαζι μου να φυγουμε απο δω και παρεα ταξιδι στα παιδικα μας ονειρα να κανουμε.τα παλια να 8υμη8ουμε και τον εαυτο μας να βρουμε!
ετσι μου ειχες πει μια νυχτια που καναμε τα ονειρα μας αληθινα.
ομως τωρα ακομα και αν δεν φοβαμαι τιποτα πια να σε βρω δε μπορω οσο και αν προσπαθω γι'αυτο για σενα τραγουδω.
στο χαρτι αυτο αποτυπωνω το πιο ωραιο μου τραγουδι για σενα να το πω και υστερα ας χαθω μεσα σε ενα ονειρο ουτοπικο.
απεναντι μου ενα ενα βγαινουν συναισθηματα χαμενα στο χαρτι,στο χρονο.
γραφω γιατι μπορω ετσι να εκφραστω και εσενα μεσα στη πενα να δω ακομα και αν να σε αγγιξω δε μπορω.
μοιαζει ο κοσμος με ενα κουτι που απο κει να βγω δε μπορω στο στομα μου βαλαν φιμωτρο και η φωνη να ακουστει δε μπορει.
βαλανε καμερες για να με ελεγχουν και στο χαζοκουτι πλυση εγκεφαλου μου κανουν.
μα μεσα εδω πρεπει να ζησω και για να επιβιωσω να γραφω θα συνεχισω.





αυτό κάποτε θα γινόταν τραγούδι από τον άσαρκο των βήτα-πείς αλλά τελικά δεν έτυχε..δυστυχώς :(
ο στίχος είναι όλος δικός μου κ δεν έχω προσθέση μουσική καθώς είμαι κοινώς άσχετη :)
[για να μελοποιηθεί χρειάζονται κάποιες αλλαγές τις οποίες δεν μπορώ να κάνω μόνη μου,ένιγουεϊ :) απολαύστε το,αν είναι καλό δηλαδή ;):)

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2008

στα σύνορα τρέλας κ λογικής...


τόσα χρόνια έξω από τον κόσμο σας κατοικώ

κάπου σ' έναν οικισμό,

δίπλα από την πόρτα για τον ουρανό
εκεί θα με βρεις, στα σύνορα τρέλας κ λογικής,
όπου κάθε ανάσα μου μοιάζει με ευχή κ η ανάγκη για ελπίδα έχει χαθεί.
Όλοι μου λένε να φύγω, να εξαφανιστώ ή να σιωπήσω πριν να πληγωθώ.
Μα εγώ φοβόμουν μόνο μη τρελαθώ κ τώρα είναι πολύ αργά για να το αποφύγω αυτό,
γι' αυτό κ θα πετάξω ψηλά, θ' αγγίξω όνειρα παιδικά κ στο τέλος θα χτίσω εκεί πάνω μια φωλιά, θα μένω με τα αστέρια αγκαλιά, μακριά απ' όλα αυτά μοναχά να σας κοιτώ κ να γελώ!

Μου λέγατε πως αν συνεχίσω έτσι θα χαθώ

κ να 'μαι τώρα εδώ, δεν σας φοβάμαι μα σας πολεμώ

τώρα πια όταν με χτυπoύν δεν σιωπώ μα χτυπώ κ γω

πλέον αποκλείεται να φοβηθώ, έχω τη τρέλα μου για οδηγό μακριά απ' τις λύπες να πετώ, το κόσμο αυτό να μπορώ ν' αλλάξω κ ας είμαι ακόμα μικρή, πολύ μικρή ενάντια του να πολεμώ,
θα πετάξω ψηλά, θ' αγγίξω όνειρα παιδικά κ στο τέλος θα χτίσω εκεί πάνω μια φωλιά, θα μένω με τα αστέρια αγκαλιά, μακριά απ' όλα αυτά μοναχά να σας κοιτώ κ να γελώ!

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2008

Απαλλοτρίωση σούπερ μάρκετ απο αναρχικούς 14/06/08

Σημερα στις 13:30 απαλλοτριωθηκαν ειδη πρωτης αναγκης σε 2 σουπερ μαρκετ(Βεροπουλος και DIA )και μοιραστηκαν στη λαικη της Μ. Βοδα.




Ακολουθει το κειμενο που μοιραστηκε στο Βεροπουλο.







Επιτέλους! Οι μεγαλοκαρχαρίες των σούπερ μάρκετ και των εταιρειών τροφίμων παγωσαν τις τιμές των προϊόντων τους! Κάποιοι μάλιστα φάνηκαν πιο γαλαντόμοι και μειώσαν τις τιμές τους, προκειμένου να αυξηθεί η "αγοραστική δύναμη" των καταναλωτών.




Με πιο απλά λόγια: να κονομάνε περισσότερα! Επειδή ξέρουμε ότι κανένας δεν παίρνει στα σοβαρά όλες αυτές τις μπούρδες για δήθεν μειώσεις τιμών, εφαρμόζουμε και πάλι στην πράξη, την δική μας "δέσμη μέτρων" κατά της ακρίβειας, με απαλλοτρίωση τροφίμων και άλλων ειδών πρώτης ανάγκης από μεγάλο σουπερ μάρκετ.




Υ.Γ. Όσον αφορά τα καλυμμένα μας πρόσωπα, έχουμε να πούμε τα εξής: Κατανοώντας πως η κοινωνία είναι ακόμα ανέτοιμη και αμήχανη να αφουγκρασεί και να στηρίξει τέτοια γεγονότα, κρίνουμε σκόπιμο να πάρουμε τα στοιχειώδη μέτρα για την ασφάλειά μας, απέναντι στα συστήματα ασφαλείας και τους μηχανισμούς καταστολής, προκειμένου να συνεχίσουμε να ζούμε και να δρούμε ελεύθεροι.





ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΕΤΡΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΜΑΣΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ.




ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ .





Οργισμένοι αναρχικοί ενάντια στην ακρίβεια

Για να ακουστούν δυνατά όσες και όσοι δεν έχουν φωνή!

Αντιρατσιστικό φεστιβάλ νέο δελτίο τύπου αλλαγή τοποθεσίας!

4,5 και 6 Ιουλίου 2008

Πάρκο Γουδή

(είσοδος από Κατεχάκη)

Για να ακουστούν δυνατά όσοι δεν έχουν φωνή!

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Για να ακουστούν δυνατά όσοι και όσες δεν έχουν φωνή: Οι μετανάστες και οι μετανάστριες, οι πρόσφυγες, οι ομοφυλόφιλοι και οι λέσβιες, οι φυλακισμένοι, οι ψυχικά πάσχοντες, οι επισφαλείς και οι άνεργοι, οι νέες και οι νέοι.

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Από τις 4 έως τις 6 Ιουλίου 2008 στο πάρκο Γουδή (είσοδος από Κατεχάκη). Μια γιορτή για όσους θέλουν να φωνάξουν ενάντια στη σιωπή που τους επιβάλλεται. Μια διαδήλωση για όσους τους πνίγουν τα σύνορα στο Αιγαίο ή την Ομόνοια, στην οικοδομή ή το άσυλο. Μια μάζωξη όσων δεν θέλουν πια να ζουν χώρια, ο καθένας για τον εαυτό του.

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Θα βρεθούμε στο πάρκο Γουδή για πρώτη φορά. Για να συνεχίσουμε όσα εδώ και καιρό έχουμε αρχίσει, για να αρχίσουμε όσα θα χρειαστεί για καιρό να συνεχιστούν. Για να μιλήσουμε για τη βαρβαρότητα του ρατσισμού, αλλά και για την ελπίδα του αγώνα, για να κουβεντιάσουμε για τα σύνορα και τη Μανωλάδα, για να δοθεί ο λόγος στα παιδιά της δεύτερης γενιάς, σε όλα τα παιδιά που η γενιά τους θεωρείται δεύτερη και παρακατιανή.

 
13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.  Με τους Soul Rebel από τη Νέα Ορλεάνη να παίζουν το soundtrack της άλλης Αμερικής που επιμένει να δημιουργεί κόντρα στο ρατσισμό, τη φτώχεια και την καταστροφή. Αλλά και με τους πιο κοντινούς μας Φοίβο Δεληβοριά, Κρίση Στασινοπούλου, Closer, Sigmatropic, Abbie Gale, Δημήτρης Μπασλάμ με το παιδικό παραμύθι Αγησίλαο, Al Mahaba, Δανάη Παναγιωτοπούλου, Θέμο Σκανδάμη. Για δεύτερη χρονιά συνεχίζεται το μεγάλο αφιέρωμα στα συγκροτήματα της δεύτερης γενιάς των μεταναστών.  

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Μια γιορτή για όσους δεν έχουν φωνή, αλλά ονειρεύονται νέες γλώσσες και μπορούν ακόμα να ακούσουν τις φωνές των ονείρων.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ 4-5-6 Ιουλίου, Γεωπονική Σχολή Αθηνών

Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ είναι μια κοινωνική συνάντηση εγχώριων και αλλοδαπών, μια πολιτιστική εκδήλωση με διαπολιτισμικά, πολυγλωσσικά και διεθνικά χαρακτηριστικά, ένας πολιτικός θεσμός προώθησης της κοινωνικής εξίσωσης των οικονομικών και των πολιτικών προσφύγων που ζουν στην Ελλάδα και, ταυτόχρονα, έμπρακτης αλληλεγγύης σε όσους/ες υφίστανται διακρίσεις λόγω εθνικότητας, χρώματος, θρησκείας, φύλου ή σεξουαλικής επιλογής.
Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας (πραγματοποιούνται αντίστοιχα φεστιβάλ σε άλλες οκτώ πόλεις της Ελλάδας) ξεκίνησε το 1996. Έχει συνεχή ανοδική πορεία και στο 12ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ του 2007 συμμετείχαν 25.000 άτομα και εκατοντάδες ελληνικές και αλλοδαπές οργανώσεις κάθε είδους: αντιρατσιστικές, μεταναστευτικές, εκπαιδευτικές, μειονοτικές, γυναικείες, φεμινιστικές, νεανικές, δημοτικές κ.λπ.
Το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ αποτελεί κορύφωση της ετήσιας φιλομεταναστευτικής δράσης μας (κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις στις αρχές, δομές έμπρακτης αλληλεγγύης κ.λπ.) και στο περιεχόμενό του προσπαθεί αφενός να συμπυκνώσει τους στόχους και τους αγώνες του αντιρατσιστικού κινήματος τη συγκεκριμένη περίοδο και αφετέρου να αναδείξει ποιοτικά καλλιτεχνικά εγχειρήματα, εναλλακτικά πειράματα αντίστασης και δημιουργίας, μορφές πολυπολιτισμικής συμβίωσης κ.λπ.
Το φετινό 13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ επικεντρώνεται στην κρατική καταστολή που υφίστανται οι νεοεισερχόμενοι πρόσφυγες στην Ελλάδα, καθώς και στις ακραίες διακρίσεις που βιώνουν οι νόμιμοι μετανάστες, προβάλλει την κοινωνική και πολιτιστική παρουσία της δεύτερης γενιάς μεταναστών/τριών στην Ελλάδα και επιχειρεί, μέσω του αφιερώματος στην τζαζ μουσική, με κέντρο το συγκρότημα από τη Νέα Ορλεάνη, με έντονη αγωνιστική παρουσία στο πλευρό των θυμάτων του τυφώνα «Κατρίν», να αναδείξει τον απελευθερωτικό ρόλο της κριτικής καλλιτεχνικής δημιουργίας.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΔΙΚΤΥΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Παγκόσμια Ημέρα Κατά Της Παιδικής Εργασίας

Η 12η Ιουνίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας, και με αφορμή την ημέρα αυτή, η UNICEF επισημαίνει πως το πιο αποτελεσματικό μέτρο για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας είναι η εκπαίδευση.

Σύμφωνα με την UNICEF, 317 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο, 5 έως 17 ετών είναι σήμερα οικονομικά ενεργά σε όλο το κόσμο.

Σχεδόν τα 5,7 εκατομμύρια από αυτά τα παιδιά εργάζονται σε ιδιαίτερα αποτρόπαιες συνθήκες, εξαναγκασμένα σε καταναγκαστική εργασία λόγω χρεών ή σε δουλεία. Σήμερα, σε όλο τον κόσμο, περίπου 93 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο ενώ πάνω από το 53% των παιδιών εκτός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι κορίτσια.

Η εκπαίδευση είναι το πιο αποτελεσματικό μέτρο και ο ακρογωνιαίος λίθος της στρατηγικής της UNICEF για την καταπολέμηση της παιδικής εργασίας. Επίσης, Η UNICEF βοηθάει τις οικογένειες και τις κοινότητες να καταστούν η πρώτη γραμμή άμυνας για τα παιδιά μέσα από την ενημέρωση για τα δικαιώματα των παιδιών, την οικονομική στήριξη και την ενίσχυση της νομοθεσίας.

Σημαντικό βήμα στον τομέα αυτό είναι και η Σύμβαση 182 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την άμεση κατάργηση των πιο επικίνδυνων μορφών εργασίας που έχει επικυρωθεί από την πλειοψηφία των κρατών (επικύρωση από Ελλάδα στις 15 Ιουνίου 2001).

Δυστυχώς πάρα πολλά παιδιά τελικά,συμπεριλαμβανομένου κ εμένα,εργάζονται καθημερινά για περισσότερο από 8 ώρες με ποσό πληρωμής που δεν καλύπτει ούτε καν τις βασικές τους ανάγκες!Κάποιος θα πρέπει να κάνει κάτι για αυτό,τώρα το ποιος είναι άλλο θέμα,ίσως βέβαια να είναι λίγο παρήγορο να ζητήσουμε τουλάχιστον καλύτερες συνθήκες εργασίας αν κ νομίζω ότι τα ψυχικά τραύματα δεν τα γιάνει κανείς,μόνο τα οικονομικά "τραύματα" διορθώνονται έστω κ λίγο...δυστυχώς γιατί στην ηλικία αυτή η ψυχή έχει μεγαλύτερη αξία από οτιδήποτε άλλο.Εύχομαι κάποια στιγμή να αλλάξει αυτό κ να μην χρειάζεται να μας εκμεταλλεύονται από τόσο μικρή ηλικία για ένα κομμάτι ψωμί στην ουσία,αλλά δυστυχώς στον κόσμο μας επικραττεί το κλίμα της ζούγκλας κ ο ένας "τρώει" τον άλλο,αλλά κ πάλι ποτέ δε ξέρεις τι μπορεί να συμβεί,ας ελπίζουμε να αλλάξει η κατάστασησ που επικραττεί αυτή τη στιγμή!:)

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2008

Θανασης Πλευρης,ενας μεγαλος...εχμ εθνικιστης,μαλακας,φασιστας κ πανω απ'ολα γελοιος!τα αγαθα κωποις κτωνται!:P



πιο μαλακας δε γινεται παντως!η απαντηση του ηταν εντελως απαραδεκτη!λες κ αυτος ειναι κανας τρομερος που ανεχεται τα παντα αλλα με τοση μαλακια που τραβαει ο ανθρωπος λογικο μου φαινεται τελικα να αντιδρα ετσι!αντε κ καλη μαλακια Πλευρη!;)
απο κατω η απαντηση του ραδιο αρβυλα,η μοναδικη εκπομπη που ασχοληθηκε με το θεμα[απ'οσο ξερω]μπραβο τους!:)

Μπατσοκρατια σε ολο της το μεγαλειο!Θαυμαστε κ αποθεωστε!:P



ετσι ετσι!!ειδατε πως μας προσεχουν οι μαλακες??παντως υπαρχουν 3 εξηγησεις νομιζω για αυτο το βιντεο:
1. τους ελειψε το ξυλο στις πορειες κ ειπαν να χτυπησει ο ενας τον αλλο,
2. αναρωτιουνται ποιανου το κεφαλι ειναι πιο κουφιο :P,
3. [που ειναι κ το μονο σιγουρο!]κατω απ'τα καπελα τους εχουνε σκατα που λεει κ ο javaspa,αυτο ειναι!:);)



εδω τα λογια ειναι περιττα νομιζω οτι το βιντεο μιλαει απο μονο του!:)
[για μαθηματα περι στοματικου κ οχι μονο!απευθυνθειτε στην τροχαια καλωντας τον αριθμο...!:P]

Εθνικισμός απο την κουνια

Με την κατάσταση να βράζει στα Βαλκάνια, τη νέα αλλαγή συνόρων και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, ΝΔ - ΠΑΣΟΚ αλλά και οι μεγαλοεκδότες και μεγαλοκανάλαρχες δεν έχασαν την ευκαιρία να ανασύρουν το εργαλείο αποπροσανατολισμού που χρησιμοποιούν σε τέτοιες περιπτώσεις, τον εθνικισμό. Με την «αμέριστη συμπαράσταση» των κατά καιρούς εθνικιστικών στοιχείων, χρησιμοποίησαν τους μαθητές κάποιων σχολείων για να σπείρουν για μια ακόμη φορά αυτό το δηλητήριο στις νεανικές συνειδήσεις.
Για το πώς και γιατί ο εθνικισμός καλλιεργείται στο σχολείο, μιλήσαμε με μαθητές του 2ου Λυκείου Περιστερίου και τον καθηγητή, στέλεχος του ΠΑΜΕ, Αντώνη Καλόβουλο.
Ποιον βολεύει ο εθνικισμός;
Ο εθνικισμός είναι ιδεολογία της αστικής τάξης και έχει πολλές αποχρώσεις και εκφάνσεις στη ζωή μας. Είναι η λογική του “διαίρει και βασίλευε”. Στην προκειμένη περίπτωση να «διαιρούνται», να φαγώνονται μεταξύ τους οι λαοί διαφορετικών χωρών ή οι διαφορετικές εθνότητες που κατοικούν στην ίδια χώρα, ώστε να «βασιλεύουν» οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι βιομήχανοι που έχουν συμφέρον να τους έχουν υποταγμένους. Δηλαδή να μη σηκώνουν κεφάλι οι εργαζόμενοι ενωμένοι και αδελφωμένοι ενάντια στις προσπάθειες των καπιταλιστών να κλέβουν τον πλούτο που παράγουν με τη δουλιά τους οι εργαζόμενοι.
Αυτοί που έχουν στα χέρια τους τις επιχειρήσεις βολεύονται με το να πιστεύει ο Ελληνας εργαζόμενος ότι εχθρός του είναι ο μετανάστης εργάτης, ώστε να μην κατεβαίνουν μαζί στο δρόμο για να διεκδικήσουν καλύτερους μισθούς από τον εργοδότη τους. Χαίρονται εάν ο Ελληνας μαθητής πιστεύει ότι δεν έχει τα ίδια δικαιώματα με το μαθητή που κατάγεται από άλλη χώρα, έτσι ώστε να μη βρεθούν ποτέ πίσω από το ίδιο πανό διεκδικώντας να μη μπουν οι εταιρείες μέσα στα σχολεία. Προσπαθούν και με αυτόν τον τρόπο το λαϊκό αλλά και το μαθητικό κίνημα να είναι “χωρισμένο”, αδύναμο, να μην αποτελεί γι’ αυτούς απειλή.
Επιδιώκουν να σπέρνουν το φόβο και την ανασφάλεια στο λαό μας για τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ασφάλεια της χώρας μας προβάλλοντας ως εχθρούς της τους γειτονικούς λαούς. Με τον αποπροσανατολισμό αυτό, κρύβουν καλά πως το μόνο που δημιουργεί τους κινδύνους και τις εχθρότητες ανάμεσα στη χώρα μας και τις άλλες είναι οι ντόπιοι και ξένοι καπιταλιστές, που τσακώνονται μεταξύ τους για το πώς θα μοιράσουν την «πίτα» των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Ρόλο διαιτητή σ’ αυτό το παιχνίδι έχουν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ. Αυτοί είναι οι πραγματικοί και οι μόνοι εχθροί των λαών.
Ταυτόχρονα όμως, οι Ελληνες επιχειρηματίες θέλουν να εκμεταλλευτούν εργαζομένους σε άλλες χώρες, «να γίνουν οι επιχειρήσεις τους πρωταγωνιστές στα Βαλκάνια» όπως διακηρύττουν δεξιά και αριστερά. Τότε τους συμφέρει να καταργήσουν τα σύνορα για να έχουν μικρότερο κόστος και μεγαλύτερο κέρδος από την πώληση των προϊόντων τους σε άλλες χώρες. Δεν τους πειράζει που χάνεται το «εθνικό στοιχείο», που το «αθάνατο ελληνικό γονίδιο» μένει άνεργο! Τότε θυμούνται ότι όλοι ζούμε στο … «πλανητικό χωριό» της γης και «δεν έχουμε διαφορές».
Εθνικισμός στις σχολικές αίθουσες…
Το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, ο τρόπος και το περιεχόμενο των μαθημάτων αλλά και το ίδιο το πνεύμα των ιστορικών εγχειριδίων που χρησιμοποιούνται, καλλιεργεί το έδαφος να περνάνε στις συνειδήσεις των μαθητών μια σειρά από εθνικιστικές αντιλήψεις. Οπως δήλωσε στον «Οδηγητή» ο Αντώνης Καλόβουλος, φιλόλογος που διδάσκει ιστορία στη Γ’ Γυμνασίου και στέλεχος του ΠΑΜΕ: «Τα περιθώρια τα αφήνει το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα και όχι μόνο περιθώρια, αφήνει και ένα συγκεχυμένο πλαίσιο στο οποίο ο καθένας μπορεί να μπολιάσει ότι τον βολεύει…» συμπληρώνοντας: «Δεν είναι ένας εθνικισμός σε σταθερή βάση, μια μόνιμη δηλαδή άποψη, αλλά ένας εθνικισμός που θα «παίζει» πότε από δω, πότε από κει, μια να υπερασπιστούμε το συμφέρον της Ελλάδας μια της ΕΕ, μια μαζί με τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, όπως συμφέρει κάθε φορά το σύστημα».
Ετσι δίνεται η δυνατότητα, με συγκεκριμένο σχέδιο, να χρησιμοποιούνται οι μαθητές ανάλογα με τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι μαθητές δύο δημοτικών σχολείων της Θεσσαλονίκης (49ο και 50ο) που αναγκάστηκαν ύστερα από πρωτοβουλία ενός καθηγητή (χωρίς κανείς από το Υπουργείο να τον εμποδίσει) να παρελάσουν στα σύνορα Ελλάδας-ΠΓΔΜ με πλακάτ που έγραφαν «ή ταν ή επί τας»! Ενώ Γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης, κατά τη διάρκεια της παρέλασης, φώναξε το σύνθημα που φώναξαν και οι λοκατζήδες: «Στους Μακεδόνες ρέει αίμα ελληνικό, στα Σκόπια δεν θα δώσουμε το όνομα αυτό».
Ωστόσο, όταν ξεκίνησε να συζητιέται το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων το 1992 το εθνικιστικό κλίμα καλλιεργούνταν πολύ πιο έντονα σε σημείο μαζικά να υποχρεώνονται οι μαθητές, υπό την απειλή της “απουσίας” να κατεβαίνουν σε εθνικιστικά συλλαλητήρια και να φωνάζουν εθνικιστικά συνθήματα.
Τη χρονιά εκείνη με πρωτοβουλία του ίδιου του τότε Υπουργού Παιδείας Γιώργου Σουφλιά κυκλοφόρησε «ιστορικό» εγχειρίδιο με τίτλο «Μακεδονία, ιστορική και πολιτική» 55 σελίδων, που μοιράστηκε και διδάχθηκε σε όλους τους μαθητές. Σε αυτό «εξηγείται» γιατί μόνο οι Ελληνες έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν το όνομα Μακεδονία την ίδια ώρα που οι διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει και η χώρα μας (συνθήκη του Βουκουρεστίου 10/08/1913) συμφωνούν ότι ο γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας ανήκει κατά 51% στην Ελλάδα, 39% στη Σερβία (ΠΓΔΜ), 9,5% στη Βουλγαρία και 0,5% στην Αλβανία.
Το μερίδιο των ΜΜΕ
Τα ΜΜΕ έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στις εθνικιστικές αντιλήψεις που καλλιεργούνται και ανάμεσα στους μαθητές. Ολοι έχουμε παρακολουθήσει «μαραθώνιους» από πάνελ με φασιστοειδή και εθνικιστικά «στοιχεία» που ωρύονταν για το γεγονός ότι κάποιος μαθητής-παιδί οικογένειας μεταναστών που αρίστευσε στην τάξη του θα κρατούσε την ελληνική σημαία στις παρελάσεις. Oλοι αυτοί οι «Υπέρ-πατριώτες» ξεχνάνε τότε να μας πουν ότι η ιστορία των λαϊκών αγώνων έχει αποδείξει πως όποτε ο λαός μας υπερασπίστηκε την εθνική του ακεραιότητα ενάντια στους ξένους και ντόπιους εχθρούς, κάτι τύποι σαν κι αυτούς ήταν οι πρώτοι που «την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια». Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, συνεργάστηκαν με τους ξένους ή ντόπιους εχθρούς του λαού (όπως συνέβη με την αμερικανοκίνητη Χούντα των Συνταγματαρχών στην εισβολή και κατοχή της Κύπρου).
Αλλωστε και σήμερα κάνουν “τουμπεκί” (βλ. ΛΑΟΣ κλπ) όταν ο πραγματικός εχθρός των λαών, οι ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ κάνουν κάθε μέρα τσιφλίκι τους τα λιμάνια και το έδαφος της χώρας μας για να πραγματοποιήσουν, με τη βοήθεια και των ελληνικών στρατευμάτων, τις επιθέσεις και τους βομβαρδισμούς τους ενάντια στους λαούς που αγωνίζονται, απειλώντας το ίδιο το μέλλον της χώρας μας.
Ποιος τελικά μας κλέβει τις δουλειές;
Την ίδια ώρα όλοι αυτοί παλεύουν να μας πείσουν ότι οι μετανάστες που εργάζονται στη χώρα μας «μας τρώνε της δουλιές» και πως «οι μετανάστες είναι αυτοί που κάνουν όλα τα εγκλήματα στη χώρα». Αφ’ ενός το δεύτερο δεν αποδεικνύεται από τις στατιστικές της Αστυνομίας. Αφ’ ετέρου κανείς από αυτούς δεν μας λέει ποιος είναι αυτός που επιτρέπει στις ξένες επιχειρήσεις να αφήνουν χιλιάδες εργάτες άνεργους στη χώρα μας και να την “κάνουν” για βαλκανικές και άλλες χώρες, όπου μπορούν με το ελάχιστο δυνατό μεροκάματο να εκμεταλλεύονται τους εκεί εργαζομένους.
Δεν είναι οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η πολιτική της ΕΕ που αφήνει τους επιχειρηματίες να αλωνίζουν μέσα και έξω από τη χώρα; Αλλωστε με την απειλή ότι θα «πάρουν τις επιχειρήσεις τους και θα φύγουν» ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, έχουν «χαρίσει» στους Ελληνες καπιταλιστές, εκατομμύρια ευρώ μέσω φοροαπαλλαγών, φέρνοντας τα ταμεία των εργαζομένων στη σημερινή άθλια κατάσταση.

http://www.odigitis.gr

Νικόλας Άσιμος

Ο Νικόλας Άσιμος (πραγματικό όνομα Νικόλαος Ασιμόπουλος, 20 Αυγούστο 1949 – 17 Μαρτίου 1988); Αναρχικός μουσικός, τραγουδοποιός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Κοζάνη. Ως έφηβος, ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό και διακρίθηκε στο άλμα εις ύψος, καταλαμβάνοντας την 3η θέση στους μαθητικούς αγώνες σχολείων της Μακεδονίας το 1965.
Από μικρός έδειξε τον ανήσυχο χαρακτήρα του. Είχε μεγάλη αντίληψη. περιέργεια και ήταν πολύ φιλομαθής. Σαν μαθητής, του άρεσε να διαβάζει εξωσχολικά βιβλία και στο σχολείο ήταν από τους πρώτους μαθητές. Μελέτη ελάχιστη (κυρίως στο γυμνάσιο). Από μικρός ήταν ζωηρός, αμφισβητούσε, έψαχνε τη ζωή, θυμάται ο αδερφός του Δημήτρης Ασιμόπουλος.

Στο Δημοτικό κρατούσε τη σημαία. Στο γυμνάσιο δεν τα ήθελε καθόλου αυτά και καθησύχαζε τους γονείς του καθώς τον έβλεπαν να μην διαβάζει. Εγώ τα ξέρω, δεν παν να χτυπιούνται, εγώ θα γράψω στα γραπτά. Είχε πολύ μεγάλη σιγουριά για τον εαυτό του. Οι καθηγητές του ήταν διχασμένοι. Και τον συμπαθούσαν αλλά και δεν τον ανέχονταν, γιατί τους έμπαινε στα ρουθούνια (τους κριτικάριζε με τον τρόπο του.)

Έφηβος ασχολήθηκε με το σχολικό θέατρο (όπου θέατρο ο Νικόλας μέσα), με τον αθλητισμό, με το ποδόσφαιρο (τον είχαν ζητήσει στο σύλλογο της Κοζάνης αλλά δεν πήγε). Έγραφε στίχους. Δημιουργούσε ποιήματα με αφορμές διάφορες (σχολείο, κοινωνική ζωή, πόλη, έρωτας). Οι καθηγητές του γνωμάτευσαν ότι είχε πρόωρη ωριμότητα. Πολλές εκδηλώσεις του σχολείου του και εκτός γίνονταν με πρωτοβουλίες του.

Τα σχολικά βιβλία του τα διάβαζε ολόκληρα και δεν τα ξαναδιάβαζε (ή έριχνε καμιά ματιά). Τελειώνει το Λύκειο τότε Πρακτικό-Κλασσικό (θετικά μαθήματα- θεωρητικά μαθήματα). Ο Νικόλας τελείωσε Πρακτικό, μα επέλεξε θεωρητικές επιστήμες. Φροντιστήριο δεν πάτησε. Μαθαίνει (για τις τελικές εξετάσεις) τελευταία στιγμή τα Λατινικά, (τότε) μόνος του και μπαίνει στη Φιλοσοφική Θεσσαλονίκης, τμήμα Νεοεληνικό (1967). Ήθελε να πάει για δημοσιογραφία. Τελειόφοιτος ή απόφοιτος Λυκείου στελνει κάποιο γραπτό σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά το ψευδώνυμο Άσιμος. Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Ασιμόπουλος. Όμως σιγά-σιγά σαν φοιτητής καθιερώνει το Άσιμος σαν επίσημο, η ταυτότητα του μένει κάποια στιγμή στην Ασφάλεια, δεν την αναζητεί. ώσπου γύρω στο '86 εκδίδει ταυτότητα σαν Νικόλας Άσιμος.
Το 1967, σε ηλικία 18 ετών έφυγε για την Θεσσαλονίκη, για να σπουδάσει στο Νεοελληνικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Σχολής με απώτερο σκοπό να γίνει δημοσιογράφος. Το ψευδώνυμο «Άσιμος» χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σε ένα ερασιτεχνικό δημοσιογραφικό άρθρο του σε εφημερίδα της Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα έφτιαξε ένα φοιτητικό Θεατρικό Εργαστήρι, ανεβάζοντας Αριστοφάνη, Μένανδρο και Μολίερο και αγόρασε την πρώτη του κιθάρα.

Στα μέσα των σπουδών του άρχισε εμφανίσεις σε μικρές μπουάτ ως αυτοδίδακτος μουσικός, όπου αγνοώντας όλες τις προειδοποιήσεις της χουντικής λογοκρισίας για τους στίχους του κατέληξε τελικά να συλληφθεί, να δαρθεί και να κρατηθεί στην Ασφάλεια, όπου περιέργως χάθηκε η ταυτότητά του. Ο Άσιμος δεν έβγαλε άλλη, παρά μόνο πολλά χρόνια αργότερα (το 1986, ενάμιση χρόνο πριν το θάνατο του) και μάλιστα με το επώνυμο «Άσιμος» και την διευκρίνιση «άνευ θρησκεύματος» στο σχετικό σημείο. Χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του, απέχοντας μόνο 6 μαθήματα από το πτυχίο, έφθασε το 1973 στην Αθήνα, όπου εμφανίσθηκε σε διάφορες «μπουάτ» της Πλάκας («5η εποχή», «11η εντολή», «Χνάρι», «Μουσικό Θέατρο Φτώχειας», «Σούσουρο»), σε συνεργασία με προοδευτικούς τραγουδιστές, ηθοποιούς και συνθέτες (Γκαϊφύλλιας ?, Λήδα και Σπύρος, Ζωγράφος, Τζαβέλλας, Ζουγανέλλης, Μπουλάς, Αδριανός, κ.ά.), παρουσιάζοντας ένα σύνθετο πρόγραμμα με μουσική και αντικαθεστωτικά κείμενα και μικρά θεατρικά, ενώ με το σχήμα «Για ένα Πολιτικό Καφενείο» έδωσε πολλές παραστάσεις στον πεζόδρομο της Μνησικλέους για «να συμβάλουν έμπρακτα και οι καλλιτέχνες στην ανατροπή των καταπιεστών του λαού» .

Το 1975 κυκλοφόρησε σε ένα δισκάκι 45 στροφών τα πρώτα του 2 τραγούδια («Πανηγύρι» και «Ο Μηχανισμός»: «Με πείσανε να γίνω ρεβιζιονιστής / και να γυρίσω δίσκο...») και σε λίγο προχώρησε σε έκδοση δικών του «παράνομων» (όπως τις έλεγε) κασετών, τις οποίες ηχογραφούσε και διακινούσε μόνος του στα Προπύλαια, τα κάγκελα του Πολυτεχνείου, την πλατεία των Εξαρχείων, το Μοναστηράκι και τον Λυκαβηττό. Δημιούργησε επίσης το συγκρότημα «Exarchia Square Band» και συμμετείχε σε συναυλίες, σε κοινωνικοπολιτικές εκδηλώσεις, σε μουσικοθεατρικά σχήματα, σε θέατρο του δρόμου και άλλα προχωρημένα «δρώμενα». Το 1976, από τη σχέση του με τη Λίλλιαν Χαριτάκη, γεννήθηκε η κόρη του, η Λίλλιαν – Κυριακή ή «Νιουνιού», όπως συνήθιζε ο ίδιος να την αποκαλεί.

Στις 24 Οκτωβρίου 1977 φυλακίσθηκε επί 2 μήνες, μαζί με άλλους 5 εκδότες – συγγραφείς του αντιεξουσιαστικού ? χώρου, που η τότε κυβέρνηση θεώρησε «ηθικούς αυτουργούς» σε επεισόδια στους δρόμους της Αθήνας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τους μυστηριώδεις θανάτους 4 φυλακισμένων Γερμανών ανταρτών πόλης (τα εντάλματα σύλληψής τους τούς είχαν χαρακτηρίσει «εξέχουσες προσωπικότητες που επηρεάζουν αρνητικά το κοινωνικό σύνολο»). Το 1981, λίγο μετά τις καταλήψεις άδειων αθηναϊκών σπιτιών από αντιεξουσιαστές, όπου ήταν τακτικός θαμώνας και τραγουδιστής, έγραψε και κυκλοφόρησε μόνος του το βιβλίο «Αναζητώντας Κροκανθρώπους» και το 1982 κυκλοφόρησε τον πρώτο του μεγάλο δίσκο, με τίτλο «Ο Ξαναπές», σε 4 τραγούδια του οποίου συμμετείχαν ο Β. Παπακωνσταντίνου και η Χάρις Αλεξίου.

Το 1985 άνοιξε ένα μαγαζάκι - κατοικία στην οδό Καλλιδρομίου, που το ονόμασε «Χώρο Προετοιμασίας». Εκεί έγραφε, συνέθετε τα τραγούδια του, πουλούσε βιβλία, παιχνίδια για παιδιά, πρόχειρα κοσμήματα, κασέτες, φωτιστικά, πήλινα, κάρτες παλιές και πολλά άλλα. Το 1987 κλείστηκε με την βία σε ψυχιατρική κλινική και έπειτα στις φυλακές Κορυδαλλού, μετά από εναντίον του μήνυση για βιασμό. Αποφυλακίστηκε με χρηματική εγγύηση, αλλά λόγω του έντονου συναισθηματισμού του και της επιμονής του σε όσα διακήρυσσε σε ολόκληρη του τη ζωή του, δεν κατάφερε να ξεπεράσει τη μεγάλη του πίκρα και απογοήτευση, τόσο για την αβάσιμη κατηγορία όσο και για την εγκατάλειψή του από πολλούς παλαιούς δήθεν «συντρόφους» και «φίλους» του: «Είμαι πάντα πρόθυμος να δεχτώ μαθήματα, είμαι πάντα ανοιχτός να δεχτώ μηνύματα, είμαι πάντα έτοιμος να δεχτώ χτυπήματα, είμαι αυτό που ήμουν πάντα, εγώ γεννήθηκα στο κυπαρίσσι»).

Μετά από δύο ανεπιτυχείς απόπειρες αυτοκτονίας (την πρώτη φορά έσπασε το σχοινί και την δεύτερη η καρέκλα), στις 17 Μαρτίου του 1988 βρέθηκε κρεμασμένος στο μαγαζάκι – κατοικία του. Την παραμονή είχε κολλήσει ένα σημείωμά του στο τζάμι: «Θα περιμένω ακόμα μια μέρα». Σε σημείωμα που βρέθηκε δίπλα του, ο Άσιμος είχε γράψει: "Αυτοκτονώ γιατί τον τελευταίο καιρό είχα διάφορα προβλήματα. Για την ενέργειά μου αυτή ας μην αναζητήσει η αστυνομία κανένα υπεύθυνο και οι δημοσιογράφοι να μην ασχοληθούν μαζί μου. Τα νοσοκομεία δεν με βοήθησαν να ξεπεράσω το πρόβλημά μου, για να μπορέσω να δουλέψω όπως πρώτα. Δεν κρατάω όμως παράπονο για κανένα. Παρακαλώ ο,τιδήποτε αξίας βρεθεί, να παραδοθεί στην κόρη μου."


Download:
"Αναζητώντας Κροκανθρώπους":
http://rapidshare.com/files/57925928/Anazitwntas_Krokanthropoys.pdf
"Ο διάσημος Νικόλας Άσιμος"{του Δημήτρη Μπαγέρη}:
http://rapidshare.com/files/57971015/o_diashmos_asimos.pdf

Εισπνέουν θάνατο, εισπράττουν αγωγές

Τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω τους έπειτα από τρεις εβδομάδες κινητοποιήσεων, και μόνον όταν η ΔΕΗ τους στοχοποίησε ως τους αμείλικτους που απειλούν να βυθίσουν τη χώρα στο σκοτάδι, γιατί θέλουν να προσληφθούν στην επιχείρηση.

Εισπνέουν θάνατο, εισπράττουν αγωγές

Ολη η Ελλάδα είδε στις τηλεοράσεις κάποιους «κακούς» στον Αγιο Δημήτριο και στο Ρυάκιο Κοζάνης να κρατούν σε ομηρεία το σύστημα ηλεκτροδότησης της χώρας, όπως υποστήριζε η ΔΕΗ, η οποία τους φόρτωσε με αγωγές 23 εκατομμυρίων ευρώ. Η επέμβαση των ΜΑΤ έλυσε την πολιορκία με ξύλο και δακρυγόνα, οδήγησε τους καταληψίες στο κρατητήριο και... αποκατέστησε την τάξη.

Εισπνέουν θάνατο, εισπράττουν αγωγές

Την ίδια μέρα πάντως η ΔΕΗ παραδεχόταν πως θα μας κόβει το ρεύμα μέσα στο καλοκαίρι, και πως γι αυτό δεν φταίνε οι κάτοικοι των δύο χωριών, αλλά το έλλειμμα ισχύος που έχει ούτως ή άλλως η χώρα, με ευθύνη της επιχείρησης και της κυβέρνησης.

Οταν τα φώτα έσβησαν οι «κακοί» επέστρεψαν στα σπίτια τους, που απέχουν 400 μέτρα από τα φουγάρα του μεγαλύτερου ΑΗΣ της χώρας και 1,5 χιλιόμετρο από το μεγαλύτερο ορυχείο των Βαλκανίων. Εβαλαν ξανά τις μάσκες οξυγόνου στα άρρωστα παιδιά τους κι έψαξαν σε γνωστούς και φίλους για κανένα μεροκάματο.

Στο Δημοτικό Σχολείο Αγίου Δημητρίου Κοζάνης, όταν οι δάσκαλοι ζήτησαν από τους μαθητές να ζωγραφίσουν κάτι με θέμα το περιβάλλον, οι περισσότεροι απ αυτούς δεν χρησιμοποίησαν χρώματα και δεν ζωγράφισαν δέντρα, ποτάμια και θάλασσες. Χρησιμοποιώντας μόνο το μολύβι σχεδίασαν τα τεράστια φουγάρα του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, που βλέπουν από τα παράθυρα της σχολικής τάξης και των σπιτιών τους, σε γκρι φόντο από την κάπνα.

Ολοι έχουν πρόβλημα υγείας
«Περιβάλλον είναι αυτό που μας περιβάλλει. Είναι λυπηρό, αλλά αυτά τα παιδιά αυτό βλέπουν γύρω τους και αυτό ξέρουν για περιβάλλον», είπε στο «Εθνος της Κυριακής» ο διευθυντής του σχολείου, Δημήτρης Γκουτζιομήτρος.

Τα δύο χωριά, με 1.600 κατοίκους συνολικά, βρίσκονται ανάμεσα από τον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και τα Ορυχεία του Νότιου Πεδίου, ενώ πίσω τους βρίσκεται βουνό. «Απ όποια πλευρά και να φυσάει εμείς αναπνέουμε τέφρα και μαύρη σκόνη. Αυτοί που δεν έχουν πρόβλημα υγείας είναι μετρημένοι στα δάχτυλα», λέει ο πρόεδρος του Συλλόγου για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη της περιοχής Αγ. Δημητρίου - Ρυακίου, Ηλίας Τεντζογλίδης. Συγχωριανός του, 32 ετών, που δεν έχει καπνίσει ποτέ, άκουσε έκπληκτος από τον γιατρό να του λέει πρόσφατα πως πρέπει αμέσως να κόψει το τσιγάρο, όταν είδε την ακτινογραφία του. Το βασικό μότο του συλλόγου, που ιδρύθηκε πριν από τρία χρόνια, είναι ότι «αν οι προηγούμενες γενιές μας καταδίκασαν να ζούμε εδώ, έχουν τη δικαιολογία ότι δεν ήξεραν. Εμάς θα μας καταδικάσουν τα παιδιά μας, χωρίς κανένα ελαφρυντικό».

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF), ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των 30 πιο ρυπογόνων μονάδων ηλεκτρισμού της Ευρώπης.

Οι επιπτώσεις της ρύπανσης στην υγεία των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας δεν έχουν μελετηθεί ουσιαστικά τα τελευταία 15 χρόνια.

Επιμέρους μελέτες και στατιστικά στοιχεία από τα νοσοκομεία της περιοχής μιλούν για υπερδιπλασιασμό των καρκίνων τα τελευταία πενήντα χρόνια και για πολλαπλάσια κρούσματα εγκεφαλικών και καρδιακών επεισοδίων στο ίδιο διάστημα.

Οι κάτοικοι απειλούνται με δεύτερη προσφυγιά...

Το μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος της χώρας απειλεί με δεύτερη προσφυγιά τους κατοίκους, απογόνους προσφύγων από τον Πόντο που εγκαταστάθηκαν εδώ στη δεκαετία του 1920. «Οχι άλλους ξεριζωμούς», έγραφε ένα μεγάλο πανό στην κατάληψη των ταινιοδρόμων του σταθμού από τους κατοίκους.

Εκεί βρέθηκαν επί 23 ημέρες, εμποδίζοντας την τροφοδοσία του ΑΗΣ με λιγνίτη και την απομάκρυνση της καμένης τέφρας προς τους χώρους απόθεσης.

Τις πρώτες τρεις εβδομάδες κανένας δεν ασχολήθηκε μαζί τους, μέχρι που ο κλοιός άρχισε να σφίγγει και η ΔΕΗ έδωσε το σύνθημα για επίθεση.

Είχε βρεθεί ο εύκολος στόχος και σε αυτόν φορτώθηκε η ευθύνη για ενδεχόμενες διακοπές ρεύματος, ακόμα και για μπλακ άουτ.

Οι γιατροί μου είπαν να φύγω από το χωριό

Τα μισά παιδιά των δύο χωριών αντιμετωπίζουν πνευμονολογικά προβλήματα, άσθμα, βρογχίτιδες και ρινίτιδες, ενώ έχουν μάθει να ζουν με τους αναπνευστήρες οξυγόνου. Ο Λευτέρης, 3,5 ετών, έχει για παιχνίδι τον δικό του αναπνευστήρα και ξέρει να τον χειρίζεται μόνος του, όπως και ο κατά 5 χρόνια μεγαλύτερος αδελφός του.

«Τα δύο από τα τρία παιδιά μου έχουν πρόβλημα. Από μικρά έχουν βήχα, φλέγματα και καταρροή.

Πήγα σε όλους τους γιατρούς της Κοζάνης και όταν έφτασα σ' έναν ειδικό καθηγητή στη Θεσσαλονίκη, το πρώτο που με ρώτησε ήταν αν είμαι από την Κοζάνη», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο πατέρας των παιδιών, Σάκης Θαρραλέος. «Αφού μου είπε κατάμουτρα "τι θέλεις να σου κάνω εγώ;", ζήτησε να πάρω την οικογένεια και να φύγω από το χωριό». Παρόμοια κατάσταση και στο σπίτι της Αναστασίας Ταρανίδου, τα δύο παιδιά της οποίας, 7 και 10 χρόνων, αντιμετωπίζουν κρίσεις άσθματος.

«Με αναπνευστήρες και φάρμακα, προς το παρόν, το αντιμετωπίζουμε.

Εγώ τρομάζω με το τι θα έρθει μετέπειτα. Θα είναι λευχαιμίες; Ογκοι; Τι θα είναι;», λέει η μητέρα.

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΩΞΕΙΣ
Τους έστελναν από τον Αννα στον Καϊάφα για μία θέση στα... φουγάρα

Η πρώτη κινητοποίηση του Συλλόγου έγινε τον Απρίλιο του 2006, στην κεντρική πύλη του ΑΗΣ, με μοναδικό αίτημα να τους δεχτούν η διοίκηση της ΔΕΗ και το υπουργείο Ανάπτυξης. Είχαν προηγηθεί σειρά επιστολών και τηλεφωνικών οχλήσεων, χωρίς κανείς να κάνει τον κόπο ούτε να τους απαντήσει.

Η κινητοποίηση απέδωσε μία συνάντηση με τον τότε υφυπουργό Ανάπτυξης Α. Νεράντζη, ο οποίος εξέφρασε κατανόηση, αλλά παρέπεμψε στη ΔΕΗ λόγω αναρμοδιότητας. Ακολούθησε συνάντηση με τον τότε διευθύνοντα σύμβουλο της επιχείρησης Δ. Μανιατάκη, ο οποίος τους έστειλε πίσω στο υπουργείο Ανάπτυξης επικαλούμενος επίσης... αναρμοδιότητα.

Επειτα από νέα κινητοποίηση στη βόρεια πύλη του ΑΗΣ, εκπρόσωπος της ΔΕΗ έδωσε την πρώτη υπόσχεση: πρόσληψη τουλάχιστον 60 κατοίκων έως τον Οκτώβριο του 2006. Τον Νοέμβριο, και αφού φυσικά δεν προσλήφθηκε κανένας, οι ίδιοι που έδωσαν την υπόσχεση δήλωσαν αναρμόδιοι να την υλοποιήσουν.

Η πρώτη κατάληψη ταινιοδρόμων έγινε τον Φεβρουάριο του 2007 και έληξε με επέμβαση των ΜΑΤ. Σε συνάντηση με τον τότε υπουργό Ανάπτυξης Δ. Σιούφα, όπως υποστηρίζουν τα μέλη του Συλλόγου, ο τελευταίος τους υποσχέθηκε κατ ιδίαν ότι θα κάνει ειδικό φωτογραφικό διαγωνισμό για την πρόσληψη ατόμων από τα δύο χωριά. Ζήτησε μάλιστα και λίστα με τις ειδικότητες και τις ηλικίες.

Υστερα από πολλές αναπάντητες οχλήσεις, τον Απρίλιο του 2007, ο περιφερειάρχης Δυτ. Μακεδονίας Α. Λεούδης κάλεσε επειγόντως στο γραφείο του τα μέλη του Συλλόγου, αλλά αυτός... απουσίαζε. Τηλεφωνικά τους ενημέρωσε ότι σε 5 ημέρες θα επικοινωνήσει μαζί τους ο Τ. Αθανασόπουλος, «που έχει κάτι για σας».

Η επικοινωνία αυτή αναμένεται μέχρι σήμερα, 13 μήνες μετά...

Δεν θέλουμε δουλειά, αλλά τη ζωή

Ο Σύλλογος για την Καταπολέμηση της Ανεργίας και την Ανάπτυξη Αγίου Δημητρίου - Ρυακίου ιδρύθηκε το 2005, με δύο στόχους: την αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος ανεργίας στην περιοχή και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων.

«Αυτά τα δύο δεν τα βάζουμε στη ζυγαριά. Δεν θέλουμε τη δουλειά τους, αν είναι να ζούμε σε αυτό το περιβάλλον.

Μας βομβαρδίζουν με καρκίνο καθημερινά και για... αντιστάθμισμα μας χαρίζουν ανεργία, υποβάθμιση, ξύλο, δακρυγόνα, μηνύσεις και αγωγές», τονίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου.

Ενας από τους συλληφθέντες της πρώτης αστυνομικής επέμβασης, που θα δικαστούν τον ερχόμενο Σεπτέμβριο για παρακώλυση λειτουργίας κοινωφελούς εγκατάστασης, είναι ο Θωμάς Τεντζογλίδης, μ ένα νούμερο να στοιχειώνει τη ζωή του, όπως μας είπε. «Ο πατέρας μου ήταν 33 χρόνων όταν συνελήφθη το 1983 από τη χωροφυλακή για το ίδιο αδίκημα. Η μάνα μου πέθανε 33 χρόνων από καρκίνο και εμένα με συνέλαβαν 33 χρόνων».

Αλλες 70 διώξεις κατά κατοίκων εκκρεμούν στη Δικαιοσύνη από παλαιότερες κινητοποιήσεις, ενώ η ΔΕΗ με αγωγές της κατά του προέδρου και του αντιπροέδρου του Συλλόγου διεκδικεί αποζημίωση 23 εκατομμυρίων ευρώ για τη ζημιά που υπέστη από τις κινητοποιήσεις.

πηγη πληροφοριων:http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=13098&subid=2&tag=8777&pubid=1100417

ΕΤΣΙ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ,ΜΕ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ Κ ΜΕ...ΑΓΩΓΕΣ!!ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ Κ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΥ ΖΩ ΕΔΩ,ΓΙΑΤΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΘΩΣ Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΟΙΧΟ Κ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ,ΜΟΝΟ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ,ΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑ Κ ΑΝ ΦΩΝΑΖΩ!ΟΜΩΣ,ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΩ ΕΓΩ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΙΧΟΣ Κ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΦΩΝΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ,ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ Κ ΨΕΥΤΙΚΗ,ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΩ Κ ΘΑ ΚΑΝΩ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΩ Κ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΩ ΕΣΤΩ Κ ΛΙΓΟ...!!

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2008

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ



τελικά κύριε Καρατζαφέρη,που προσφάτως δηλώσατε ανοιχτά ότι τα ναρκωτικά είναι πρόβλημα που πρέπει να το αντιμετωπίζουμε όπως τους ανάπηρους πολέμου κ ότι είναι καθαρά ένα πρόβλημα του "άρρωστου" μυαλού μας,νομίζω ότι δεν ξέρετε στο τόσο τι συμβαίνει γύρω σας κ αν πιστεύετε ότι είναι πρόβλημα των άρρωστων μυαλών μας τότε αναλογιστείτε λίγο την κατάσταση της χώρας κ του κόσμου όπου ζούμε...πείτε μου τελικά,εμείς ευθυνόμαστε για τον εθισμό αυτό??εμείς φταίμε που τα όνειρά μας καθημερινά γίνονται σκόνη στον άνεμο??εμείς φταίμε που ο κόσμος που κάποιοι χτίζανε για μας έγινε μια εικόνα δίχως έλεος??κ έρχομαι κ λέω ότι όχι δεν φταίμε εμείς!φταίτε εσείς!ο κάθε πολιτικός,ο κάθες "δυνατός" που καταβροχθίζει εμάς τους "αδύνατους" κ σαν μέσο εξάλειψης του προβλήματός μας έχετε τον αφανισμό μας!όχι!δεν πρέπει να μας αφανίσετε αλλά να μας βοηθήσετε...όχι εσείς!ο καθένας από όλους εσάς τους δυνατούς που δεν έχετε υποκύψει σε κάτι τέτοιο...
δεν αναφέρομαι σε μένα προσωπικά αλλά σε άτομα που έχουν υποκύψει σε κάτι τέτοιο κ έχουν μοιραστεί τις εμπειρίες τους είτε με μένα είτε με άλλους...πείτε όχι στα ναρκωτικά κ ναι στη ζωή!!:)

"η καθημερινότητά σας έγινε λουλούδι μόνιμα νεκρό σε έναν κόσμο που θέλατε να δείχνει τέλειος μα έγινε μόνο μια εικόνα δίχως έλεος..."

Ο ρόλος του κράτους απέναντι στα ναρκωτικά

Το κράτος μέσα από την συντηρητική πολιτική του είναι ο κύριος υπεύθυνος της αναπαραγωγής του φαινομένου της τοξικομανίας. Η ανεργία, η λιτότητα, οι αξίες του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας αστικής τάξης, οξύνουν ανησυχητικά το πρόβλημα των ναρκωτικών. Το ίδιο το κράτος είναι επίσης υπεύθυνο για την ασύδοτη δράση των ναρκωκυκλωμάτων, των μεγαλεμπόρων, για το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος, ενώ την ίδια στιγμή το κύριο βάρος των κατασταλτικών του μηχανισμών στρέφεται ενάντια στο λαϊκό κίνημα και την νεολαία.

Ταυτόχρονα, εξοντωτικές ποινές επιβάλλονται στους χρήστες, ενώ οι έμποροι διαμέσου ισχυρών διασυνδέσεων με τους κρατικούς μηχανισμούς αφήνονται ελεύθεροι.

Δεν είναι η απαγόρευση, αλλά το ισχύον νομικό καθεστώς που ευνοεί την διακίνηση τεραστίων χρηματικών ποσών διαμέσου της μαύρης αγοράς (υπολογίζονται σε 500 δις δολάρια ετησίως) εγκαθιδρύοντας επίσης ένα καθεστώς διαφθοράς και εγκληματικότητας, με τη συνενοχή και τη συμμετοχή του κράτους και των μηχανισμών του, της εκκλησίας, των αντιναρκωτικών υπηρεσιών, των τραπεζών, των αρχών του νόμου και της τάξης.


πηγή πληροφοριών:http://www.kke.gr/kke.html

Ο ρόλος των ουσιών εξάρτησης σαν κοινωνικό φαινόμενο{Του Ηλία Μιχαλαρέα}

Ναρκωτικά. Μια λέξη που η σημασία της συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Μια λέξη που παραπέμπει σε μια σειρά γεγονότων και καταστάσεων που είναι ταυτόχρονα αίτια και αποτελέσματα μιας γενικευμένης κοινωνικο-οικονομικής κρίσης.

Η λέξη ναρκωτικά από μόνη της δε λέει τίποτα. Είναι η ιστορικο-κοινωνική διάσταση του περιεχομένου της (τόσο σε επίπεδο χημικής σύνθεσης της οποιασδήποτε ουσίας, όσο και στο επίπεδο του ρόλου που αυτή παίζει σε μια δοσμένη κοινωνικο-ιστορική στιγμή, αλλά και σε επίπεδο αντανάκλασης αυτού του ρόλου στην ανθρώπινη συνείδηση) που έχει σημασία και πραγματική υπόσταση κοινωνικού φαινομένου.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια οι όροι που συνδέονται με το πρόβλημα των ναρκωτικών μπορούν να πάρουν χαρακτήρα ανατροπής, αλλά να πάρουν επίσης και χαρακτήρα αναπαραγωγής των αιτιών που το γεννούν. Πολλές φορές συνειδητά ή ασυνείδητα ζητήματα όπως αυτό της πρόληψης, θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης ή αυτά που αφορούν το διαχωρισμό σκληρών και μαλακών ναρκωτικών, την καταστολή και τη νομιμοποίηση, ζητήματα ακόμα που αφορούν τη σχέση ατόμου και κοινωνίας, τις έννοιες της ελευθερίας, της αυτονομίας, της ηθικής κλπ., αντιμετωπίζονται μεταφυσικά και μοιραία - αρκετές φορές - ταυτίζουν τις λύσεις του προβλήματος με τα αίτιά του. Η διέξοδος που προτείνεται στο αδιέξοδο της τοξικομανίας δεν είναι παρά η αναπαραγωγή, σε τελευταία ανάλυση, των όρων που τη δημιούργησαν. Δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση μια κοινωνία που έχει ανάγκη από ναρκομανείς χωρίς ναρκωτικά και στη χειρότερη μια κοινωνία που έχει αναγάγει σε αξία την ανάγκη ναρκωτικών. Η αντίφαση είναι απόλυτη.

Η εξάρτηση σαν κοινωνικό φαινόμενο είναι αποτέλεσμα των ατομικιστικών αξιών των καπιταλιστικών κοινωνιών. Τα ναρκωτικά σαν προϊόντα κατανάλωσης διέπονται από τους νόμους της εμπορευματοποίησης και επηρεάζονται από τις αλλαγές του τρόπου ζωής, τις τοπικές ή εθνικές παραδόσεις, τα κυκλώματα διακίνησης, τις εθνικές πολιτικές. Σαν ιδεολογικό όπλο χρησιμοποιούνται για την κυριαρχία της αστικής τάξης μέσα από τον κοινωνικό έλεγχο της νεολαίας που "ναρκωμένη" τίθεται εκτός μάχης.

Το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο στην ανακύκλωσή του έχει ανάγκη από τα τεράστια ποσά των "ξεπλυμένων", στις μεγάλες τράπεζες της Ελβετίας, του Παναμά, της Καραϊβικής, της Ουρουγουάης, ναρκοδολαρίων - για αυτό κρατά σαν κόρη οφθαλμού το τραπεζικό μυστικό - και από τις μυστικές υπηρεσίες του ιμπεριαλισμού. Ολα βέβαια γίνονται στο όνομα του ιερού, όπως ισχυρίζονται, "πολέμου κατά των ναρκωτικών", στην ουσία όμως για την επιβολή του οικονομικού και κοινωνικού ελέγχου. Στο βαθμό που οι κοινωνικές αντιθέσεις οξύνονται, σαν έκφραση του παρασιτισμού, της σήψης του μονοπωλιακού καπιταλισμού, το φαινόμενο της εξάρτησης παίρνει όλο και πιο τρομακτικές διαστάσεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτές οι ανησυχητικές διαστάσεις επιβάλλουν όσο ποτέ άλλοτε - όπως τονίζεται στην ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, 12.11.1996 - να γίνει το πρόβλημα αυτό υπόθεση συστηματικού και πολύμορφου αγώνα της εργατικής τάξης και της νεολαίας.

Σκοπός του παρόντος κειμένου είναι να αναδείξει ορισμένες ιδεολογικές πλευρές του προβλήματος που ίσως βοηθήσουν στην πάλη κατά της εξάρτησης που έτσι και αλλιώς είναι μέρος της γενικότερης πάλης κατά της εξουσίας των μονοπωλίων και των πολιτικών διατήρησης του πολιτισμού της παρακμής.


πηγή πληροφοριών: http://www.kke.gr/kke.html

ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Τι είναι τα ναρκωτικά ; Τα ναρκωτικά περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα ουσιών, που έχουν την ιδιότητα να παραλύουν το κεντρικό νευρικό σύστημα..Εν ολίγοις είναι χημικές ουσίες, που αλλοιώνουν την φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. Πάντως η Πολιτεία θεωρεί ως ναρκωτικά, όσα προκαλούν εθισμό και απαγορεύει την διακίνησή και χρήση τους.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έκανε πρώτος την παραδοχή αυτή όταν κατέταξε τις εξαρτητικές ουσίες σε επτά oμάδες, ανάλογα με τον βαθμό και τον τύπο της εξάρτησης που προκαλούν και είναι :

Ο τύπος της μορφίνης περιλαμβάνει όλα τα οπιούχα

· Ο τύπος της κάνναβης

· Ο τύπος των ψευδαισθησιογόνων

· Ο τύπος της αμφεταμίνης

· Ο τύπος της κοκαίνης

· Ο τύπος των βαρβιτουρικών – αλκοόλ , και

· Ο τύπος ΚΝΑΤ – γνωστός στον ευρωπαικό χώρο

Μπορεί η φαρμακολογική δράση και επικινδυνότητα να διαφέρει από ουσία σε ουσία όμως όλοι οι παραπάνω τύποι προκαλούν ψυσική εξάρτηση. Σωματική εξάρτηση προκαλούν η μορφίνη, το αλκοόλ -βαρβιτουρικά και με ορισμένες προυποθέσεις η κοκαίνη.

Στα δυό βασικά παράγωγα του όπιου, η δραστικότητα της οξίνης είναι 10 φορές μεγαλύτερη στην μορφίνη και 100 φορές στην ηρωίνη.

Ακόμα και η κάνναβη η υποτιθέμενη ακίνδυνη ουσία, κάθε άλλο παρά ακίνδυνη είναι.

Και κάποια πολύ γνωστά

Ας δούμε μαζί τα πιο συνηθισμένα ναρκωτικά και τις παρενέργειες που έχουν.

Το αλκοόλ είναι το πιο διαδεδομένο στον κόσμο. Το πιο ανησυχητικό είναι η κατάχρηση από την νεολαία.

Η νικοτίνη ενεργεί ως διεγερτικό για την καρδιά και το νευρικό κεντρικό σύστημα. Ο καπνός περιέχει την καρκινογόνα πίσσα και άλλες χημικές βλαβερές ουσίες.

Ατομικά διεγερτικά και κατασταλτικά ναρκωτικά είναι η καφείνη και τα ποικίλα χάπια.

Η κοκαίνη αυξάνει τους ρυθμούς της καρδιάς και την πίεση του αίματος. Είναι τοξική δηλ. δηλητήριο και προκαλεί παράνοια. Ψύχωση, κατάθλιψη, θάνατο.

Για την ηρωίνη κανένα σχόλιο. Τα ξέρεις ήδη. Πάντως θα μπορούσε να μην εντάσσεται σε κατηγορία, αλλά να αποτελεί μία και μόνη της.

Το κρακ είναι θανατηφόρα συμπυκνωμένη μορφή κοκαίνης. Είναι επικίνδυνη στο έπακρο χημική ναρκωτική ουσία, που αποτελείται από κοκαίνη και διττανθρακικό νάτριο. Προκαλεί βλάβες στο εγκέφαλο, τους πνεύμονες, το συκώτι και τα νεφρά. Η υπερβολική δόση επιφέρει το θάνατο ή στην καλλίτερη περίπτωση οξεία σχιζοφρένεια.

Έκταση , XTC και Adam είναι μερικά από τα ονόματα που έχουν δοθεί στο MDMA , ένα συνθετικό ναρκωτικό. Εμφανίστηκε στην αγορά το 1970 τελευταία όμως γνωρίζει μεγάλη δημοτικότητα ως μέρος της " rave" σκηνής. Λειτουργεί ως παραισθησιογόνο και διεγερτικό ταυτόχρονα. Είναι μια ισχυρή νευροτοξίνη που προκαλεί εγκεφαλική βλάβη ακόμα και στα ζώα. Επειδή συνήθως είναι νοθευμένη με άλλες ουσίες ο κίνδυνος για παρενέργειες είναι πολύ σοβαρός. Όταν οι χρήστες εξαντλούνται και αφυδατώνονται λόγω του χορού ή άλλης άσκησης, υπάρχει κίνδυνος θερμοπληξίας και έχει οδηγήσει πολλούς στο θάνατο .

Τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο πρόβλημα

Είναι κοινωνικό και ταυτόχρονα οικονομικό-πολιτικό. Ωστόσο το θέμα δεν είναι απλό, θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με λαβύρινθο χωρίς τέλος. Είναι το ισχυρότερο και πιο σκληρό νόμισμα στο εμπόριο όπλων. Είναι γνωστή η συνεργασία δικτατόρων και εμπόρων ναρκωτικών. Δεν είναι τυχαίο πως σε κράτη όπου κυριαρχούν στρατοκράτες καλλιεργείται η παπαρούνα από όπου παράγεται το όπιο. Η ηρωίνη είναι το μοναδικό "εμπόρευμα" στον κόσμο που διακινείται σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και με μεικτό ποσοστό κέρδους 35.000%.

Τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο πρόβλημα.Aκόμα μεγαλύτερο όμως και τεράστιο σε έκταση είναι το πρόβλημα των τοξικομανών.

Ζωντανές μαρτυρίες και δυστυχώς αδιάψευστες στον καθημερινό τύπο, ελληνικό και ξένο, μας προσγειώνουν σε μια σκληρή πραγματικότητα, που κάθε άλλο παρά σε ονειρεμένους παράδεισους παραπέμπουν.

Αναγκάζουν πολλούς αδαείς και ταυτόχρονα αδίστακτους, να ασχοληθούν με την παραγωγή και διακίνηση, ώστε να παίζουν σημαντικό ρόλο σε ότι αφορά την νοθεία και μάλιστα αδιαφορώντας για τα θύματα που αφήνουν στο διάβα τους.

Ένα ταξίδι στο πουθενά

Δυό συνεχείς δόσεις ηρωίνης συνήθως είναι αρκετές για να προκαλέσουν την εξάρτηση.

Αν κάποιος εθιστεί και το στερηθεί γίνεται ανήσυχος και εμφανίζει το σύνδρομο της στέρησης.

Όλα τα παιδιά που είναι εξαρτημένα ζουν ένα δράμα.

Μυϊκοί πόνοι, ναυτία, εμετός, γαστρεντερικές διαταραχές και αϋπνία, σπασμούς, εφίδρωση, εκνευρισμό και κάποτε επιληπτικές κρίσεις. Ακόμα άνοδος της αρτηριακής πίεσης, περισσότερα δάκρυα και υγρά από την μύτη, μεγάλη ανορεξία, αδυναμία, κατάπτωση. Έκδηλα ρίγη εναλλάσσονται με εξάψεις και υπερβολική εφίδρωση. Οι παρενέργειες είναι πολύ οξύτερες όταν ο τοξικομανής πλησιάζει στη μεγαλύτερη ένταση του συνδρόμου. Πέρα από τις αφόρητες αυτές καταστάσεις επέρχονται και μόνιμες βλάβες στην υγεία του.

Ακόμα η γέννηση προβληματικών παιδιών από τις ηρωινομανείς μητέρες.

Μεθαδόνη. ελπίδα στο σκοτάδι.

Η μεθαδόνη είναι πολύ ισχυρό αναλγητικό. Λειτουργεί στους εξαρτημένους από την μορφίνη και τα παράγωγά της ως φάρμακο για την εξάλειψη της ασθένειας του εθισμού.

Γιατί στην εφηβεία ;

Έχει συντελεστεί μια πολύ σημαντική μείωση της μέσης ηλικίας των νέων που καταναλώνουν όλο και πιο συχνά ναρκωτικά. Η πρώτη εμπειρία με τα ναρκωτικά συμβαίνει συνήθως ανάμεσα στα δεκατέσσερα και στα δεκαοκτώ. Η ηρωίνη έχει εξαπλωθεί παντού.

Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε μερικούς από τους λόγους που οδηγούν στο "λευκό θάνατο" .

Η έλλειψη επικοινωνίας, η απομόνωση, η οικονομική εξαθλίωση, το απάνθρωπο αστικό περιβάλλον, η περιέργεια, η αποκαλούμενη κοινωνική πίεση της ομάδας και ο ρομαντισμός της παρανομίας.

Αν συνδέσουμε τους παραπάνω λόγους σε ένα νοηματικά αυθαίρετο παζλ, είναι εύκολο να δούμε την ταυτότητα του σημερινού τρόπου ζωής σαν αφετερία εισόδου στα ναρκωτικά.

Ο τοξικομανής δεν γεννιέται. Γίνεται.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου η αγωγή και η εκπαίδευση είναι περισσότερο υλικές. Οι βασικοί πυρήνες της σωστής ή όχι ανάπτυξης της προσωπικότητας του παιδιού είναι η οικογένεια κατά πρώτο λόγο και το σχολείο κατά δεύτερο. Η κατανόηση, η συζήτηση με το παιδί επιβάλλονται στα κρίσιμα χρόνια που σχηματίζεται η προσωπικότητα του. Τα παιδιά που έμαθαν από νωρίς να εκτιμούν ,να σέβονται τους εαυτούς τους και τους άλλους, να είναι υπεύθυνα και να έχουν αυτοπειθαρχεία, η πιθανότητα να δοκιμάσουν ουσίες είναι πολύ μικρή.

Συμπτώματα που ίσως παρατηρήσεις

Νευρικότητα, αϋπνία, χαμηλή απόδοση από το σχολείο, ή στην όποια μέχρι πριν λίγο ενασχόληση, ξαφνικές αλλαγές στην διά8εση, ανεξήγητη επι8ετικότητα, ανορεξία, έλλειψη παντελής ενδιαφέροντος για χόμπυ, σπορ, δημιουργία, κρίσεις υπνηλίας, σπατάλη και συνεχής απαίτηση χρημάτων, κηλίδες και σημάδια στο σώμα ,καμένο αλουμινόχαρτο ή βελόνες και σύριγγες.

Αυτά είναι τα συμπτώματα που μπορείς να διαπιστώσεις στον εαυτό σου ή στους άλλους ώστε να είναι έγκαιρη και αποτελεσματική η βοήθειά σου ή στο να μπορέσεις να ενισχύσεις την άμυνά σου .

Καλημέρα ζωή

Τελικά φίλε μου το μόνο σίγουρο είναι πως καλλίτερα πάντα είναι η πρόληψη από την θεραπεία.

Τα καλλίτερα όπλα στην αντίδραση μπροστά στον κίνδυνο είναι η ανοικοδόμηση του αυτοσεβασμού μας, ο αυτοέλεγχος, και η ΕΛΠΙΔΑ για ένα πραγματικά καλλίτερο αύριο.

Ίσως αυτό σημαίνει ακόμα ότι πρέπει να τραβάμε ψηλά στην ζωή παίρνοντας ότι καλλίτερο έχει, χωρίς να βλάπτουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Άν8ρωποι με αξίες και ιδανικά, για τους οποίους έχει νόημα η ζωή, διατρέχουν πολύ λιγότερο κίνδυνο, γιατί όλα μαζί παραπάνω μαζί με την ύπαρξη μιας συγκροτημένης και ζεστής οικογένειας, αποτελούν θώρακα και ασπίδα ασφάλειας. Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβεις ότι πολλά πράγματα και πολλοί άνθρωποι μπορούν να ασκήσουν επιρροή πάνω σου.

Ακόμη πιο σημαντικότερο είναι όμως να μπορείς αυτά ακριβώς να τα ελέγχεις και ή να τα δέχεσαι αν είναι για καλό ή αλλιώς να τα απορρίπτεις. Ωστόσο στην πράξη τελειοποιείται κανείς.

Μία λέξη μόνο μπορεί να γεμίσει τα κενά στον εσωτερικό κόσμο μας και να μιλήσει στις ψυχές μας. Ναι. ΑΓΑΠΗ, που μπορείς να δώσεις και να πάρεις. ΜΠΟΡΕΙΣ!!!!

πηγή πληροφοριών:http://3tee-rodou.dod.sch.gr/NO_THANKS_U.htm

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος


Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!


ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ


Ξερεις τελικα,ερχομαι κ αναπολω καθε μου στιγμη πανω στη γη κ θυμαμαι τα παλια η κ τα πιο προσφατα,δεν ξερω κατα ποσο ειχα δικιο οταν εγραψα το παρακατω κειμενο,σε ενα σαιτ στο διαδικτυο,ουτε κ τι σκεφτομουν αλλα προφανως ειχε εστω κ λιγη αξια υπενθυμιζοντας κ σε μενα την ιδια πραγματα,γεγονοτα κ καταστασεις τις οποιες ειχα ξεχασει...ακομα κ το πως ειναι να λεγεσαι κ να εισαι ανθρωπος εν τελει!ενα μεγαλο ευχαριστω στην κοπελα{ειρηνη νομιζω}που το ειχε στο προφιλ της κ ετσι μου δοθηκε ξανα η ευκαιρια να θυμηθω κατι που ειχα αφησει πισω για παρα πολυ καιρο...δεν σε ξερω αλλα αλλα αυτο ειναι αρκετο
[ειλικρινα αν ποτε το διαβασεις αυτο επειδη τελικα εχουμε συναντηθει θα αισθανθω πολυ αβολα....αλλα λεω το ευχαριστω με ειλικρινια κ ελπιζω μονο να σου αρεσε αυτο που ειχα γραψει ή κ να σε αγγιξε εστω κ λιγο γιατι αυτος ειναι ο σκοπος μου γι'αυτο κ γραφω γενικοτερα :)]


"το μοναδικο αξιολογο κειμενο που μας επιτρεψανε ποτε να διαβασουμε στη γιορτη της 17 νοεμβρη στο σχολειο...ολα τα αλλα απαγορευτηκαν κ θεωρηθηκαν "ακαταλληλα" απο το διευθυντη διοτι προωθουνται μεσω αυτων,συμφωνα με τους εκπαιδευτικους παντα,αριστερες κ αναρχικες ιδεες που δεν αρμοζουν σε μια κοινωνια οπως κ αυτη...
κ τλκ ισως δεν αρμοζουν σε μια κοινωνια γεματη δηθεν κ ψευτια,σε μια κοινωνια που κανεις δεν πολεμα κ αντιστεκεται,που κανεις δεν σηκωνει το κεφαλι ψηλα απεναντι στα μεγαλα αφεντικα κ καταληγουμε ολοι πιονια μετα απο χρονια σε αλλων σκακιερα διχως ζωη,ελπιδες κ ονειρα...μεσα σε εναν κοσμο υλιστικο,γεματο αριθμους...
σαπια ιδανικα για τους περισσοτερους κ οσοι το παιρνουν σοβαρα χανονται μεσα στα στενα υστερα απο χρονια,καλλιτεχνες του δρομου που αν δεν γλυψουν κωλους θα μεινουν παντα εκει κ δεν θα "ανεβουν" ποτε...
ετσι ειναι τελικα κ αναρωτιεμαι ποσοι απο μας θα συνεχισουμε να πολεμαμε καθημερινα για αυτα που μας ανηκουν...οχι πατριδες κ συμβολα,αλλα αξιες,ιδανικα,ενα καλυτερο αυριο,οχι καταπιεση αλλα πραγματικη ελευθερια...πραγματα καθαρα πνευματικα κ οχι υλιστικα για να καταφερουμε να θεωρηθουμε ανθρωποι τελικα κ οχι ζωα που μαλωνουν για μια περιοχη κ για ενα "κομματι κρεας"....:/
τελος παντων ειναι πολλα,παρα πολλα βασικα απλα μου θυμισε αρκετα πραγματα που ειχα ξεχασει το κειμενο αυτο κ χαιρομαι που υπαρχουν κ αλλοι ανθρωποι που ισως να σκεφτονται ετσι ακομα κ αν δεν τους ξερω :)
ειναι απλα τελειο!!
λεει τοσα πολλα κ ομως υπαρχουν κ αλλα...:) ;)

«Γι’ αυτό σου λέω.
Μην κοιμάσαι: είναι επικίνδυνο.
Μην ξυπνάς: Θα μετανιώσεις.»"

ΥΓ:Ιωαννα να 'σαι παντα καλα σου χρωσταω πολλα τελικα....
ελπιζω να ξανασυναντηθουμε καποτε,δεν ξεχναω....

ελευθερια λογου...

ποσο υπαρχει τελικα??ποιος μπορει να εκφραστει ελευθερα χωρις να κριθει για τα λεγομενα του,ποσο μαλλον για τις πραξεις του!μεχρι τωρα σε ολους μας λενε οτι ζουμε σε μια δημοκρατικη χωρα με ελευθερια του λογου αλλα κ γενικα...το πιστευεις??νομιζεις οτι εχουμε δημοκρατι κ ελευθερια??εγω παντως οχι!αν ειχαμε δεν θα υπηρχε αυτη η κατασταση τωρα!γιατι οταν θελω να εκφρασω την αποψη μου ανοιχτα κ ελευθερα,οπως οριζει η δημοκρατια κ η ελευθερια,να φοβαμαι μηπως φαω ξυλο απο καποιον ακροδεξιο,φασιστα η γενικα αντιθετο με αυτο που εκφραζω κ αντιπροσωπευω εγω??δεν ειναι ασχημο να μας κυριευει μονιμως ενας φοβος για το τι θα γινει αν τελικα ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ???προσωπικα δεν το αντεχω αυτο κ δεν το ανεχομαι γι'αυτο κ μιλαω!μιλαω οσο μπορω για ο,τι μπορω!για οσα με πληγωνουν καθημερινα αλλα κ για οσα μου αρεσουν γιατι ας μην ειμαστε πλεονεκτες αδερφια μου,υπαρχουν κ ωραια σε αυτον τον τοπο τα οποια κ θα πρεπει να τονιζουμε για να μην απελπιζομαστε κ εμεις αλλα κ αυτοι που θα ακολουθησουν μετα απο μας ακολουθωντας τα χναρια μας.Προσφατα,συνειδητοποιησα κ εγω κ εσεις οτι τελικα η ελευθερια του λογου κ η δημοκρατια υπαρχουν μονο στα χαρτια του συνταγματος μας,καθως ο Κουλογλου,ενας απο τους καλυτερους κ σοβαροτερους δημοσιογραφους της ελληνικης κρατικης τηλεορασης απολυθηκε απο το σταθμο που τοσο χρονια δουλευε προσφεροντας κοινωνικο εργο,μονο κ μονο επειδη δεν τους αρεσε τελικα η δουλεια του!αυτο δεν ειναι δικαιολογια!δεν μου αρεσει η δουλεια σου αρα απολυεσαι!(?)αυτο δεν ειναι ουτε στο τοσο δημοκρατικο!!!!!νομιζω οτι καποιοι πρεπει να αναθεωρησουν καποια πραγματα κ να σκεφτουν λιγο πιο πλατια,λιγο πιο ανοιχτα!πρεπει οταν θελουμε να μιλησουμε κ να ανταλλαξουμε αποψεις να μην προσπαθουμε να φιμωσουμε τον αλλο αλλα στην ουσια να τον αφησουμε να πει κατι κ μετα να απαντησουμε κ εν τελει να κανουμε διαλογο βρε αδερφε!οχι μονολογο!αμαν πια με τον μονολογο!τον βαρεθηκα κ νομιζω οτι κ εσεις τον βαρεθηκατε,δεν οδηγει πουθενα εκτος απο το να δημιουργει διαφορες κ εχθρες αναμεσα σε "αντιπαλες παραταξεις" που στην ουσια δνε υπαρχουν καθως απωτερος σκοπος ολων μας ειναι ενας καλυτερος κοσμος απλα ο καθενας εχει διαφορες με τον αλλο στην ιδεολογια αλλα κ στον τροπο επιλυσης προβληματων,μερικες φορες υπαρκτα μονο για αυτον κ ανυπαρκτα για τους υπολοιπους,γι'αυτο κ θα πρεπει να βρεθει μια χρυση τομη κ να σταματησουν ολοι οι καυγαδες κ τα επισοδεια που δειχνουν τα ΜΜΕ!αυτο δεν θα το επιτυχουμε αλλιως παρα με το να κανουμε μια κινηση να αλλαξουμε κατι μονοι μας...σταματηστε λοιπον να ταμπελιαζετε τις αποψεις σας κ να χωριζεστε σε ομαδες,ειμαστε ολοι ισοι κ ομοιοι κ αν εστω ενας απο σας πιστευει στην εντολη αγαπατε αλληλους τοτε προσπαθηστε ακομα κ λιγο να μην μισειτε τοσο πολυ τους αλλους κ να μην κατηγορειτε παντα τους αλλους για ο,τι συμβαινει αλλα αναλογιστειτε κ λιγο την κατασταση σε εναν ευρυτερο "τομεα" της ζωης σας κυριως,γιατι καθε ενας απο εμας κ εσας δεν παυει να ειναι ενας ανθρωπος,ενα ανθρωπινο ον με νοηση που μπορει να κατλαβει εστω κ αργα τι συμβαινει γυρω του κ να το αλλαξει αν εχει ορεξη κ θεληση...οποτε σκεφτειτε το λιγο,ακομα κ αν δεν συμφωνειτε μην το προσπερασετε απλα,αλλα σταθειτε για λιγο να δειτε ποιες ειναι οι πραγματικες διαφορες σε εναν κοσμο κ ενα συστημα που στην ουσια μας πολεμαει ολους κ οχι μονο τους μαυρους,τους αριστερους,τους κοντους ή δε ξερω κ γω τι!σκεφτειτε το κ μη φοβαστε να μιλησετε γιατι την ελευθερια εμεις θα την αποκτησουμε με αγωνες κανενας αλλος!αλλα ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!:)

χιλαρι κλιντον-ομπαμα

Τελικά δεν χρειάστηκαν περισσότερες από 24 ώρες για τη Χίλαρι Κλίντον, την πρώην πρώτη κυρία των ΗΠΑ και γερουσιαστή Νέας Υόρκης που πριν από 17 μήνες είχε δηλώσει πως «είναι μέσα στην κούρσα, και είναι μέσα για να κερδίσει», για να πάρει την απόφαση να αποχωρήσει από την προεκλογική εκστρατεία, καθώς δέχθηκε ισχυρότατες πιέσεις τόσο από υποστηρικτές και χρηματοδότες της όσο και από κοινοβουλευτικούς και κομματικούς παράγοντες του Δημοκρατικού Κόμματος.Οπως πληροφόρησε τον Τύπο με χθεσινό της e-mail, αύριο Σάββατο, σε συγκέντρωση στην Ουάσιγκτον, «θα ευχαριστήσει όλους όσοι υποστήριξαν την εκστρατεία της [...] θα συγχαρεί δημοσίως τον Μπάρακ Ομπάμα για την κατάκτηση του προεδρικού χρίσματος των Δημοκρατικών, θα ανακοινώσει το τέλος της προεκλογικής εκστρατείας της και θα δηλώσει πως θα πράξει τα πάντα για να κερδίσει ο Ομπάμα στις εκλογές του Νοεμβρίου έναντι του Ρεπουμπλικάνου Τζον ΜακΚέιν».
Χίλαρι: Εχασα και στηρίζω Ομπάμα

Αλλαξε γνώμη
Παρότι το βράδυ της Τετάρτης, μετά το τέλος του προκριματικού γύρου και την αναγγελία Ομπάμα ότι «κλείδωσε» το χρίσμα, η Κλίντον είχε πει πως δεν θα βιαστεί να πάρει αποφάσεις και ότι αυτό θα το πράξει έπειτα από διαβουλεύσεις με τους υποστηρικτές της, ελάχιστες ώρες διαβουλεύσεων στο Καπιτώλιο την έκαναν να αλλάξει γνώμη.

Οπως είπαν χαρακτηριστικά συνεργάτες της, δέχθηκε «εντονότατες πιέσεις να κάνει στην άκρη».

«Υποσχεθήκαμε να την υποστηρίξουμε μέχρι το τέλος», δήλωνε σε συνέντευξή του ο Δημοκρατικός βουλευτής από τη Νέα Υόρκη, Τσαρλς Ρέιντζελ, απηχώντας τη γνώμη πολλών ένθερμων υποστηρικτών της Κλίντον που αδημονούν πλέον να συσπειρωθεί το κόμμα για την αναμέτρηση της 4ης Νοεμβρίου. «Ομως το πρόβλημά μας είναι ότι δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε πότε στον διάβολο θα έρθει το τέλος»...
Χίλαρι: Εχασα και στηρίζω Ομπάμα

Βέβαια, στην απόφαση της Κλίντον, εκτός των απόψεων που της εκφράστηκαν κατ ιδίαν, συνέβαλαν και απόψεις διακεκριμένων υποστηρικτών της που δημοσιοποιήθηκαν μετά το τέλος του προκριματικού γύρου, όπως π.χ. του πρώην προέδρου Ουόλτερ Μοντέιλ, οι οποίοι ανακοίνωσαν πως πλέον υποστηρίζουν τον Ομπάμα.

«Ημουν με τη Χίλαρι, δεν ήμουν κατά του Ομπάμα, ο οποίος νομίζω ότι είναι πολύ ταλαντούχος. Χαίρομαι που πήραμε μια απόφαση και ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να ενώσουμε το κόμμα και να προχωρήσουμε μπροστά», δήλωσε ο Μοντέιλ.

Χωρίς να υπάρχει αμφιβολία πως είναι πλέον δεδομένη η απόφαση της Κλίντον για την αποχώρησή της, χθες συνεργάτης της δήλωσε πως κοινοποιήθηκε στα μέλη του επιτελείου της ότι εξαιρουμένων των ανώτατων συμβούλων της, δεν υπάρχει λόγος κανείς άλλος να επιστρέψει για δουλειά μετά την Παρασκευή, και ότι όλοι είναι καλεσμένοι στην κατοικία της Κλίντον για ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι.

Από την πλευρά του ο Μπάρακ Ομπάμα, μην περιμένοντας δημόσια ομολογία της ήττας της κ. Κλίντον, άρχισε να ασχολείται πλέον με την αναμέτρησή του με τον Τζον ΜακΚέιν, ανακοινώνοντας κατ' αρχάς τη σύσταση τριμελούς επιτροπής για την επιλογή του υποψηφίου αντιπροέδρου του, ενώ αναφερόμενος στις πιέσεις που ασκούν κύκλοι ισχυρών υποστηρικτών της Κλίντον ώστε να επιλεγεί από τον μαύρο υποψήφιο ως αντιπρόεδρός του είπε: «Δεν θα βιαστούμε. Δεν νομίζω πως η γερουσιαστής Κλίντον περιμένει μια γοργή απόφαση και δεν ξέρω καν κατά πόσον ενδιαφέρεται γι αυτό»...

ΕΝΑ ΔΙΣ. $ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ
Για την πιο ακριβοπληρωμένη κούρσα, που αναμένεται να ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια, κάνουν λόγο πολιτικοί αναλυτές. Τώρα που το τοπίο των αμερικανικών εκλογών έχει ξεκαθαρίσει και οι δύο μονομάχοι είναι γνωστοί, ο Μπάρακ Ομπάμα αναμένεται να συγκεντρώσει δωρεές όχι μόνο από πρώην ψηφοφόρους και υποστηρικτές της Χίλαρι Κλίντον, αλλά και από αναποφάσιστους και από ανθρώπους που απλώς περίμεναν να ηρεμήσουν τα πράγματα.

«Ο Ομπάμα θα είναι τώρα αντιμέτωπος με κάποιον που είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον», δήλωσε ο Μάικλ Μάλμπιν του Ινστιτούτου Οικονομικών Εκστρατείας και προσέθεσε ότι ο Αφροαμερικανός γερουσιαστής κατά πάσα πιθανότητα θα συγκεντρώσει περισσότερα χρήματα από τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του, Τζον ΜακΚέιν.

Σημειώνεται ότι ενώ η Κλίντον συγκέντρωσε δωρεές ύψους 215 εκατομμυρίων δολαρίων και ο ΜακΚέιν 96,7 εκατομμυρίων δολαρίων, οι χορηγίες στον Ομπάμα ξεπέρασαν τα 265 εκατομμύρια δολάρια μόνο μέχρι τον Απρίλιο, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονταν από μεγάλους επενδυτικούς οργανισμούς και δικηγορικά γραφεία.

Παρ όλα αυτά ο υποψήφιος των Δημοκρατικών αποφάσισε να θέσει τους συνδέσμους του ΜακΚέιν με λόμπι στο επίκεντρο της πολιτικής τους αντιπαράθεσης και να μη δέχεται πλέον ούτε ο ίδιος ούτε το κόμμα του χρήματα από ομάδες πίεσης συμφερόντων.

Κ. ΚΕΝΕΝΤΙ
Η κόρη του JFΚ στην επιτροπή για τον αντιπρόεδρο

Σε μια προσπάθεια να περάσει από το στάδιο της εσωκομματικής αντιπαράθεσης στην απευθείας αναμέτρηση με τον Τζον ΜακΚέιν για το Λευκό Οίκο ο Μπάρακ Ομπάμα συνέστησε ειδική τριμελή επιτροπή για ένα δύσκολο έργο, την επιλογή του υποψήφιου αντιπροέδρου του.

Από κοινού με τον πρώην υφυπουργό Δικαιοσύνης, Ερικ Χόλντερ, και τον Τζιμ Τζονσον, μία Κένεντι κλήθηκε να αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός που θα αγωνιστεί στο πλευρό του Αφροαμερικανού γερουσιαστή εναντίον του ΜακΚέιν.

Αίσθηση προκάλεσε η επιλογή του ονόματος της Καρολάιν Κένεντι, κόρης του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Τζον Κένεντι, η οποία όχι μόνο έχει δηλώσει την υποστήριξή της στον Ομπάμα, αλλά έχει δηλώσει ότι ως ηγέτης τής θυμίζει τον πατέρα της.

Εκτός από τη Χίλαρι Κλίντον, η οποία έχει δηλώσει «ανοιχτή» στην προοπτική να βρεθεί στο πλευρό του Ομπάμα, υποψήφιοι για τη θέση του αντιπροέδρου είναι ο μακρόβιος γερουσιαστής Τζόζεφ Μπίντεν, ο πρώην διοικητής των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη Ουέσλι Κλαρκ, η κυβερνήτης του Κάνσας Καθλίν Σεμπέλιους και ο γερουσιαστής της Βιρτζίνια Τζιμ Ουέμπ.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΔΕΧΤΗΚΕ!!

απαλλοτριωση σουπερ μαρκετ απο αντιεξουσιαστες!;)

κερκυρα(σχετικο βιντεο)




ποσο ακομα θα συνεχιστει αυτο??ποσο??τελικα εχασε τη ζωη της κ η κυβερνηση ειχε μονο να πει οτι αυτη ειναι η δουλεια του αστυνομικου κ αυτα συμβαινουν καθημερινα...ειναι απιστευτο να μην συμπασχεις στον πονο καποιου αλλου ποσο μαλλον σε κατι τετοιο οταν εσυ ο ιδιος το εχεις προκαλεσει...
οσο κ αν μας τυπανε εμεις δε σταματαμε!αντισταση στον κρατικο μηχανισμο!

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

το συστημα που πρεπει να πολεμησουμε οπως μπορουμε,εστω κ με στιχους :)

ο κοσμος που φτιαξατε σκληρος και κυνικος μα εγω την ελπιδα ποτε δε ξεχνω και τα ονερια μου οσο μπορω ζω.

υπαρχουν μερες που δε ξυπναω και οσο και αν προσπαθω την αληθεια να δω δεν μπορω και οχι μονο εγω μα οι περισσοτεροι ανθρωποι στο κοσμο αυτο.

ετσι εμαθα να προχωρω και τη ζωη μου να περνω χωρις να επαναστατω.

ομως τα ματια μου ανοιξα καποια στιγμη και ειδα τη ζωη αυτη μπροστα μου να περνα και εγω θεατη να την κοιτα,ενω πισω πια δε γυρνα γιατι ζουσα τοσο καιρο μες στη ψευτια.

αλλαγη εκανα ολοκληρωτικη και ξεκινησα παλι απ'την αρχη.

κρυφτηκα εκει σε μια γωνια,σ'ενα στενακι της ντροπης κανεις να μη με βρει μεχρι να μαθω τι θα πει ζωη.

ετσι ξεκινησα χρονο το χρονο εμαθα πολλα και για τιποτα δε μετανιωνω,αλλα μια ζωη σε σας θα τα χωνω που να ζησω δε θελατε να με αφησετε και σ'ενα κουτι εκ γενετης με κλεισατε.

να μιλησω ποτε δε μ'αφησατε και μπατσους να με κυνηγανε βαλατε,καμερες στο κεφαλι μου απο πανω να ελεγχουν καθε κινηση που κανω.

στο χαζοκουτι΄πλυση εγκεφαλου κανετε και καθε καλο φανταζει πλεον κακο στο κοσμο αυτο.

το χρημα σας εκανε αγριμια και εκατομμυρια αθωους σφαζετε καθημερινα.

τιποτα δε σας ειναι αρκετο και θελετε μονο το ακριβο.

προσωπεια βαλατε αλλα να ζειτε δε μαθατε παρα μονο την αχαριστια σας να ευχαριστειτε.

καθημερινα τα ονειρα μου σκορπατε και χαμογελατε,οταν τις ελπιδες μου ξεχνατε.

μα εγω δε σταματω να σας πολεμω και την ελπιδα ζωντανη να κρατω την υστατη στιγμη οταν ολα εχουν πλεον χαθει.

τα ονειρα μου δε ξεχναω,προχωραω και πισω δε γυρναω.

τωρα πια το καλουπι σπαω για να ζησω!

παμε αδερφε μου,παμε τους μπατσουσ καταματα να μαθουμε να κοιταμε και πλεον δεν φοβαμαι οτι στη φυλακη θα με πανε γιατι εκει με εχουν κλεισμενη απο μικρο παιδι πριν μαθω τι θα πει ζωη.

το χαζοκουτι σας σπαω και ετσι να ζω ποτε δε ξεχναω.

οι καμερες τιποτα δε κανουν αφου το σημα μου δεν πιανουν.

εκπεμπω πια σε παραλληλο συμπαν αφου εμαθα ελευθερα να ζω.

το χρημα για μενα δεν φτουρα παρα μονο σαν πεταμενα χαρτια μεσα στη φωτια που θα φερουν ζεστασια μια κρυα του χειμωνα νυχτια.

προσωπειο δε φορω και τη χαρα ξερω που να βρω τωρα που εμαθα να αγαπω και να πονω.

κανεναν δεν ξεχνω,δινω αξια σε καθε τι μικρο γιατι εκει θα βρω ο,τι ποθω.

τα ονειρα μου κρατησα ζωντανα και πλεον τα ζω καθημερινα,ενω στις ελπιδες μου κρατημα βρισκω και συνεχιζω μπροστα μου να κοιτω και να προχωρω σ'εναν κοσμο που τοσο αγαπω και πονω ακομα και αν μεσα του να ζησω δε μπορω.

κοιταζω το κενο και συναισθηματα βλεπω στο πρασκηνιο.

ενα εχω να πω μετα απο τοσο καιρο...

θα ειμαι εδω οσο και αν πονω για ολα αυτα που με πληγωνουν θα μιλω.

ετσι καθε φορα που το στυλο μου το χαρτι ακουμπα στο συστημα σας θα βαζω φωτια να σας καψω καποια στιγμη ολοκληρωτικα...!!!

Κρατική δολοφονία στην Κέρκυρα

Κρατική δολοφονία στην Κέρκυρα

Κάλεσμα για πανελλαδική δράση αλληλεγγύης
στον αγώνα των κατοίκων της Λευκίμμης

H παραπάνω φωτογραφία είναι τη στιγμή του τραυματισμού της άτυχης γυναίκες που απεβίωσε στην Κέρκυρα.

Ενας από τους 3 μπάτσους στο κέντρο της φωτό, είναι ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ που χτύπησε το μηχανάκι που έπεσε η άτυχη 44χρονη.

Ειναι εκπληκτική η στάση του ΜΑΤα καθώς δίνει τις "πρώτες βοήθειες" στον τραυματισμένο 16χρονο μοτοσυκλετιστή! Και φυσικά ίχνος λαδιού...

Οι δυνάμεις καταστολής σε ρόλο φρουρών της «έννομης τάξης» πρόσθεσαν μία ακόμα δολοφονία στην μακριά λίστα τους.

Νωρίς το πρωί της Πέμπτης 29 Μαΐου στη Λευκίμμη της Κέρκυρας έχουν συγκεντρωθεί κάτοικοι που αντιδρούν στην κατασκευή ΧΥΤΑ στην περιοχή. Από νωρίς έχει συγκεντρωθεί και ο κατοχικός στρατός με κλούβες και πολλές διμοιρίες δείχνοντας για πολλοστή φορά τις διαθέσεις του κράτους σε όσους τολμούν να αντιστέκονται στην περιβαλλοντική καταστροφή μιας ευρύτερης περιοχής.

Μιας και δεν ήταν η πρώτη φορά που στις διαμαρτυρίες τους είχαν βρει μπροστά τους χακί δολοφόνους, οι κάτοικοι στήνουν οδοφράγματα για να αντιμετωπίσουν την κρατική καταστολή. Ξεσπούν συγκρούσεις, γίνονται συλλήψεις και ξυλοκοπούνται άνθρωποι. Ανάμεσά τους και ένας νεαρός διερχόμενος με μηχανάκι, που αφού ξυλοκοπείται σε κίνηση χάνει τον έλεγχο και πέφτει πάνω σε μια διερχόμενη γυναίκα.

Η πρώτη αντίδραση των μπάτσων μιλάει για λάδια που υπήρχαν στο δρόμο και εφευρίσκουν την καινούργια ζαρντινιέρα, ενώ κυκλοφορούν λίγο αργότερα πλάνα που δείχνουν πως το συγκεκριμένο σημείο του οδοστρώματος είναι καθαρό. Η άτυχη γυναίκα μεταφέρεται στο νοσοκομείο και χάνει τη ζωή της έπειτα από μερικές μέρες νοσηλείας σε κρίσιμη κατάσταση, την 1η Ιουνίου. Οι συγγενείς της κατηγορούν τους μπάτσους για αυτό που είναι αποδεδειγμένο πως ξέρουν να κάνουν καλά: να σκοτώνουν.

Μέτα την δολοφονία του Αφρικανού μετανάστη Τόνυ Ονούα στη Θεσσαλονίκη, μετά την πιο πρόσφατη δολοφονία έπειτα από ξυλοδαρμό, του Σουδανού μετανάστη στην Αθήνα, μετά από τους καθημερινούς βασανισμούς στα τμήματα, το θεάρεστο έργο της κρατικής τρομοκρατίας προσθέτει μία ακόμα δολοφονία στη μακριά λίστα.

Θα μας βρουν μπροστά τους!

Κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα - Ανταπόκριση από την πορεία

Περιγραφή της κατάστασης στην Κέρκυρα

όλα αυτά μπροστά στα μάτια όλων κ όμως κανείς δεν αντιδρά!γιατί??ποιό φόβο αγαπήσαμε πάλι??κάποια στιγμή θα πρέπει να νατιδράσουμε κ να σηκώσουμε κεφάλι!αρκετά!!δε πάει άλλο!αυτή η γυναίκα έφυγε άδικα,δεν της άξιζε τέτοιο τέλος...:/

πηγή πληροφοριών:http://athens.indymedia.org/

Νικόλας Άσιμος

Νικόλας Άσιμος
"Ελπίζω κάποτε ν' ακουστώ μέσα στο φαλημέντο του κόσμου..."